Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
donderdag, september 29, 2005
Vigo
Gisteren naar Vigo geweest, via Porto. Weer een mooie trip. Vooral Vigo, wat bijna aan zee, tussen de bergen ligt.
Bij Porto hingen zoals altijd wolken. Een paar uur eerder was het zicht daar nog 100 meter geweest, maar het begon nu op te trekken:
De stad Porto:
Italië vanaf FL 400:
En dan het veld Vigo, hier op final, tussen de bergen:
Touched down:
De vertrekhal:
En na Vigo heb ik op Badajoz nog mijn nacht-uren opgevlogen.
En dan vandaag weer overdag op en neer naar Badajoz geweest. Ik moet wel zeggen dat het lange dagen zijn, die je toch wel gaat merken. Vanmiddag ook meteen in slaap gevallen toen ik terug kwam van school.
Ik zag dat ik vanaf eind juni aan het vliegen ben op de TB-20 en ik zag ook dat ik van al mijn uren, de helft in de afgelopen 2 weken heb gemaakt...
Morgen is het een rustige dag. Ik ga anderhalf uur solo vliegen, een beetje oefenen voor het CPL-examen en dan gaan we morgenavond weer naar Salema, een weekend strand en O'Barco.
In tegenstelling tot in Nederland is het hier namelijk nog steeds elke dag 30 graden
P.s. het filmpje van Sevilla en het nachtvliegen zijn nu te downloaden.
Bij Porto hingen zoals altijd wolken. Een paar uur eerder was het zicht daar nog 100 meter geweest, maar het begon nu op te trekken:
De stad Porto:
Italië vanaf FL 400:
En dan het veld Vigo, hier op final, tussen de bergen:
Touched down:
De vertrekhal:
En na Vigo heb ik op Badajoz nog mijn nacht-uren opgevlogen.
En dan vandaag weer overdag op en neer naar Badajoz geweest. Ik moet wel zeggen dat het lange dagen zijn, die je toch wel gaat merken. Vanmiddag ook meteen in slaap gevallen toen ik terug kwam van school.
Ik zag dat ik vanaf eind juni aan het vliegen ben op de TB-20 en ik zag ook dat ik van al mijn uren, de helft in de afgelopen 2 weken heb gemaakt...
Morgen is het een rustige dag. Ik ga anderhalf uur solo vliegen, een beetje oefenen voor het CPL-examen en dan gaan we morgenavond weer naar Salema, een weekend strand en O'Barco.
In tegenstelling tot in Nederland is het hier namelijk nog steeds elke dag 30 graden
P.s. het filmpje van Sevilla en het nachtvliegen zijn nu te downloaden.
dinsdag, september 27, 2005
Jerez, Faro, Seville
Dat zijn de 3 velden waar ik gisteren en vandaag ben geweest. Weinig over te vertellen, wel wat foto's:
Maandag via Faro naar Jerez gegaan. Na een approach op Faro en op weg naar Spanje was er nog de gelegenheid om een foto te maken van de omgeving van het vliegveld. Wat je ziet is de baan, de stad en het beschermd natuurgebied eromheen. Ik vraag me nog steeds af hoe beschermd dat nu in werkelijk is, aangezien er constant vliegtuigen overheen vliegen...
Final, Jerez:
Taxiënd naar onze parkeerplaats, komen we langs de vertrekhal:
En uiteindelijk, uitgestapt en naar binnen;
In de vertrekhal:
De "collega's" van de concurrent-school, die op Jerez vliegen:
En vandaag via Faro naar Sevilla. Ook een mooi tripje. Op Faro was nu eens een keer Runway 10 in gebruik. Op zich ook wel leuk, want die VOR DME approach heb ik daar nog nooit gedaan. De ILS heb je alleen op baan 28.
We mochten achter een Airbus A320 de approach beginnen, met de mededeling "caution the wake turbulence".
Op Sevilla was deze keer ook de andere baan in gebruik, baan 09. Ook hier heb je geen ILS beschikbaar, maar het voordel is dat je wel over de stad vliegt, dus met andere woorden, foto-time...
De stad:
Op short final zit je boven de snelweg:
Na een full stop taxïen achter deze kist naar de baan:
En na takeoff kwamen we over een wijk, waar de mensen een goede manier weten om de warmte te overwinnen:
En opnieuw weer over de stad:
En last but not least, een approach op Faro, waar ik heb ingezoomd op het centrum:
Morgenvroeg naar Porto en Vigo, en morgenavond mijn laatste uurtjes nachtvliegen opmaken op Badajoz.
