Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
vrijdag, oktober 21, 2005
IF & CPL
En ja, wéér een paar examens dichter bij het einde. Afgelopen dinsdag mijn IF-check gehaald en vandaag mijn CPL. Na ondertussen in totaal zoveel examens hier te hebben gehad, is er nog één over, namelijk de Mulit Engine rating, waar ik me de komende 3 tot 4 weken mee bezig ga houden.
De examens deze week gingen natuurlijk weer net even anders als normaal, want dat zul je natuurlijk altijd hebben bij een examen. Onvoorziene omstandigheden.
De IF-check (instrument flying) hebben we uiteindelijk op Faro gedaan, aangezien men in Badajoz "geen tijd" voor ons had. Als er daar namelijk één kist moet landen, gaat alles op slot en komt er niemand bij hun in de CTR, want dat zou teveel stress opleveren...
Maar ja, in Faro zijn ze wel altijd relax. En het mooie is, als je je "safety pilot" laat melden dat het een "examination flight" is (wat ik ook heb laten doen), dan geven zij je radar vectors tot final, wat natuurlijk altijd wel makkelijk is op een examen.
Maar zo makkelijk zou het niet meteen gaan bij mij, want het was erg druk op Faro. Lissabon zat helemaal in de dichte mist, dus er was allemaal uitwijkend verkeer op Faro. En helaas was baan 10 in gebruik (non-precision approach) terwijl je op je IF check ook een precision approach moet doen... Met deze drukte bijna onmogelijk om een approach op de tegengestelde baan 28 te doen.
En alsof deze drukte niet genoeg was, zat er ook nog een A319 van TAP in het circuit, touch and go's te doen...
Beja (het enige veld op de terugweg met een ILS) was ook gesloten vanwege één of ander feest, dus het zag ernaar uit dat ik een probleem zou hebben, oftwel een andere keer terugkomen puur om een ILS te vliegen...
Nadat Klaas was heengevlogen naar Faro, mocht ik terug. Tijdens het tanken kwam er nog een kist van BMI Baby langstaxiën, die we tijdens onze approach ook voor hebben moeten laten gaan. Ze hadden het raampje open, om te gebaren of die persoon (Klaas)geslaagd was. Na een paar duimen omhoog heen en weer wisten zelfs zij het... Echt mooi!
Nu was ik aan de beurt en dus in ieder geval eerst maar eens de non-precision approach gedaan (VORDME), waar de controllers van Faro hun uiterste best hebben gedaan om ons tussen al het verkeer te proppen. De approach ging prima. En toen maar radar vectors gevraagd om ergens te wachten op een mogelijkheid voor de ILS runway 28.
Na een tijd, waar de hoop al bijna was opgegeven, hoorden we dat de A319 uit het circuit een full-stop ging maken om van crew te wisselen. Dus meteen gevraagd of we in dat geval snel even de ILS mochten doen.
Men wist dat het een examenvlucht was, dus helpen ze je waar het kan en kregen we radar vectors voor een "short ILS" (kort stukje, waarschijnlijk high speed).
Meteen alles voorbereidt en voor ik het wist zaten we op de ILS. Gelukkig had de controller me toch nog 8 mijl uit gestuurd, aangezien hij ook wist dat ik anders het "glijpad" nooit ging halen (niet fijn op een examen).
We kregen de opdracht "maintain highest speed" en hop, daar gingen we met een recorssnelheid van 180 knopen groundspeed (meer als 300 km/uur) de ILS af. Ondertussen moest een vertrekkend TAP toestel op onze approach wachten, waar ze geen probleem mee hadden aangezien ook zij wisten dat het een examenvlucht was (en ook zij ooit dit examen hebben moeten doen).
De approach ging prima en op de DA (Decision Altitude) naar rechts weggeklommen, terug naar Évora.
Onderweg nog even een steep turn, approach to stall en wat limited panel gevlogen en via een visual circuit (had mijn IF-approaches al gemaakt) geland op Évora. IF check was in the pocket.
Gisteren was het erg slecht weer hier in Portugal, dus weinig hoop voor de CPL. Maar het voordeel van Nederlandse examinatoren is dat zij veel meer in "slecht" weer hebben gevlogen dan wij en zij dus gewoon weg wilden. Niet alleen om het examen te kunenn doen, maar ook om ons aan zo'n weer te laten "proeven", waar je hier normaal bij aan de grond blijft.
