Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
maandag, februari 28, 2005
Een korte update; Vandaag niet gevlogen, want er stond weer een flinke wind.
Zie de TAF (Terminal Aerodrome Forecast) van Beja (een veld hier in de buurt) van vanmiddag:
LPBJ BEJA AB (Elev. 636 ft - 21mb) Today 28/02/05 Sunrise 07:06 Sunset 18:24 UTC
TAF LPBJ 280800Z 281019 05020KT 9999 BKN030 BKN060 TEMPO 1017 05025G35KT PROB30 TEMPO 1019 8000 RA BKN025 BKN060=
Vertaald: Taf van Beja, gemaakt op de 28e om 08:00, gelding op de 28e van 10:00 tot19:00, wind komt uit 050 (noordoost) met 20 knopen (windkracht 5) , zicht is meer dan 10km (dat is die 9999), "broken" bewolking op 3000 voet (0,9 km), "broken" bewolking op 6000 voet (1,8 kn), tijdelijk tussen 10:00 en 17:00 komt de wind uit 050 met 25 knopen met uitschieters tot 35 knopen, een kans van 30% dat tijdelijk tussen 10:00 en 19:00 het zicht daalt tot 8 km (8000m), dat het regent (vandaar die zichtvermindering) en dat er bewolking is op 2500 voet (0,75 km) en 6000 voet.
En die informatie staat in die 2 regels van de TAF. De voorspelling was uiteindelijk niet helemaal juist (maar was ook niet van ons vliegveld, maar van een vliegveld een klein stukje verderop). In werkelijkheid waren die windvlagen niet 35 knopen maar soms 44 knopen (windkracht 9!).
Dus samengevat, geen vliegweer.
Morgen staat er waarschijnlijk minder wind, dus dan misschien examen...
Zie de TAF (Terminal Aerodrome Forecast) van Beja (een veld hier in de buurt) van vanmiddag:
LPBJ BEJA AB (Elev. 636 ft - 21mb) Today 28/02/05 Sunrise 07:06 Sunset 18:24 UTC
TAF LPBJ 280800Z 281019 05020KT 9999 BKN030 BKN060 TEMPO 1017 05025G35KT PROB30 TEMPO 1019 8000 RA BKN025 BKN060=
Vertaald: Taf van Beja, gemaakt op de 28e om 08:00, gelding op de 28e van 10:00 tot19:00, wind komt uit 050 (noordoost) met 20 knopen (windkracht 5) , zicht is meer dan 10km (dat is die 9999), "broken" bewolking op 3000 voet (0,9 km), "broken" bewolking op 6000 voet (1,8 kn), tijdelijk tussen 10:00 en 17:00 komt de wind uit 050 met 25 knopen met uitschieters tot 35 knopen, een kans van 30% dat tijdelijk tussen 10:00 en 19:00 het zicht daalt tot 8 km (8000m), dat het regent (vandaar die zichtvermindering) en dat er bewolking is op 2500 voet (0,75 km) en 6000 voet.
En die informatie staat in die 2 regels van de TAF. De voorspelling was uiteindelijk niet helemaal juist (maar was ook niet van ons vliegveld, maar van een vliegveld een klein stukje verderop). In werkelijkheid waren die windvlagen niet 35 knopen maar soms 44 knopen (windkracht 9!).
Dus samengevat, geen vliegweer.
Morgen staat er waarschijnlijk minder wind, dus dan misschien examen...
vrijdag, februari 25, 2005
Solo enzo
Mijn solo zit erop. Gisteren zag het er niet naar uit dat ik alleen (dus zonder instructeur erbij) ging vliegen, aangezien het weer te "slecht" was om de eerste keer solo te gaan. Er was 's ochtends veel mist en laaghangende bewolking:
Maar een paar uur later was de mist verdwenen. Meteen dus even met de instructeur nog wat rondjes gevlogen (nog 10 landingen gemaakt). Dit ging allemaal prima. Het was even raar toen tijdens het vliegen opeens de baan werd veranderd (omdat de wind draaide), dus dat in plaats van RWY 19 opeens RWY 01 in gebruik kwam. Iedereen in het circuit moest zich dus "omdraaien" en de andere kant op vliegen om de andere kant uit te landen. Gelukkig dat dat vóór mijn solo gebeurde.
Op een gegeven moment zei mijn instructeur dat ik een Full Stop landing moest maken. Ik wist dus meteen hoe laat het was en taxiede terug naar de Apron, en hij stapte dus uit. Het was zover. Ik zat voor het eerst alleen in het vliegtuig om 3 landingen zelf te gaan maken...
Hier nog een foto van toen mijn instructeur uitstapte... Hij zag er bedenkelijk uit
Het geeft echt een kick als je opeens alles zelf moet doen en dus eigenlijk baas over het hele vliegtuig bent. Echt leuk. En de vlucht ging nog heel goed ook. Alle hoogtes, snelheden en procedures gingen zoals het moest en de landingen waren ook goed. Wat wel even raar was is dat als je op Final zit (voor de baan aan komt vliegen om te landen) je bijvoorbeeld niet meer hoort "Little bit to the left" of "bit to the right"... het was nu dus stil...
Ik heb van alles nog veel filmpjes, maar die ben ik nog aan het bewerken, dus die komen er later bij...
Na mijn starts en landingen en nadat ik was uitgestapt, moest natuurlijk volgens traditie door mijn instructeur mijn das worden afgeknipt. Dit was nog niet alles, want ook volgens traditie na een eerste solo-vlucht werd nog even de brandslang op me gericht. Zoals op de foto is te zien, was het geen zonnige dag, dus het was echt super koud. Maar allemaal wel leuk (achteraf)
En na deze solo gaat het weer net zo snel verder. Vandaag nog een uurtje geoefend voor het examen, de 20-uurs check, wat ik maandag ook meteen heb. Eerst ga ik maandag anderhalf uur solo een training area in, waar ik zelf wat kan oefenen (dat wordt leuk, zo helemaal alleen). Daarna ga ik nog een uurtje met mijn instructeur wat oefenen en dan het examen...
Ben benieuwd. Ik denk dat het wel goed zal komen, aangezien het tot nu toe ook goed is gegaan, maar toch nog even alles weer eens goed doornemen dit weekend. Dus dit weekend helaas geen "weekend-foto" als de vorige weekenden...
Maar een paar uur later was de mist verdwenen. Meteen dus even met de instructeur nog wat rondjes gevlogen (nog 10 landingen gemaakt). Dit ging allemaal prima. Het was even raar toen tijdens het vliegen opeens de baan werd veranderd (omdat de wind draaide), dus dat in plaats van RWY 19 opeens RWY 01 in gebruik kwam. Iedereen in het circuit moest zich dus "omdraaien" en de andere kant op vliegen om de andere kant uit te landen. Gelukkig dat dat vóór mijn solo gebeurde.