Druk, druk, druk
Maandag via Faro naar Jerez gegaan. Na een approach op Faro en op weg naar Spanje was er nog de gelegenheid om een foto te maken van de omgeving van het vliegveld. Wat je ziet is de baan, de stad en het beschermd natuurgebied eromheen. Ik vraag me nog steeds af hoe beschermd dat nu in werkelijk is, aangezien er constant vliegtuigen overheen vliegen...
Final, Jerez:
Taxiënd naar onze parkeerplaats, komen we langs de vertrekhal:
En uiteindelijk, uitgestapt en naar binnen;
In de vertrekhal:
De "collega's" van de concurrent-school, die op Jerez vliegen:
En vandaag via Faro naar Sevilla. Ook een mooi tripje. Op Faro was nu eens een keer Runway 10 in gebruik. Op zich ook wel leuk, want die VOR DME approach heb ik daar nog nooit gedaan. De ILS heb je alleen op baan 28.
We mochten achter een Airbus A320 de approach beginnen, met de mededeling "caution the wake turbulence".
Op Sevilla was deze keer ook de andere baan in gebruik, baan 09. Ook hier heb je geen ILS beschikbaar, maar het voordel is dat je wel over de stad vliegt, dus met andere woorden, foto-time...
De stad:
Op short final zit je boven de snelweg:
Na een full stop taxïen achter deze kist naar de baan:
En na takeoff kwamen we over een wijk, waar de mensen een goede manier weten om de warmte te overwinnen:
En opnieuw weer over de stad:
En last but not least, een approach op Faro, waar ik heb ingezoomd op het centrum:
Morgenvroeg naar Porto en Vigo, en morgenavond mijn laatste uurtjes nachtvliegen opmaken op Badajoz.
Druk, druk, druk
zondag, september 25, 2005
Nightflying
Het is weer zondag. Stukje bij stukje werk ik aan deze log, die nu uiteindelijk bijna de hele dag in beslag heeft genomen. Te kort geslapen en te veel gedronken was vanmorgen mijn conclusie.... Vandaar dat dit ook niet echt opschiet, maar ja, alle foto's van het nachtvliegen van afgelopen week zijn gesorteerd en de filmpjes zijn bewerkt.
Het nachtvliegen.
Dinsdagmiddag zijn we met 3 kisten en in totaal 10 personen (3 instructeurs, 6 studenten en een monteur) van Évora naar Bragança gevlogen. Allemaal op precies dezelfde tijd. Bragança ligt overigen helemaal in het noord-oosten van Portugal. Een vlucht van ongeveer 2,5 uur.
Niet lang nadat we waren vertrokken kregen we al radar vectors, aangezien we allemaal te dicht op elkaar vlogen.
Twee kisten (waaronder wij) gingen via Viseu naar Bragança en één kist ging via Porto.
Op Viseu heb ik nog even een VOR DME approach gedaan, om niet al mijn uren te verspillen aan enroute tijd.
Na Viseu naar Bragança gevlogen.
In Bragança begon meteen het drukke programma. Meteen de spullen in de hotelkamer dumpen en naar de Pizza Hut, om snel wat te eten. Daarna weer meteen met de taxi naar het vliegveld om rond zonsondergang te kunnen vertrekken.
Die eerste avond vloog ik naar Porto en terug. Eerste keer op Porto en eerste keer met deze instructeur. Ik heb wel geluk gehad dat ik met deze instructeur kon vliegen, aangezien ik tot nu toe bijna alleen maar 1 instructeur heb gehad en het goed is om ook nieuwe dingen van andere instructeurs te horen. Deze instructeur vliegt normaal bij Iberia, dus had genoeg praktische tips bij alle approaches die we maakten.
Die eerste vlucht naar Porto verliep niet helemaal vlekkeloos. In het noorden van Portugal zijn veel bergen, die communicatie vaak moeilijk maken. Je moet minstens naar 8000 voet klimmen om met iemand contact te kunnen krijgen.
Die avond kregen we met niemand contact. Lisbon control geprobeerd, Lisbon Mil en zelfs ook al Porto approach, maar nergens antwoord. Toen we op FL 100 aankwamen kregen we opeens wel contact met Porto Tower. Deze man was helemaal niet blij dat we zo ver waren doorgevlogen zonder radiocontact (en dus ook zonder transpondercode etc). Hij liet ons dus ook weten dat "the next time the interception will continue". Blijkbaar was hij dus bezig met een F16 of iets dergelijks op ons af te sturen...