Er stond een wind van 25 tot 30 knopen, gusting tot 38. Gelukkig wel uit 180, dus met baan 19 was dat niet een erg groot probleem.
25 tot 30 knopen is overigens windkracht 6 tot 7. En volgens het KNMI:
Windkracht 6: krachtig; paraplu's met moeite vast te houden
Winskracht 7: hard; het is lastig tegen de wind in te lopen of te fietsen
Tijd voor de CPL. De theorie was goed, dus instappen en vliegen. Ik moet zeggen dat het een heel aparte ervaring was om met zo'n wind te vliegen. Je wordt overal helemaal weggeblazen: downwind duurt letterlijk enkele seconden, base turn komt geen einde aan en op final, voor de baan, leek het alsof er mensen aan de vleugels en ailerons aan het trekken waren. Flinke krachten voel je aan het stuur.
Gusting 38 kwam er op één moment uit de toren... gaaf! Van de eene kant is zo'n tegenwind ook weer makkelijk, want je komt ontzettend langzaam op de baan af, wat je meer dan genoeg correctie-tijd geeft. De landingen gingen ook prima. Na een "simulated engine failure after takeoff" en een glide-in die met deze wind alleen haalbaar was vanaf een hoogte iets hoger dan het circuit, nog even geprobeerd om te diverteren. We kwamen al snel in fikse regenbuien terecht en om VFR te blijven zijn we helaas moeten teruggaan.
Deze ochtend heb dan nog een half uurtje gediverteerd. Hiervan heeft onze "Jap" Jaap foto's gemaakt. Het weer was weer niet optimaal, om het zo te zeggen, maar gelukkig konden we nog weg en heb ik vóór het weekend mijn examen achter de rug, wat natuurlijk ook voor de horeca hier voordelig is...
Het was wel opvallend om het verschil te zien wat Portugesen en Nederlanders "slecht weer" vinden. Men verklaarde ons bijna voor gek om met bewolking en af en toe een bui te gaan vliegen. Men is hier alleen maar blauwe lucht en weinig wind gewend.
Gisteren en vandaag stonden ze dan ook letterlijk allemaal op het balkon om te zien hoe wij hier weggingen... vanmorgen zat er zelfs niemand in de toren, omdat die man er toch al vanuit ging dat er niet werd gevlogen...
Als je dan tegen ze zegt "this is not bad weather, this is Dutch weather" kijken ze je stomverbaasd aan.
Maar ja, het bekende verschijnsel: "Als één schaap over de dam is..."
Op het moment van typen zit het circuit hier weer vol en zien ook de Portugesen het educatief nut in van circuits vliegen met wat meer wind en wolken.
Het platform voor vertrek;
Évora;
Instappen...
...en wegwezen;
De run-up checks;
En ruim een half uur later weer terug;
Uitstappen;
En tevreden weer naar binnen met mijn examinator, met de CPL "op zak";
Leuk examen, met dit weer ook weer veel geleerd, leuke examinator en leuke afsluiting van de TB-20.
En nu op naar de Seneca, waar we waarschijnlijk komende week meteen mee verder gaan. Nieuwe kist, nieuwe POH leren enz... nog effe doorzetten.
WEEKEND!
De examens deze week gingen natuurlijk weer net even anders als normaal, want dat zul je natuurlijk altijd hebben bij een examen. Onvoorziene omstandigheden.
De IF-check (instrument flying) hebben we uiteindelijk op Faro gedaan, aangezien men in Badajoz "geen tijd" voor ons had. Als er daar namelijk één kist moet landen, gaat alles op slot en komt er niemand bij hun in de CTR, want dat zou teveel stress opleveren...
Maar ja, in Faro zijn ze wel altijd relax. En het mooie is, als je je "safety pilot" laat melden dat het een "examination flight" is (wat ik ook heb laten doen), dan geven zij je radar vectors tot final, wat natuurlijk altijd wel makkelijk is op een examen.