Op een gegeven moment zei mijn instructeur dat ik een Full Stop landing moest maken. Ik wist dus meteen hoe laat het was en taxiede terug naar de Apron, en hij stapte dus uit. Het was zover. Ik zat voor het eerst alleen in het vliegtuig om 3 landingen zelf te gaan maken...
Hier nog een foto van toen mijn instructeur uitstapte... Hij zag er bedenkelijk uit
Het geeft echt een kick als je opeens alles zelf moet doen en dus eigenlijk baas over het hele vliegtuig bent. Echt leuk. En de vlucht ging nog heel goed ook. Alle hoogtes, snelheden en procedures gingen zoals het moest en de landingen waren ook goed. Wat wel even raar was is dat als je op Final zit (voor de baan aan komt vliegen om te landen) je bijvoorbeeld niet meer hoort "Little bit to the left" of "bit to the right"... het was nu dus stil...
Ik heb van alles nog veel filmpjes, maar die ben ik nog aan het bewerken, dus die komen er later bij...
Na mijn starts en landingen en nadat ik was uitgestapt, moest natuurlijk volgens traditie door mijn instructeur mijn das worden afgeknipt. Dit was nog niet alles, want ook volgens traditie na een eerste solo-vlucht werd nog even de brandslang op me gericht. Zoals op de foto is te zien, was het geen zonnige dag, dus het was echt super koud. Maar allemaal wel leuk (achteraf)
En na deze solo gaat het weer net zo snel verder. Vandaag nog een uurtje geoefend voor het examen, de 20-uurs check, wat ik maandag ook meteen heb. Eerst ga ik maandag anderhalf uur solo een training area in, waar ik zelf wat kan oefenen (dat wordt leuk, zo helemaal alleen
). Daarna ga ik nog een uurtje met mijn instructeur wat oefenen en dan het examen...Ben benieuwd. Ik denk dat het wel goed zal komen, aangezien het tot nu toe ook goed is gegaan, maar toch nog even alles weer eens goed doornemen dit weekend. Dus dit weekend helaas geen "weekend-foto" als de vorige weekenden...
dinsdag, februari 22, 2005
Wind
Van de een op de andere dag is het opeens flink aan het waaien hier. Vandaag en gisteren stond er soms meer dan 25 knopen wind op de baan (dat is ongeveer windkracht 6 of 7). Dat is dus geen wind om in zo'n klein vliegtuigje in te vliegen als je nog weinig uren hebt.
Vandaar dat ik van de 4 uren dat ik heb moeten vliegen de afgelopen 2 dagen er maar 1,5 daadwerkelijk heb gemaakt. De rest is ge-cancelled. Morgen zou het ook nog flink waaien, dus dat wordt denk ik weer niks, maar daarna wordt het weer beter.
Maar het uurtje wat ik vanmorgen nog heb gevlogen (voordat de wind te sterk werd) was wel erg leuk. Omdat de wind nu uit het zuiden kwam (wat niet vaak voor komt hier) was nu Runway 19 in gebruik, in plaats van 01. Dat was wel even wennen het eerste circuitje. Omdat Évora ten westen van de baan ligt, moeten de circuits altijd over het oosten van de baan worden gevlogen. Dat houdt dus in dat je met RWY 01 een "righthand circuit" vliegt en met RWY 19 een standaard "lefthand circuit". Het voordeel hiervan is dat je als je linksom vliegt (lefthand circuit) je beter zicht op de baan hebt en de instructeur (die op de rechterstoel zit) niet in de weg zit. Dus hier ook de reden dat wereldwijd alle circuits standaard linksom zijn.
Vandaag dus even erop letten dat ik niet naar rechts draaide na mijn take-off, maar daar ben je na 1 rondje alweer aan gewend.
Het was erg druk in het circuit (4 man Touch and Go's aan het oefenen) dus dat betekende dat je erg goed naar buiten moest kijken en erg goed de R/T (radiocommunicatie) in de gaten moest houden. Daarbij kwam ook nog eens dat het bewolkt was, het soms regende en er veel wind stond, Door al deze drukte gebeurden er daarom ook rare dingen in het circuit, die niet voor internet geschikt zijn(gelukkig niets waar ik bij betrokken was).
Verder heb ik nog een drie filmpjes van mij; twee landingen en een wave-off (zie vorig verslag);
Landing
Nog een landing
Wave Off
Vandaar dat ik van de 4 uren dat ik heb moeten vliegen de afgelopen 2 dagen er maar 1,5 daadwerkelijk heb gemaakt. De rest is ge-cancelled. Morgen zou het ook nog flink waaien, dus dat wordt denk ik weer niks, maar daarna wordt het weer beter.
Maar het uurtje wat ik vanmorgen nog heb gevlogen (voordat de wind te sterk werd) was wel erg leuk. Omdat de wind nu uit het zuiden kwam (wat niet vaak voor komt hier) was nu Runway 19 in gebruik, in plaats van 01. Dat was wel even wennen het eerste circuitje. Omdat Évora ten westen van de baan ligt, moeten de circuits altijd over het oosten van de baan worden gevlogen. Dat houdt dus in dat je met RWY 01 een "righthand circuit" vliegt en met RWY 19 een standaard "lefthand circuit". Het voordeel hiervan is dat je als je linksom vliegt (lefthand circuit) je beter zicht op de baan hebt en de instructeur (die op de rechterstoel zit) niet in de weg zit. Dus hier ook de reden dat wereldwijd alle circuits standaard linksom zijn.
Vandaag dus even erop letten dat ik niet naar rechts draaide na mijn take-off, maar daar ben je na 1 rondje alweer aan gewend.
Het was erg druk in het circuit (4 man Touch and Go's aan het oefenen) dus dat betekende dat je erg goed naar buiten moest kijken en erg goed de R/T (radiocommunicatie) in de gaten moest houden. Daarbij kwam ook nog eens dat het bewolkt was, het soms regende en er veel wind stond, Door al deze drukte gebeurden er daarom ook rare dingen in het circuit, die niet voor internet geschikt zijn(gelukkig niets waar ik bij betrokken was).
Verder heb ik nog een drie filmpjes van mij; twee landingen en een wave-off (zie vorig verslag);
Landing
Nog een landing
Wave Off
zondag, februari 20, 2005
Het weekend zit er weer bijna op...
Afgelopen donderdag en vrijdag alleen nog circuits gevlogen. In zo'n circuit maak je ongeveer 3 kwartier lang starts en landingen... Je start, vliegt een rondje en landt weer. In die drie kwartier maak je dan ongeveer 6 landingen. Dat vond ik in ieder geval een stuk leuker dan in zo'n training area rond te vliegen.