Ik dacht al "dat wordt dus geen approach voor ons", maar uiteindelijk mochten we van hem toch nog een VOR DME approach maken met daarachteraan 2 ILS approaches.
Uiteindelijk hebben we ons nog moeten haasten om om 12 uur terug te zijn, dan sluit namelijk het veld. Maar gelukkig landden we om klokslag 12.
Daarna om 1 uur zijn we gaan eten in de stad, om daarna met een baksteen in de maag te gaan slapen.
Om 11 uur de dag daarna ging de wekker, om om 12 uur steaks te gaan eten in de stad, als ontbijt.
En om 2 uur gingen we weer naar het vliegveld om ook uren overdag te maken. Ik mocht weer vliegen en deze keer ging de trip via Porto, Vigo en Santiago naar A Coruña, waarna Romke zou terugvliegen via dezelfde route.
Klik op alle foto's voor een groter formaat.
Om te beginnen, het veld van Bragança;
Het is inderdaad een klein veld in the middle of nowhere, wat vreemd genoeg wel baanverlichting heeft en wat zelfs ook een verbinding heeft met onder andere Parijs...
De manier van tanken op dit veld was ook heel apart. Gewoon een slang in een vat, waarop een pomp is aangesloten, heel simpel;
Bragança nog vanuit de lucht;
De stad Bragança;
Na de approaches op Porto kon je goed zien dat er mist in aantocht was;
Op weg naar Spanje waren er steeds meer bergen te zien;
Ook was er in één van de bergen brand;
Wel apart om te zien dat de rook op precies een bepaalde hoogte blijft hangen.
In de buurt van Vigo nog een mooi plaatje;
Na Vigo vlogen we via radar vectors naar A Coruña, aangezien het op Santiago te druk was.
Op A Coruña was het ook redelijk druk. We moesten wachten op een Fokker 100 van Spanair die 1000 voet (300 meter) onder ons doorvloog om als eerste de approach te maken;
Geland op Coruña, volgde ik de "Follow-me" wagen naar onze parkeerplaats. Bij het invullen van alle papieren kwam er een Embrear naast ons staan.
Door al het papierwerk waren we totaal niet aan het opletten en toen de Embrear naast ons 180 graden draaide om te parkeren, blies die op een gegeven moment met z'n twee motoren onze deur kapot. Het was de deur van de instructeur, maar ik had niet verwacht dat zelfs als die motoren "idle" staan, er nog zo veel kracht achter zit. Dit was het resultaat;
Hier de boosdoener;
En de rest van het vliegveld;
Nadat een monteur van het vliegveld de barst met duct tape heeft vastgeplakt en na het versturen van een vliegplan zijn we in de vertrekhal wat gaan eten. Toch heel apart als je nu door zo'n vertrekhal loopt, waar je normaal alleen als passagier komt en je nu zelf daar bent geland en ook zelf weer wegvliegt...
Ready for take-off;
Romke vloog daarna terug naar Bragança, deze keer niet via Porto, omdat daar Low Visibility Procedures in gang waren. De mist die overdag te zien was geweest, had zich verder uitgebreid. Op de ATIS was te horen dat de "vertical visibility" slechts 100 voet was. We hoorden op de radio al allemaal kisten uitwijken en er was een Alitalia kist die al 35 minuten in de holding zat. No chance for us dat we nog een approach konden maken. Het is namelijk niet toegestaan om te beginnen aan een approach als je al weet dat je onder je minima zit.
's avonds wel nog allebei een uur circuits gevlogen op Bragança voordat we weer om 1 uur gingen eten en weer met een baksteen in de maag naar bed gingen...
Om vervolgens weer om 11 uur 's morgens op te staan om om 12 uur steaks te eten...
Om vervolgens weer om 2 uur naar het vliegveld te gaan...
Deze dag gingen we naar 2 andere velden: Asturias en Santander. Twee hele mooie velden in een erg mooi gebied. Echt een groot verschil met Portugal. Hier was het overal groen, bergachtig en een stuk koeler. Het liet me denken aan Nieuw Zeeland.