Maar zo makkelijk zou het niet meteen gaan bij mij, want het was erg druk op Faro. Lissabon zat helemaal in de dichte mist, dus er was allemaal uitwijkend verkeer op Faro. En helaas was baan 10 in gebruik (non-precision approach) terwijl je op je IF check ook een precision approach moet doen... Met deze drukte bijna onmogelijk om een approach op de tegengestelde baan 28 te doen.
En alsof deze drukte niet genoeg was, zat er ook nog een A319 van TAP in het circuit, touch and go's te doen...
Beja (het enige veld op de terugweg met een ILS) was ook gesloten vanwege één of ander feest, dus het zag ernaar uit dat ik een probleem zou hebben, oftwel een andere keer terugkomen puur om een ILS te vliegen...
Nadat Klaas was heengevlogen naar Faro, mocht ik terug. Tijdens het tanken kwam er nog een kist van BMI Baby langstaxiën, die we tijdens onze approach ook voor hebben moeten laten gaan. Ze hadden het raampje open, om te gebaren of die persoon (Klaas)geslaagd was. Na een paar duimen omhoog heen en weer wisten zelfs zij het... Echt mooi!
Nu was ik aan de beurt en dus in ieder geval eerst maar eens de non-precision approach gedaan (VORDME), waar de controllers van Faro hun uiterste best hebben gedaan om ons tussen al het verkeer te proppen. De approach ging prima. En toen maar radar vectors gevraagd om ergens te wachten op een mogelijkheid voor de ILS runway 28.
Na een tijd, waar de hoop al bijna was opgegeven, hoorden we dat de A319 uit het circuit een full-stop ging maken om van crew te wisselen. Dus meteen gevraagd of we in dat geval snel even de ILS mochten doen.
Men wist dat het een examenvlucht was, dus helpen ze je waar het kan en kregen we radar vectors voor een "short ILS" (kort stukje, waarschijnlijk high speed).
Meteen alles voorbereidt en voor ik het wist zaten we op de ILS. Gelukkig had de controller me toch nog 8 mijl uit gestuurd, aangezien hij ook wist dat ik anders het "glijpad" nooit ging halen (niet fijn op een examen).
We kregen de opdracht "maintain highest speed" en hop, daar gingen we met een recorssnelheid van 180 knopen groundspeed (meer als 300 km/uur) de ILS af. Ondertussen moest een vertrekkend TAP toestel op onze approach wachten, waar ze geen probleem mee hadden aangezien ook zij wisten dat het een examenvlucht was (en ook zij ooit dit examen hebben moeten doen).
De approach ging prima en op de DA (Decision Altitude) naar rechts weggeklommen, terug naar Évora.
Onderweg nog even een steep turn, approach to stall en wat limited panel gevlogen en via een visual circuit (had mijn IF-approaches al gemaakt) geland op Évora. IF check was in the pocket.
Gisteren was het erg slecht weer hier in Portugal, dus weinig hoop voor de CPL. Maar het voordeel van Nederlandse examinatoren is dat zij veel meer in "slecht" weer hebben gevlogen dan wij en zij dus gewoon weg wilden. Niet alleen om het examen te kunenn doen, maar ook om ons aan zo'n weer te laten "proeven", waar je hier normaal bij aan de grond blijft.
Er stond een wind van 25 tot 30 knopen, gusting tot 38. Gelukkig wel uit 180, dus met baan 19 was dat niet een erg groot probleem.
25 tot 30 knopen is overigens windkracht 6 tot 7. En volgens het KNMI:
Windkracht 6: krachtig; paraplu's met moeite vast te houden
Winskracht 7: hard; het is lastig tegen de wind in te lopen of te fietsen
Tijd voor de CPL. De theorie was goed, dus instappen en vliegen. Ik moet zeggen dat het een heel aparte ervaring was om met zo'n wind te vliegen. Je wordt overal helemaal weggeblazen: downwind duurt letterlijk enkele seconden, base turn komt geen einde aan en op final, voor de baan, leek het alsof er mensen aan de vleugels en ailerons aan het trekken waren. Flinke krachten voel je aan het stuur.