De starts en landingen gingen prima. Alleen moest ik 1 keer een "wave-off" maken, omdat ik wat te veel snelheid had en boven de baan opeens weer iets omhoog ging (door het "ground-effect"). Tegelijkertijd stak er nog wat zijwind op die me van de baan probeerde te blazen, en toen ging ook nog de stall-warning af... Dus meteen vol gas gegeven en weggevlogen. Dat geeft achteraf wel een kick om te doen. Het staat toevallig ook op video, die zet ik straks of morgen hierbij.
Voor de rest zag het weekend er als volgt uit;
(dus ongeveer hetzelfde als vorig weekend)
Morgen ga ik nog 2 keer 3 kwartier circuits vliegen en dan is het zover, dan ga ik solo. Dat houdt in dat ik zonder instructeur ernaast, alleen wat circuits moet vliegen. Ik heb er zin in!
Afgelopen donderdag en vrijdag alleen nog circuits gevlogen. In zo'n circuit maak je ongeveer 3 kwartier lang starts en landingen... Je start, vliegt een rondje en landt weer. In die drie kwartier maak je dan ongeveer 6 landingen. Dat vond ik in ieder geval een stuk leuker dan in zo'n training area rond te vliegen.
De starts en landingen gingen prima. Alleen moest ik 1 keer een "wave-off" maken, omdat ik wat te veel snelheid had en boven de baan opeens weer iets omhoog ging (door het "ground-effect"). Tegelijkertijd stak er nog wat zijwind op die me van de baan probeerde te blazen, en toen ging ook nog de stall-warning af... Dus meteen vol gas gegeven en weggevlogen. Dat geeft achteraf wel een kick om te doen. Het staat toevallig ook op video, die zet ik straks of morgen hierbij.
Voor de rest zag het weekend er als volgt uit;
(dus ongeveer hetzelfde als vorig weekend)
Morgen ga ik nog 2 keer 3 kwartier circuits vliegen en dan is het zover, dan ga ik solo. Dat houdt in dat ik zonder instructeur ernaast, alleen wat circuits moet vliegen. Ik heb er zin in!
woensdag, februari 16, 2005
Soms zit het mee, soms zit het tegen...
En vandaag was dus zo'n dag dat er een aantal dingen tegen zaten. Om de een of andere reden had ik vanmorgen al een gevoel van "dit gaat niet mijn beste dag worden".
Het begon al met het feit dat mijn instructeur een zekering had uitgetrokken, wat ik op een of andere onbekende reden ongemerkt voorbij heb laten gaan. Tijdens het opstarten branden er nog wel meerdere lampjes op het paneel, maar deze behoorde dus op dat moment niet te branden. Daar kwam ik dus te laat achter, of eigenlijk nog niet achter, want de instructeur had het al laten weten, maar toen was het dus te laat om zelf te herstellen. Okee, ik was er niet de lucht mee ingegaan, want als er voordat je in take-off gaat nog ergens een lampje brandt, weet je dat er iets niet goed is...
Maar even hierna, tijdens het opstarten van de motor, merkte ik dat de "gyro-suction"-meter niet werkte. En dit is niet iets wat de instructeur kan hebben gedaan. Op zich is dit al een no-go-item, maar mijn instructeur zei dat deze kist er vaker problemen mee had en als je op hogere toeren komt, dat ie het dan wel weer doet. Okee, dus verder gegaan...
Vlak voordat we ons training area binnen kwamen moesten we ons dus via de radio "afmelden" bij Evora information. Hierbij merkte ik een irritante ruis op, die in eerste instantie leek te komen van de airconditioning die in mijn microfoon blies. Toen ik de instructeur vroeg om hem wat minder hard te zetten, bleek dat ie helemaal niet aan stond...
Okee, maar waar komt die luchtstroming dán vandaan, vroeg ik me af...
En wat bleek nu, toen ik met mijn hand de luchtstroom volgde kwam ik uit bij de rand van de deur... En toen ik die rand wat dichterbij bekeek, kon ik door een dunne spleet gewoon naar buiten kijken...
Erg mooi dat de fabrikant daarom ook vooraan en achteraan de deur een slot heeft gezet, maar toch geen prettig gevoel als je zo met 220 km/uur vliegt. Ik ben er nog steeds niet uit of ik hem niet goed dicht heb gedaan, of dat het slot niet werkte... Maar aangezien de checklisten zodanig zijn opgebouwd dat je bijvoorbeeld de deur 2 keer checkt, ga ik er zelf van uit dat het slot niet werkte... Het slot aan de voorkant van de deur was dus open en het slot aan de achterkant was dicht.
Dat ding zou opeens maar open gaan, afbreken en in het ergste geval de staartvin meenemen... Ik weet overigens niet of dat kan, of dat de fabrikant daar ook weer een beveiliging voor heeft, maar toch...
Maar ja, maar even erop letten dat je niet te hard vliegt...
Vlak na dit alles kwamen we boven heuvelachtig gebied, wat samen met de felle zon zorgde voor enorme turbulentie. We werden echt van links naar rechts geduwd en op een gegeven moment kwam mijn linkervleugel zo snel omhoog (door die opstijgende lucht) dat ik in een keer 20 graden scheef hing. Meteen weer tegen sturen, proberen de vleugels weer horizontaal te krijgen, terwijl mijn instructeur met de nuchtere opmerking kwam van "yes, it can be a bit annoying, flying with this turbulence...".
Nou, dan eenmaal aangekomen in ons training area wat "stalls" gaan oefenen. Ik ging eerst weer een zogenaamde "approach to stall" oefenen. Alles ging prima, totdat ik bij het selecteren van de "Flaps" zag dat de indicatie ervan niet goed werkte. Je zet de flaps dan bijvoorbeeld in een lagere stand, maar de meter gaf dit niet helemaal correct aan... dit gaf me dus enige verwarring tijdens de procedure, waardoor ik verder in deze oefening na de stall-waarschuwing vol gas had gegeven, en erachter kwam dat ik mijn propellor niet in een kleinere invalshoek had gezet (wat wel moet bij zo'n procedure). Op zich geen ramp, maar ik en mijn instructeur vonden het nu wel mooi geweest, want er leek geen einde aan alle slechte scenario's te komen, dus koers gezet terug naar het veld.