Als eerste het veld van Asturias, vlak na de touch and go. Dit blijkt overigens een naaktstrand te zijn:
Daarna op weg naar Santander. Een heel mooi stukje. Vooral omdat het mistig begon te worden en tegelijkertijd de zon onder begon te gaan. Daarbij de bergen op de achtergrond... erg mooi;
Op short final;
En weer achter de marshall aan;
Weer even gegeten in de vertrekhal en daarna meteen weer terug naar de kist voor de terugvlucht. Een erg mooie foto;
Een tijd later moesten we over dezelfde bergen terug naar Bragança, maar de controller die we nu hadden durfde ons niet op FL 100 te laten vliegen. De Grid Mora (de hoogte op de kaart die in een bepaalde sector die is aangegeven 1000 voet boven het hoogste obstakel in die sector) was 9500 voet, dus we zaten altijd veilig. Maar aangezien we IFR vliegen en die man achter dat radarscherm verantwoordelijk is voor ons, wilde hij dat we naar FL130 klommen... Zo lang hoefde we niet meer te vliegen tot onze Top Of Descent, dus het kon wel. Normaal moet je dan zuurstof bij je hebben, als je daar langer dan een half uur vliegt.
FL130:
Dit gebeurt er met de fles als je er op 13.000 voet uit drinkt en dan gewoon dicht laat tot op de grond;
Dit gebeurt ook in een groter vliegtuig, met een drukcabine. Als je daar drinkt voordat je gaat landen en je kijkt bij de landing naar de fles zie je hetzelfde. De druk in zo'n vliegtuig is normaal gelijk als op ongeveer 8000 voet hoogte.
Na weer wat circuits op Bragança en het late eten etc. zijn we de dag erna via Porto terug gevlogen naar Évora.
Samengevat een heel leuke en leerzame week. Films komen later onder "eigen films" te staan. Het uploaden hiervan doe ik als ik wat meer tijd heb.
Gisteren (zaterdag) ben ik nog naar Sevilla geweest met Jeffrey. Ook een leuk tripje waar ik nog wat foto's en een filmpje van heb.
Short final;
Taxiën naar de parkeerplaats;
Follow the marshall;
Weer gegeten in de vertrekhal en daarna ben ik na een ILS approach terug gevlogen naar Évora.
Voor take-off stonden we op holding position R10 voor de baan;
Een grotere kist zat ons op de hielen;
Nog eens te zien tijdens takeoff;
De rest van het veld;
Terug naar Évora nog een paar wolkjes tegen gekomen;
Het grote stuwmeer bij Monsaraz en Mourão;
En daarna geland op Évora. Het was inmiddels weer half 7.
Het was een zware, maar toch leuke week waar ik veel heb gevlogen. Heb ondertussen in totaal meer als 100 vlieguren en als dit zo doorgaat op dit tempo ben ik over 3 weken weer klaar op de TB-20. Dat is goed ook, want over 3 weken zijn onze examens gepland. Dan wordt het tijd voor weer twee serieuze examens en weer een mijlpaal verder; de Instrument Rating en het CPL examen. Ik moet wel zeggen, na deze week zoveel approaches te hebben gevlogen op allemaal onbekende velden, wat allemaal erg goed is gegaan, krijg ik wel steeds meer het idee dat ik klaar ben voor deze examens. Moet wel nog wat theorie bij-spijkeren, maar dat zal ook wel lukken.
Morgen vlieg ik naar een van de laatste "onbekende" velden, namelijk Jerez. Dit gaat overigens via Faro, dus weer een leuke vlucht.
Nu even bijkomen...
Het nachtvliegen.
Dinsdagmiddag zijn we met 3 kisten en in totaal 10 personen (3 instructeurs, 6 studenten en een monteur) van Évora naar Bragança gevlogen. Allemaal op precies dezelfde tijd. Bragança ligt overigen helemaal in het noord-oosten van Portugal. Een vlucht van ongeveer 2,5 uur.
Niet lang nadat we waren vertrokken kregen we al radar vectors, aangezien we allemaal te dicht op elkaar vlogen.
Twee kisten (waaronder wij) gingen via Viseu naar Bragança en één kist ging via Porto.
Op Viseu heb ik nog even een VOR DME approach gedaan, om niet al mijn uren te verspillen aan enroute tijd.
Na Viseu naar Bragança gevlogen.
In Bragança begon meteen het drukke programma. Meteen de spullen in de hotelkamer dumpen en naar de Pizza Hut, om snel wat te eten. Daarna weer meteen met de taxi naar het vliegveld om rond zonsondergang te kunnen vertrekken.