Gusting 38 kwam er op één moment uit de toren... gaaf! Van de eene kant is zo'n tegenwind ook weer makkelijk, want je komt ontzettend langzaam op de baan af, wat je meer dan genoeg correctie-tijd geeft. De landingen gingen ook prima. Na een "simulated engine failure after takeoff" en een glide-in die met deze wind alleen haalbaar was vanaf een hoogte iets hoger dan het circuit, nog even geprobeerd om te diverteren. We kwamen al snel in fikse regenbuien terecht en om VFR te blijven zijn we helaas moeten teruggaan.
Deze ochtend heb dan nog een half uurtje gediverteerd. Hiervan heeft onze "Jap" Jaap foto's gemaakt. Het weer was weer niet optimaal, om het zo te zeggen, maar gelukkig konden we nog weg en heb ik vóór het weekend mijn examen achter de rug, wat natuurlijk ook voor de horeca hier voordelig is...
Het was wel opvallend om het verschil te zien wat Portugesen en Nederlanders "slecht weer" vinden. Men verklaarde ons bijna voor gek om met bewolking en af en toe een bui te gaan vliegen. Men is hier alleen maar blauwe lucht en weinig wind gewend.
Gisteren en vandaag stonden ze dan ook letterlijk allemaal op het balkon om te zien hoe wij hier weggingen... vanmorgen zat er zelfs niemand in de toren, omdat die man er toch al vanuit ging dat er niet werd gevlogen...
Als je dan tegen ze zegt "this is not bad weather, this is Dutch weather" kijken ze je stomverbaasd aan.
Maar ja, het bekende verschijnsel: "Als één schaap over de dam is..."
Op het moment van typen zit het circuit hier weer vol en zien ook de Portugesen het educatief nut in van circuits vliegen met wat meer wind en wolken.
Het platform voor vertrek;
Évora;
Instappen...
...en wegwezen;
De run-up checks;
En ruim een half uur later weer terug;
Uitstappen;
En tevreden weer naar binnen met mijn examinator, met de CPL "op zak";
Leuk examen, met dit weer ook weer veel geleerd, leuke examinator en leuke afsluiting van de TB-20.
En nu op naar de Seneca, waar we waarschijnlijk komende week meteen mee verder gaan. Nieuwe kist, nieuwe POH leren enz... nog effe doorzetten.
WEEKEND!
zondag, oktober 16, 2005
Space Invaders
Eindelijk is hier in Portugal ook de herfst begonnen. Gemiddelde temperatuur overdag is nu 21 graden, met wolken en af en toe regen. En ook dit is wel eens lekker als je ongeveer een half jaar temperaturen rond de 40 graden hebt.
Dit koelere en vochtigere weer zorgt er ook voor dat er allemaal ongedierte de hotelkamer op komt. Elke dag moet ik wel een paar muggen hun laatste rustplaats tegen de muur geven (of tegen het plafond).
Een paar dagen terug zat zelfs deze Space Invader in de kamer. Echt zo groot als een wasknijper. Ik zag hem toen ik wat kleren aan het opruimen was en in een ooghoek, op 10 cm afstand iets zag bewegen...
Voordat ik hem het balkon af heb gegooid (hij kan vliegen) nog een foto gemaakt. Klik erop voor een groter formaat;
Voor de rest, een tijdje terug nog naar Sevilla geweest, waar op final op de frequentie weer allemaal Spaans werd gepraat, dus waar je totaal geen idee hebt wat er om je heen gebeurd...
Wat bleek achteraf, dat er een Airbus A340 circuits aan het vliegen was, waarschijnlijk voor zijn type-rating. Ik was in mijn TB-20 IFR verkeer en die A340 dus VFR verkeer.
IFR heeft voorrang op VFR, dus bleek achteraf dat die A340 een rondje had moeten draaien (oftewel een "threesixty") op downwind om mij voor te laten gaan.
Toen ik geland was en van de toren meteen de eerste afslag links eraf moest, zag ik dus pas wie er achter me zat. Op short final hing die A340. Echt een mooi gezicht. Mijn instructeur nam het stuur over en zei "I'll taxi it back, you enjoy the view". Echt mooi. Is me meteen weer duidelijk waarom de A340 mijn favoriete kist is.