Okee dacht ik, nu kan het alleen nog maar goed gaan. Misschien had ik dit niet moeten denken want effe later hoorde ik op de radio van de verkeersleiding "Diana 116, there is traffic at your ten o'clock, half a mile distance, inbound Evora". "Een halve mijl?" dacht ik. Dat is dichtbij en ze vliegen ook naar hetzelfde punt als ons, dus dat wordt alleen maar dichterbij... Ik en mijn instructeur dus allebei kijken, maar we zagen ze niet, wat we ook terug zeiden tegen de verkeersleiding. De verkeersleiding vroeg dus aan de andere kist of ze ons wél in zicht hadden, maar dat bleek dus ook niet zo te zijn... Hmmm, dan gaan je ogen toch iets verder open staan dan normaal... Na 10 seconden door te hebben gevlogen zagen we ze opeens op 12 uur, dus recht voor ons (maar dus uiteraard wel dezelfde richting op vliegen... gelukkig).
Alles ging prima, maar natuurlijk weer niet helemaal tot het eind, want vlak voor de landing moest er natuurlijk net even een flinke wind opsteken, ook nog precies vanuit de zijkant, die ons nog probeerde van ons vlieg-pad af te blazen, maar dat is hem na flink tegensturen (letterlijk met handen en voeten) niet gelukt... das dan wel weer mooi achteraf.
Bij aankomst meteen de onderhoudsdienst effe alles na laten kijken en buiten de indicatie van de Flaps, wat niet te repareren schijnt te zijn, zou nu alles weer moeten werken.
Daar komen we dan trouwens snel achter, want ik zag op het schema dat ik morgen twee keer op hetzelfde toestel sta ingepland, dus ik ben benieuwd. Maar ja, het kan morgen eigenlijk alleen maar beter gaan, toch?
Het begon al met het feit dat mijn instructeur een zekering had uitgetrokken, wat ik op een of andere onbekende reden ongemerkt voorbij heb laten gaan. Tijdens het opstarten branden er nog wel meerdere lampjes op het paneel, maar deze behoorde dus op dat moment niet te branden. Daar kwam ik dus te laat achter, of eigenlijk nog niet achter, want de instructeur had het al laten weten, maar toen was het dus te laat om zelf te herstellen. Okee, ik was er niet de lucht mee ingegaan, want als er voordat je in take-off gaat nog ergens een lampje brandt, weet je dat er iets niet goed is...
Maar even hierna, tijdens het opstarten van de motor, merkte ik dat de "gyro-suction"-meter niet werkte. En dit is niet iets wat de instructeur kan hebben gedaan. Op zich is dit al een no-go-item, maar mijn instructeur zei dat deze kist er vaker problemen mee had en als je op hogere toeren komt, dat ie het dan wel weer doet. Okee, dus verder gegaan...
Vlak voordat we ons training area binnen kwamen moesten we ons dus via de radio "afmelden" bij Evora information. Hierbij merkte ik een irritante ruis op, die in eerste instantie leek te komen van de airconditioning die in mijn microfoon blies. Toen ik de instructeur vroeg om hem wat minder hard te zetten, bleek dat ie helemaal niet aan stond...
Okee, maar waar komt die luchtstroming dán vandaan, vroeg ik me af...
En wat bleek nu, toen ik met mijn hand de luchtstroom volgde kwam ik uit bij de rand van de deur... En toen ik die rand wat dichterbij bekeek, kon ik door een dunne spleet gewoon naar buiten kijken...
Erg mooi dat de fabrikant daarom ook vooraan en achteraan de deur een slot heeft gezet, maar toch geen prettig gevoel als je zo met 220 km/uur vliegt. Ik ben er nog steeds niet uit of ik hem niet goed dicht heb gedaan, of dat het slot niet werkte... Maar aangezien de checklisten zodanig zijn opgebouwd dat je bijvoorbeeld de deur 2 keer checkt, ga ik er zelf van uit dat het slot niet werkte... Het slot aan de voorkant van de deur was dus open en het slot aan de achterkant was dicht.
Dat ding zou opeens maar open gaan, afbreken en in het ergste geval de staartvin meenemen... Ik weet overigens niet of dat kan, of dat de fabrikant daar ook weer een beveiliging voor heeft, maar toch...
Maar ja, maar even erop letten dat je niet te hard vliegt...
Vlak na dit alles kwamen we boven heuvelachtig gebied, wat samen met de felle zon zorgde voor enorme turbulentie. We werden echt van links naar rechts geduwd en op een gegeven moment kwam mijn linkervleugel zo snel omhoog (door die opstijgende lucht) dat ik in een keer 20 graden scheef hing. Meteen weer tegen sturen, proberen de vleugels weer horizontaal te krijgen, terwijl mijn instructeur met de nuchtere opmerking kwam van "yes, it can be a bit annoying, flying with this turbulence...".
Nou, dan eenmaal aangekomen in ons training area wat "stalls" gaan oefenen. Ik ging eerst weer een zogenaamde "approach to stall" oefenen. Alles ging prima, totdat ik bij het selecteren van de "Flaps" zag dat de indicatie ervan niet goed werkte. Je zet de flaps dan bijvoorbeeld in een lagere stand, maar de meter gaf dit niet helemaal correct aan... dit gaf me dus enige verwarring tijdens de procedure, waardoor ik verder in deze oefening na de stall-waarschuwing vol gas had gegeven, en erachter kwam dat ik mijn propellor niet in een kleinere invalshoek had gezet (wat wel moet bij zo'n procedure). Op zich geen ramp, maar ik en mijn instructeur vonden het nu wel mooi geweest, want er leek geen einde aan alle slechte scenario's te komen, dus koers gezet terug naar het veld.
Okee dacht ik, nu kan het alleen nog maar goed gaan. Misschien had ik dit niet moeten denken want effe later hoorde ik op de radio van de verkeersleiding "Diana 116, there is traffic at your ten o'clock, half a mile distance, inbound Evora". "Een halve mijl?" dacht ik. Dat is dichtbij en ze vliegen ook naar hetzelfde punt als ons, dus dat wordt alleen maar dichterbij... Ik en mijn instructeur dus allebei kijken, maar we zagen ze niet, wat we ook terug zeiden tegen de verkeersleiding. De verkeersleiding vroeg dus aan de andere kist of ze ons wél in zicht hadden, maar dat bleek dus ook niet zo te zijn... Hmmm, dan gaan je ogen toch iets verder open staan dan normaal... Na 10 seconden door te hebben gevlogen zagen we ze opeens op 12 uur, dus recht voor ons (maar dus uiteraard wel dezelfde richting op vliegen... gelukkig).
Alles ging prima, maar natuurlijk weer niet helemaal tot het eind, want vlak voor de landing moest er natuurlijk net even een flinke wind opsteken, ook nog precies vanuit de zijkant, die ons nog probeerde van ons vlieg-pad af te blazen, maar dat is hem na flink tegensturen (letterlijk met handen en voeten) niet gelukt... das dan wel weer mooi achteraf.