Die eerste avond vloog ik naar Porto en terug. Eerste keer op Porto en eerste keer met deze instructeur. Ik heb wel geluk gehad dat ik met deze instructeur kon vliegen, aangezien ik tot nu toe bijna alleen maar 1 instructeur heb gehad en het goed is om ook nieuwe dingen van andere instructeurs te horen. Deze instructeur vliegt normaal bij Iberia, dus had genoeg praktische tips bij alle approaches die we maakten.
Die eerste vlucht naar Porto verliep niet helemaal vlekkeloos. In het noorden van Portugal zijn veel bergen, die communicatie vaak moeilijk maken. Je moet minstens naar 8000 voet klimmen om met iemand contact te kunnen krijgen.
Die avond kregen we met niemand contact. Lisbon control geprobeerd, Lisbon Mil en zelfs ook al Porto approach, maar nergens antwoord. Toen we op FL 100 aankwamen kregen we opeens wel contact met Porto Tower. Deze man was helemaal niet blij dat we zo ver waren doorgevlogen zonder radiocontact (en dus ook zonder transpondercode etc). Hij liet ons dus ook weten dat "the next time the interception will continue". Blijkbaar was hij dus bezig met een F16 of iets dergelijks op ons af te sturen...
Ik dacht al "dat wordt dus geen approach voor ons", maar uiteindelijk mochten we van hem toch nog een VOR DME approach maken met daarachteraan 2 ILS approaches.
Uiteindelijk hebben we ons nog moeten haasten om om 12 uur terug te zijn, dan sluit namelijk het veld. Maar gelukkig landden we om klokslag 12.
Daarna om 1 uur zijn we gaan eten in de stad, om daarna met een baksteen in de maag te gaan slapen.
Om 11 uur de dag daarna ging de wekker, om om 12 uur steaks te gaan eten in de stad, als ontbijt.
En om 2 uur gingen we weer naar het vliegveld om ook uren overdag te maken. Ik mocht weer vliegen en deze keer ging de trip via Porto, Vigo en Santiago naar A Coruña, waarna Romke zou terugvliegen via dezelfde route.
Klik op alle foto's voor een groter formaat.
Om te beginnen, het veld van Bragança;
Het is inderdaad een klein veld in the middle of nowhere, wat vreemd genoeg wel baanverlichting heeft en wat zelfs ook een verbinding heeft met onder andere Parijs...
De manier van tanken op dit veld was ook heel apart. Gewoon een slang in een vat, waarop een pomp is aangesloten, heel simpel;
Bragança nog vanuit de lucht;
De stad Bragança;
Na de approaches op Porto kon je goed zien dat er mist in aantocht was;
Op weg naar Spanje waren er steeds meer bergen te zien;
Ook was er in één van de bergen brand;
Wel apart om te zien dat de rook op precies een bepaalde hoogte blijft hangen.
In de buurt van Vigo nog een mooi plaatje;
Na Vigo vlogen we via radar vectors naar A Coruña, aangezien het op Santiago te druk was.
Op A Coruña was het ook redelijk druk. We moesten wachten op een Fokker 100 van Spanair die 1000 voet (300 meter) onder ons doorvloog om als eerste de approach te maken;
Geland op Coruña, volgde ik de "Follow-me" wagen naar onze parkeerplaats. Bij het invullen van alle papieren kwam er een Embrear naast ons staan.
Door al het papierwerk waren we totaal niet aan het opletten en toen de Embrear naast ons 180 graden draaide om te parkeren, blies die op een gegeven moment met z'n twee motoren onze deur kapot. Het was de deur van de instructeur, maar ik had niet verwacht dat zelfs als die motoren "idle" staan, er nog zo veel kracht achter zit. Dit was het resultaat;
Hier de boosdoener;
En de rest van het vliegveld;
Nadat een monteur van het vliegveld de barst met duct tape heeft vastgeplakt en na het versturen van een vliegplan zijn we in de vertrekhal wat gaan eten. Toch heel apart als je nu door zo'n vertrekhal loopt, waar je normaal alleen als passagier komt en je nu zelf daar bent geland en ook zelf weer wegvliegt...
Ready for take-off;
Romke vloog daarna terug naar Bragança, deze keer niet via Porto, omdat daar Low Visibility Procedures in gang waren. De mist die overdag te zien was geweest, had zich verder uitgebreid. Op de ATIS was te horen dat de "vertical visibility" slechts 100 voet was. We hoorden op de radio al allemaal kisten uitwijken en er was een Alitalia kist die al 35 minuten in de holding zat. No chance for us dat we nog een approach konden maken. Het is namelijk niet toegestaan om te beginnen aan een approach als je al weet dat je onder je minima zit.