Bij aankomst meteen de onderhoudsdienst effe alles na laten kijken en buiten de indicatie van de Flaps, wat niet te repareren schijnt te zijn, zou nu alles weer moeten werken.
Daar komen we dan trouwens snel achter, want ik zag op het schema dat ik morgen twee keer op hetzelfde toestel sta ingepland, dus ik ben benieuwd. Maar ja, het kan morgen eigenlijk alleen maar beter gaan, toch?
dinsdag, februari 15, 2005
Vandaag niet veel te melden, behalve dat ik een filmpje heb met een deel van de "walkaround" (uiterlijke inspectie van het vliegtuig) en daarna een take-off die perfect volgens het boekje verliep. Van buitenaf is het trouwens moeilijk te zien of een take-off goed of niet goed is, maar deze was okee.
Take-off met walkaround
Gisteren nog wat bochten gemaakt en wat "steep turns" waar je met 45 graden "bank-angle" wat rondjes draait.
Vandaag wat bijna-stalls geoefend. Een stall is als je vleugel te weinig lift krijgt door een te lage snelheid of te hoge "neus-stand". Als dat gebeurt gaat dus - volgens de woorden van mijn leraar van het vak Engines - de wet van de zwaartekracht gelden en val je dus als een baksteen naar beneden.
Ik heb vandaag de bijna-stall zelf mogen oefenen, waarbij je na het horen van de stall-warning weer vol gas geeft, en morgen doet de instructeur een full-stall voor, waarbij je dus niet vol gas geeft na de waarschuwing, maar waarbij je zo lang blijft vertragen totdat je uit de lucht valt. Deze oefening mag (logisch) alleen de instructeur doen. Ben benieuwd. Maar het schijnt wel een gaaf gevoel te zijn, omdat je dus net zoals bij een bungy-jump of iets dergelijks gewoon valt...
Ik kan helaas geen filmpje maken, omdat er geen losse dingen in het vliegtuig mogen zijn tijdens zo een maneuvre, maar ik laat nog wel weten hoe het was...
Take-off met walkaround
Gisteren nog wat bochten gemaakt en wat "steep turns" waar je met 45 graden "bank-angle" wat rondjes draait.
Vandaag wat bijna-stalls geoefend. Een stall is als je vleugel te weinig lift krijgt door een te lage snelheid of te hoge "neus-stand". Als dat gebeurt gaat dus - volgens de woorden van mijn leraar van het vak Engines - de wet van de zwaartekracht gelden en val je dus als een baksteen naar beneden.
Ik heb vandaag de bijna-stall zelf mogen oefenen, waarbij je na het horen van de stall-warning weer vol gas geeft, en morgen doet de instructeur een full-stall voor, waarbij je dus niet vol gas geeft na de waarschuwing, maar waarbij je zo lang blijft vertragen totdat je uit de lucht valt. Deze oefening mag (logisch) alleen de instructeur doen. Ben benieuwd. Maar het schijnt wel een gaaf gevoel te zijn, omdat je dus net zoals bij een bungy-jump of iets dergelijks gewoon valt...
Ik kan helaas geen filmpje maken, omdat er geen losse dingen in het vliegtuig mogen zijn tijdens zo een maneuvre, maar ik laat nog wel weten hoe het was...
zaterdag, februari 12, 2005
Weekend
Zo de eerste week zit erop. Was een leuke en leerzame week (maar ook "vermoeiend").
Gisteren heb ik weer 2 keer mogen vliegen. Ik was best gaar zo aan het einde van de week, aangezien de wekker iedere dag om 7 uur gaat) dus ik dacht eerst dat het wel niet veel zou worden. Maar achteraf waren deze twee vluchten de beste van de hele week. Echt een prima instapper voor het weekend.
Wat heb ik gister gedaan? Nou, na de gebruikelijke take-off weer naar een Training Area gevlogen. Alles ging perfect. Een hele mooie take-off "uit het boekje", welke ook toevallig weer op film is vastgelegd (en deze keer inclusief een stukje vluchtvoorbereiding). Deze film zet ik over een paar dagen erop. Hij moet nog ge-edit worden...
Heb na vertrek wel een klein "foutje" gemaakt toen ik van frequentie moest wisselen. Moest toen ik van het vliegveld wegvloog op een gegeven moment van "Evora Information" (dat is het mannetje in onze toren die informatie geeft over al het verkeer in de buurt van ons vliegveld) naar "Lisbon Mil" (dat zijn - vaak onverstaanbare - mensen in Lissabon die weer informatie geven over een groter gebied, ver rondom Lissabon). Ik dus de frequentie ingesteld op het communicatiepaneel, maar ik vergat daarna even op het knopje te drukken waarbij je daadwerkelijk op die andere frequentie komt. Dus ik mooi de hele rits oproepen; "Lisbon Mil, goodmorning, Diana 154, inbound training area Golf, request block altitude between 2000 and 4000 feet"... Het bleef heel even stil en mijn instructeur zei toen opeens op de frequentie "Disregard"... Dus ik keek hem even aan waarom ie dat deed, maar gelijk viel het kwartje... ik zat nog op de frequentie van Evora...
Gelukkig was het ongeveer de laatste vlucht van de dag en waren de meesten van mijn school-collega's al naar het hotel ... Heb er niks meer over gehoord, haha. Maar zulke foutjes worden vaker gemaakt. Zelfs in de grote luchtvaart...
Voor de rest wat klim -en daaloefeningen gedaan en wat "steep turns" geoefend, waarbij je met 45 graden "bank-angle" (de hoek die je in een bocht maakt met de horizon, oftewel hoe scheef je hangt) een bocht moet maken. Echt gaaf, je voelt dan best wat G-krachten. Het ging allemaal prima. Ook nog even wat bochten geoefend met een lage snelheid; 70 knopen in "clean configuration" waarbij dus af en toe, mede door de turbulentie, de "stall warning" af ging... Erg leuk allemaal.
En daarna een goede approach en landing... al is het een klein kiste, ik vind het echt het allerleukste van het hele vliegen. Het geeft echt een kick om zo'n ding goed op de baan neer te zetten... Volgende week ga ik wat "touch and go's" maken, waarbij je dus landt, niet remt, maar weer gas geeft en weer opstijgt. Daarna een rondje vliegen en weer landen. Ik heb er nu al zin in!
Tenslotte nog het filmpje van mijn eerste take-off:
Eerste Take-off
Zo, nu weer genoeg getypt. Tijd om de zon buiten te gaan opzoeken.
Update:
Ik kom net terug uit de stad en wil natuurlijk wel nog effe wat cultuur-foto's delen;
(klik erop om ze te vergroten)
De groeten en een prettig weekend!
Gisteren heb ik weer 2 keer mogen vliegen. Ik was best gaar zo aan het einde van de week, aangezien de wekker iedere dag om 7 uur gaat) dus ik dacht eerst dat het wel niet veel zou worden. Maar achteraf waren deze twee vluchten de beste van de hele week. Echt een prima instapper voor het weekend.
Wat heb ik gister gedaan? Nou, na de gebruikelijke take-off weer naar een Training Area gevlogen. Alles ging perfect. Een hele mooie take-off "uit het boekje", welke ook toevallig weer op film is vastgelegd (en deze keer inclusief een stukje vluchtvoorbereiding). Deze film zet ik over een paar dagen erop. Hij moet nog ge-edit worden...
Heb na vertrek wel een klein "foutje" gemaakt toen ik van frequentie moest wisselen. Moest toen ik van het vliegveld wegvloog op een gegeven moment van "Evora Information" (dat is het mannetje in onze toren die informatie geeft over al het verkeer in de buurt van ons vliegveld) naar "Lisbon Mil" (dat zijn - vaak onverstaanbare - mensen in Lissabon die weer informatie geven over een groter gebied, ver rondom Lissabon). Ik dus de frequentie ingesteld op het communicatiepaneel, maar ik vergat daarna even op het knopje te drukken waarbij je daadwerkelijk op die andere frequentie komt. Dus ik mooi de hele rits oproepen; "Lisbon Mil, goodmorning, Diana 154, inbound training area Golf, request block altitude between 2000 and 4000 feet"... Het bleef heel even stil en mijn instructeur zei toen opeens op de frequentie "Disregard"... Dus ik keek hem even aan waarom ie dat deed, maar gelijk viel het kwartje... ik zat nog op de frequentie van Evora...
Gelukkig was het ongeveer de laatste vlucht van de dag en waren de meesten van mijn school-collega's al naar het hotel ... Heb er niks meer over gehoord, haha. Maar zulke foutjes worden vaker gemaakt. Zelfs in de grote luchtvaart...
Voor de rest wat klim -en daaloefeningen gedaan en wat "steep turns" geoefend, waarbij je met 45 graden "bank-angle" (de hoek die je in een bocht maakt met de horizon, oftewel hoe scheef je hangt) een bocht moet maken. Echt gaaf, je voelt dan best wat G-krachten. Het ging allemaal prima. Ook nog even wat bochten geoefend met een lage snelheid; 70 knopen in "clean configuration" waarbij dus af en toe, mede door de turbulentie, de "stall warning" af ging... Erg leuk allemaal.
En daarna een goede approach en landing... al is het een klein kiste, ik vind het echt het allerleukste van het hele vliegen. Het geeft echt een kick om zo'n ding goed op de baan neer te zetten... Volgende week ga ik wat "touch and go's" maken, waarbij je dus landt, niet remt, maar weer gas geeft en weer opstijgt. Daarna een rondje vliegen en weer landen. Ik heb er nu al zin in!
Tenslotte nog het filmpje van mijn eerste take-off:
Eerste Take-off
Zo, nu weer genoeg getypt. Tijd om de zon buiten te gaan opzoeken.
Update:
Ik kom net terug uit de stad en wil natuurlijk wel nog effe wat cultuur-foto's delen;
(klik erop om ze te vergroten)
De groeten en een prettig weekend!
woensdag, februari 09, 2005
Effe kort,
het was namelijk een lange en redelijk intensiev dag. Ik had vandaag 2 vluchten; één 's morgens en één 's middags. De eerste was meteen "heavy". Het was een dag zonder wolken (zoals hier 90% van alle dagen zijn) en dus een dag met flinke turbulentie. De zon warmt dan de grond flink op en de warme lucht die dan gaat stijgen is heel goed te voelen in die kleine kistjes. Soms kwam je echt even een centimeter van je stoel af (dan ben je blij dat ze riemen hebben uitgevonden). Maar na een tijdje "stoeien" begon ik het wel leuk te vinden. Net een kermis-attractie.
Vandaag heb ik bijna alles weer helemaal zelf gedaan... de take-off, de radiocommunicatie (ik was blij dat er deze keer een Engelsman op de frequentie van "Lisbon Mil" zat, want normaal zijn die mensen niet te verstaan) en de landing ook helemaal zelf gedaan.
Een foutje wat ik heb gemaakt is dat ik op een gegeven moment er te laat achter kwam dat ik moest dalen. Daardoor moest ik dus het gas helemaal dicht gooien en de neus flink naar onder duwen. Op zo'n moment hef je letterlijk de zwaartekracht op, echt cool. Net alsof je gaat bungy-jumpen of zoiets.
Er stond bij de landing een flinke crosswind van rechts, dus dan kom je met je neus een stuk rechts van de baan aanvliegen. Best raar, maar het ging prima.
Morgenmiddag staat er maar één uurtje op het programma, dus dat is wel relax. Zo'n 2 uurtjes vliegen vandaag, waarbij je nog op zoveel dingen tegelijk moet letten hakken er best in.
Nog 2 daagjes en het is weer weekend. Het zou hier 20 graden worden, dus dat wordt effe genieten.
Groeten
het was namelijk een lange en redelijk intensiev dag. Ik had vandaag 2 vluchten; één 's morgens en één 's middags. De eerste was meteen "heavy". Het was een dag zonder wolken (zoals hier 90% van alle dagen zijn) en dus een dag met flinke turbulentie. De zon warmt dan de grond flink op en de warme lucht die dan gaat stijgen is heel goed te voelen in die kleine kistjes. Soms kwam je echt even een centimeter van je stoel af (dan ben je blij dat ze riemen hebben uitgevonden). Maar na een tijdje "stoeien" begon ik het wel leuk te vinden. Net een kermis-attractie.
Vandaag heb ik bijna alles weer helemaal zelf gedaan... de take-off, de radiocommunicatie (ik was blij dat er deze keer een Engelsman op de frequentie van "Lisbon Mil" zat, want normaal zijn die mensen niet te verstaan) en de landing ook helemaal zelf gedaan.
Een foutje wat ik heb gemaakt is dat ik op een gegeven moment er te laat achter kwam dat ik moest dalen. Daardoor moest ik dus het gas helemaal dicht gooien en de neus flink naar onder duwen. Op zo'n moment hef je letterlijk de zwaartekracht op, echt cool. Net alsof je gaat bungy-jumpen of zoiets.
Er stond bij de landing een flinke crosswind van rechts, dus dan kom je met je neus een stuk rechts van de baan aanvliegen. Best raar, maar het ging prima.
Morgenmiddag staat er maar één uurtje op het programma, dus dat is wel relax. Zo'n 2 uurtjes vliegen vandaag, waarbij je nog op zoveel dingen tegelijk moet letten hakken er best in.