's avonds wel nog allebei een uur circuits gevlogen op Bragança voordat we weer om 1 uur gingen eten en weer met een baksteen in de maag naar bed gingen...
Om vervolgens weer om 11 uur 's morgens op te staan om om 12 uur steaks te eten...
Om vervolgens weer om 2 uur naar het vliegveld te gaan...
Deze dag gingen we naar 2 andere velden: Asturias en Santander. Twee hele mooie velden in een erg mooi gebied. Echt een groot verschil met Portugal. Hier was het overal groen, bergachtig en een stuk koeler. Het liet me denken aan Nieuw Zeeland.
Als eerste het veld van Asturias, vlak na de touch and go. Dit blijkt overigens een naaktstrand te zijn:
Daarna op weg naar Santander. Een heel mooi stukje. Vooral omdat het mistig begon te worden en tegelijkertijd de zon onder begon te gaan. Daarbij de bergen op de achtergrond... erg mooi;
Op short final;
En weer achter de marshall aan;
Weer even gegeten in de vertrekhal en daarna meteen weer terug naar de kist voor de terugvlucht. Een erg mooie foto;
Een tijd later moesten we over dezelfde bergen terug naar Bragança, maar de controller die we nu hadden durfde ons niet op FL 100 te laten vliegen. De Grid Mora (de hoogte op de kaart die in een bepaalde sector die is aangegeven 1000 voet boven het hoogste obstakel in die sector) was 9500 voet, dus we zaten altijd veilig. Maar aangezien we IFR vliegen en die man achter dat radarscherm verantwoordelijk is voor ons, wilde hij dat we naar FL130 klommen... Zo lang hoefde we niet meer te vliegen tot onze Top Of Descent, dus het kon wel. Normaal moet je dan zuurstof bij je hebben, als je daar langer dan een half uur vliegt.
FL130:
Dit gebeurt er met de fles als je er op 13.000 voet uit drinkt en dan gewoon dicht laat tot op de grond;
Dit gebeurt ook in een groter vliegtuig, met een drukcabine. Als je daar drinkt voordat je gaat landen en je kijkt bij de landing naar de fles zie je hetzelfde. De druk in zo'n vliegtuig is normaal gelijk als op ongeveer 8000 voet hoogte.
Na weer wat circuits op Bragança en het late eten etc. zijn we de dag erna via Porto terug gevlogen naar Évora.
Samengevat een heel leuke en leerzame week. Films komen later onder "eigen films" te staan. Het uploaden hiervan doe ik als ik wat meer tijd heb.
Gisteren (zaterdag) ben ik nog naar Sevilla geweest met Jeffrey. Ook een leuk tripje waar ik nog wat foto's en een filmpje van heb.
Short final;
Taxiën naar de parkeerplaats;
Follow the marshall;
Weer gegeten in de vertrekhal en daarna ben ik na een ILS approach terug gevlogen naar Évora.
Voor take-off stonden we op holding position R10 voor de baan;
Een grotere kist zat ons op de hielen;
Nog eens te zien tijdens takeoff;
De rest van het veld;
Terug naar Évora nog een paar wolkjes tegen gekomen;
Het grote stuwmeer bij Monsaraz en Mourão;
En daarna geland op Évora. Het was inmiddels weer half 7.
Het was een zware, maar toch leuke week waar ik veel heb gevlogen. Heb ondertussen in totaal meer als 100 vlieguren en als dit zo doorgaat op dit tempo ben ik over 3 weken weer klaar op de TB-20. Dat is goed ook, want over 3 weken zijn onze examens gepland. Dan wordt het tijd voor weer twee serieuze examens en weer een mijlpaal verder; de Instrument Rating en het CPL examen. Ik moet wel zeggen, na deze week zoveel approaches te hebben gevlogen op allemaal onbekende velden, wat allemaal erg goed is gegaan, krijg ik wel steeds meer het idee dat ik klaar ben voor deze examens. Moet wel nog wat theorie bij-spijkeren, maar dat zal ook wel lukken.
Morgen vlieg ik naar een van de laatste "onbekende" velden, namelijk Jerez. Dit gaat overigens via Faro, dus weer een leuke vlucht.
Nu even bijkomen...