Nog 2 daagjes en het is weer weekend. Het zou hier 20 graden worden, dus dat wordt effe genieten.
Groeten
dinsdag, februari 08, 2005
Het eerste vlieg-uur is een feit. Gisteren was het dan zover. Na 9 maanden theorie kon ik eindelijk de lucht in.
Mijn vlucht stond gepland om 9 uur 's ochtends. Na een klasgenoot van mij, die kort voor mij de lucht was ingegaan, kon ik als tweede van mijn klas vertrekken.
Het was wel nog even stressen van tevoren, aangezien het weer, na 3 maanden zon, nu niet echt goed was en ik nog geen vliegplan had ingediend bij de verkeersleiding én ik mijn "Mass and Balance" berekeningen (waar je moet kijken of het zwaartepunt en gewichten binnen de limieten liggen, wat belangrijk is voor start en landing) op het laatste moment kon weggooien en opnieuw uitrekenen, omdat mijn vliegtuigje opeens in onderhoud moest...
Maar uiteindelijk kwam alles na een half uur vertraging toch goed. Nog even samen met mijn Portugese instructeur, die overigens uit een plaatsje hier in de buurt komt, een "walkaround" gedaan, waar je moet checken of er geen schade of lekkages te zien zijn. En toen instappen...
Dan zou je denken dat je meteen kunt vertrekken, maar nee, je moet iets van 6 checklisten doorwerken voordat je aan het begin van de baan staat. Deze had ik in ieder geval al redelijk bestudeerd, dus dat ging ook wel redelijk...
Gelukkig had niemand er problemen mee dat we laat waren, dus kregen we toestemming om de motor te starten en daarna te taxiën.
Ik mocht meteen alles zelf doen, alle "clearances" vragen aan de toren en taxiën. Ik zat nog niet in de lucht, maar dat was al erg gaaf!
Aangekomen op de baan weer wat checklisten doorwerken en dan "full throttle" bij 130 km/uur de lucht in en klimmen met 160 km/uur. Ik had niet verwacht dat er zo'n kracht er in zo'n klein kistje zat, wat toch wel een "adrenaline-rush" gaf.
Ik mocht zelf de hele take-off en klim doen (de instructeur had wel zijn handen klaar om eventueel in te grijpen). Het gevoel in zo'n klein vliegtuigje is dan echt gaaf, als je zelf kan sturen. Je voelt je letterlijk zo vrij als een vogel.
Hieronde volgen wat foto's die klasgenoten hebben gemaakt. Het filmpje van mijn take-off is ook in de maak, dus die komt er later bij...
Klik op de foto's om ze te vergroten:
De walkaround met mijn instructeur:
Het opstarten van de motor:
Het taxiën (met nog beslagen ruiten):
De take-off:
Nog even goed blijven uitkijken naar ander verkeer en toen gingen we onderweg naar ons "training area", een gebied wat voor jou op dat uur is "gereserveerd" om wat te oefenen. Ik had Training Area C. Op onderstaande kaart kun is te zien waar het ligt. In het midden ligt het stadje Évora en eronder ligt een zwart rondje met een zwarte streep, wat het vliegveld is. Links ervan zie je omlijnd door een roze streep het trainingsgebied C liggen.
op de kaart om hem te vergroten:
Onderweg, klimmend naar 3000 voet (ongeveer 1 kilometer) door wat kleine regenbuitjes gevlogen, wat ook gewoon leuk is voor de eerste keer. En toen na wat rond vliegen in Area C, wat overigens met 220 km/uur gaat, ook zelf terug gevlogen en weer (bijna) zelf geland.
Het landen was een stuk moeilijker dan het opstijgen. Je moet echt even gevoel krijgen hoe hoog je moet aanvliegen op de baan en zorgen dat je niet in de olijfbomen terecht komt .
Wat wel effe raar was is dat ik tijdens mijn landing een zogenaamde "stall warning" kreeg. Ik hing toen waarschijnlijk nog enkele centimeters met mijn wielen boven de baan, maar de snelheid was niet hoog genoeg meer om de vleugels van voldoende "lift" te voorzien, dus kwam er een waarschuwing in de vorm van een harde piep. Was een beetje schrikken, maar schijnt normaal te zijn bij het landen hier... zolang het niet op bijvoorbeeld 3000 voet hoogte gebeurt is het niet erg...
Samengevat was het echt een super-ervaring, die ik morgen zelfs 2 keer opnieuw kan beleven. Ik sta om half 11 en later op de dag om 4 uur nog eens ingepland, beide keren in Area G. Het is in ieder geval mooi, onbewolkt weer de komende dagen, dus hoop ik nog snel, veel uren te maken.
Greetz!
Mijn vlucht stond gepland om 9 uur 's ochtends. Na een klasgenoot van mij, die kort voor mij de lucht was ingegaan, kon ik als tweede van mijn klas vertrekken.
Het was wel nog even stressen van tevoren, aangezien het weer, na 3 maanden zon, nu niet echt goed was en ik nog geen vliegplan had ingediend bij de verkeersleiding én ik mijn "Mass and Balance" berekeningen (waar je moet kijken of het zwaartepunt en gewichten binnen de limieten liggen, wat belangrijk is voor start en landing) op het laatste moment kon weggooien en opnieuw uitrekenen, omdat mijn vliegtuigje opeens in onderhoud moest...
Maar uiteindelijk kwam alles na een half uur vertraging toch goed. Nog even samen met mijn Portugese instructeur, die overigens uit een plaatsje hier in de buurt komt, een "walkaround" gedaan, waar je moet checken of er geen schade of lekkages te zien zijn. En toen instappen...
Dan zou je denken dat je meteen kunt vertrekken, maar nee, je moet iets van 6 checklisten doorwerken voordat je aan het begin van de baan staat. Deze had ik in ieder geval al redelijk bestudeerd, dus dat ging ook wel redelijk...
Gelukkig had niemand er problemen mee dat we laat waren, dus kregen we toestemming om de motor te starten en daarna te taxiën.
Ik mocht meteen alles zelf doen, alle "clearances" vragen aan de toren en taxiën. Ik zat nog niet in de lucht, maar dat was al erg gaaf!
Aangekomen op de baan weer wat checklisten doorwerken en dan "full throttle" bij 130 km/uur de lucht in en klimmen met 160 km/uur. Ik had niet verwacht dat er zo'n kracht er in zo'n klein kistje zat, wat toch wel een "adrenaline-rush" gaf.
Ik mocht zelf de hele take-off en klim doen (de instructeur had wel zijn handen klaar om eventueel in te grijpen). Het gevoel in zo'n klein vliegtuigje is dan echt gaaf, als je zelf kan sturen. Je voelt je letterlijk zo vrij als een vogel.
Hieronde volgen wat foto's die klasgenoten hebben gemaakt. Het filmpje van mijn take-off is ook in de maak, dus die komt er later bij...
Klik op de foto's om ze te vergroten:
De walkaround met mijn instructeur:
Het opstarten van de motor:
Het taxiën (met nog beslagen ruiten):
De take-off:
Nog even goed blijven uitkijken naar ander verkeer en toen gingen we onderweg naar ons "training area", een gebied wat voor jou op dat uur is "gereserveerd" om wat te oefenen. Ik had Training Area C. Op onderstaande kaart kun is te zien waar het ligt. In het midden ligt het stadje Évora en eronder ligt een zwart rondje met een zwarte streep, wat het vliegveld is. Links ervan zie je omlijnd door een roze streep het trainingsgebied C liggen.
op de kaart om hem te vergroten:
Onderweg, klimmend naar 3000 voet (ongeveer 1 kilometer) door wat kleine regenbuitjes gevlogen, wat ook gewoon leuk is voor de eerste keer. En toen na wat rond vliegen in Area C, wat overigens met 220 km/uur gaat, ook zelf terug gevlogen en weer (bijna) zelf geland.
Het landen was een stuk moeilijker dan het opstijgen. Je moet echt even gevoel krijgen hoe hoog je moet aanvliegen op de baan en zorgen dat je niet in de olijfbomen terecht komt
.
Wat wel effe raar was is dat ik tijdens mijn landing een zogenaamde "stall warning" kreeg. Ik hing toen waarschijnlijk nog enkele centimeters met mijn wielen boven de baan, maar de snelheid was niet hoog genoeg meer om de vleugels van voldoende "lift" te voorzien, dus kwam er een waarschuwing in de vorm van een harde piep. Was een beetje schrikken, maar schijnt normaal te zijn bij het landen hier... zolang het niet op bijvoorbeeld 3000 voet hoogte gebeurt is het niet erg...
Samengevat was het echt een super-ervaring, die ik morgen zelfs 2 keer opnieuw kan beleven. Ik sta om half 11 en later op de dag om 4 uur nog eens ingepland, beide keren in Area G. Het is in ieder geval mooi, onbewolkt weer de komende dagen, dus hoop ik nog snel, veel uren te maken.
Greetz!
woensdag, februari 02, 2005
Evora
Zo, eindelijk waar ik thuis hoor op deze opleiding; Evora.
De reis hier naar toe was wel okee. Het begon al goed in het vliegtuig naar Lissabon waar we met 5 man instapten in ons school-uniform en meteen werden gezien door de captain. Hij dacht dat we van een andere maatschappij waren, want toen we eenmaal in de lucht zaten kwam een stewardes zich verontschuldigen dat er niet genoeg business-class stoelen voor ons vrij waren
Toen we zeiden dat we in opleiding waren kregen we in ieder geval wel nog allemaal een glas champagne en wat te eten erbij...
We konden trouwens ook nog allemaal even in de cockpit komen kijken, waar we nog van de captain hoorden dat die vliegopleiding in Evora een van de beste zou zijn. Dat gaf weer wat goede moed in deze mindere luchtvaarttijden.
Het enige wat niet goed geregeld was, was onze bus van Lissabon naar Evora. We kwamen dus aan en we zagen niemand staan in de aankomsthal... Na een tijdje zoeken en bellen met school, bleek dus dat die chauffeur zijn bus ergens verder weg in de schaduw had geparkeerd en daar lekker wat met collegas zat te roken... Niet dat hem even zou invallen om effe te komen kijken waar we bleven
Voor de rest kunnen we hier niet klagen. Het hotel is echt mooi. Redelijk groot binnenzwembad, buitenzwembad, sauna, jakuzi etc. We hebben gelukkig ook de luxe van geen eten maken 8 maanden lang (alles is inbegrepen). Zo hebben we genoeg tijd over voor "andere dingen"
Aan het vliegen zijn we nog niet. Het is deze week alleen effe wat checklisten en procedures leren. Dan is het plan dat we volgende week maandag gaan beginnen met het echte werk.
Dus voor de rest nog weinig nieuws te melden.
Hieronder volgt nog een foto die ik gisteren heb gemaakt op het vliegveld, met op de voorgrond een paar van de vliegtuigjes waar we de komende tijd in gaan vliegen en op de achtergrond het plaatsje Evora.
Klik op de foto om hem groter te maken:
Dat was het even voor vandaag. Hopelijk volgende week meer foto's van het vliegen.
Até Logo!
De reis hier naar toe was wel okee. Het begon al goed in het vliegtuig naar Lissabon waar we met 5 man instapten in ons school-uniform en meteen werden gezien door de captain. Hij dacht dat we van een andere maatschappij waren, want toen we eenmaal in de lucht zaten kwam een stewardes zich verontschuldigen dat er niet genoeg business-class stoelen voor ons vrij waren
Toen we zeiden dat we in opleiding waren kregen we in ieder geval wel nog allemaal een glas champagne en wat te eten erbij...
We konden trouwens ook nog allemaal even in de cockpit komen kijken, waar we nog van de captain hoorden dat die vliegopleiding in Evora een van de beste zou zijn. Dat gaf weer wat goede moed in deze mindere luchtvaarttijden.
Het enige wat niet goed geregeld was, was onze bus van Lissabon naar Evora. We kwamen dus aan en we zagen niemand staan in de aankomsthal... Na een tijdje zoeken en bellen met school, bleek dus dat die chauffeur zijn bus ergens verder weg in de schaduw had geparkeerd en daar lekker wat met collegas zat te roken... Niet dat hem even zou invallen om effe te komen kijken waar we bleven
Voor de rest kunnen we hier niet klagen. Het hotel is echt mooi. Redelijk groot binnenzwembad, buitenzwembad, sauna, jakuzi etc. We hebben gelukkig ook de luxe van geen eten maken 8 maanden lang (alles is inbegrepen). Zo hebben we genoeg tijd over voor "andere dingen"
Aan het vliegen zijn we nog niet. Het is deze week alleen effe wat checklisten en procedures leren. Dan is het plan dat we volgende week maandag gaan beginnen met het echte werk.
Dus voor de rest nog weinig nieuws te melden.
Hieronder volgt nog een foto die ik gisteren heb gemaakt op het vliegveld, met op de voorgrond een paar van de vliegtuigjes waar we de komende tijd in gaan vliegen en op de achtergrond het plaatsje Evora.
Klik op de foto om hem groter te maken:
Dat was het even voor vandaag. Hopelijk volgende week meer foto's van het vliegen.
Até Logo!