Hier nog wat foto's nadat we waren geparkeerd en uitgestapt;
Op upwind;
En weer op downwind;
Een paar dagen terug, ook weer op Seville geweest, maar nu dus eindelijk eens met wat wolken. Echt mooi. Op een gegeven moment vlogen we op FL070 en dat was precies in de wolken. Ik heb deze keer extra geen hogere of lagere hoogte aangevraagd, aangezien ik eindelijk eens lekker door de wolken kan vliegen. Echt mooi:
Op de weg terug naar Évora, mocht deze kist voor ons vertrekken op een intersectie eerder;
Dit was een van de laatste keren op Seville. De lange trips zijn nu ongeveer voorbij, samen met mijn Instrument Flying uren.
Ik heb nu bijna alleen nog maar CPL training-uren te gaan, waarbij je dus weer VFR plaatsjes moet gaan zoeken. Oftewel, een herhaling van de 70-uurs check, maar dan met veel meer theorie.
Een paar dagen terug moest ik solo "plaatsjes zoeken". Het was 8 uur 's ochtends, dus lekker rustig in de lucht en op de frequentie.
Het was een erg mooie vlucht. Lekker even alleen, met de opgaande zon en wat wolken, wat samen een mooi plaatje opleverde;
25 Oktober heb ik mijn IF check (Instrument Flying) en 27 oktober mijn CPL examen. Buiten was VFR uurtjes maken en veel theorie leren zal er dus niet meer zoveel te vertellen zijn de komende week...
Met deze site is de afgelopen week ook iets misgegaan. Alle reacties op logs zijn helaas verdwenen, dus ben ik (met hulp van DDM) nog even mee bezig om ze terug proberen te halen.
Edit; alles werkt weer. Thanx Daan
Dit koelere en vochtigere weer zorgt er ook voor dat er allemaal ongedierte de hotelkamer op komt. Elke dag moet ik wel een paar muggen hun laatste rustplaats tegen de muur geven (of tegen het plafond).
Een paar dagen terug zat zelfs deze Space Invader in de kamer. Echt zo groot als een wasknijper. Ik zag hem toen ik wat kleren aan het opruimen was en in een ooghoek, op 10 cm afstand iets zag bewegen...
Voordat ik hem het balkon af heb gegooid (hij kan vliegen) nog een foto gemaakt. Klik erop voor een groter formaat;
Voor de rest, een tijdje terug nog naar Sevilla geweest, waar op final op de frequentie weer allemaal Spaans werd gepraat, dus waar je totaal geen idee hebt wat er om je heen gebeurd...
Wat bleek achteraf, dat er een Airbus A340 circuits aan het vliegen was, waarschijnlijk voor zijn type-rating. Ik was in mijn TB-20 IFR verkeer en die A340 dus VFR verkeer.
IFR heeft voorrang op VFR, dus bleek achteraf dat die A340 een rondje had moeten draaien (oftewel een "threesixty") op downwind om mij voor te laten gaan.
Toen ik geland was en van de toren meteen de eerste afslag links eraf moest, zag ik dus pas wie er achter me zat. Op short final hing die A340. Echt een mooi gezicht. Mijn instructeur nam het stuur over en zei "I'll taxi it back, you enjoy the view". Echt mooi. Is me meteen weer duidelijk waarom de A340 mijn favoriete kist is.
Hier nog wat foto's nadat we waren geparkeerd en uitgestapt;
Op upwind;
En weer op downwind;
Een paar dagen terug, ook weer op Seville geweest, maar nu dus eindelijk eens met wat wolken. Echt mooi. Op een gegeven moment vlogen we op FL070 en dat was precies in de wolken. Ik heb deze keer extra geen hogere of lagere hoogte aangevraagd, aangezien ik eindelijk eens lekker door de wolken kan vliegen. Echt mooi:
Op de weg terug naar Évora, mocht deze kist voor ons vertrekken op een intersectie eerder;
Dit was een van de laatste keren op Seville. De lange trips zijn nu ongeveer voorbij, samen met mijn Instrument Flying uren.
Ik heb nu bijna alleen nog maar CPL training-uren te gaan, waarbij je dus weer VFR plaatsjes moet gaan zoeken. Oftewel, een herhaling van de 70-uurs check, maar dan met veel meer theorie.
Een paar dagen terug moest ik solo "plaatsjes zoeken". Het was 8 uur 's ochtends, dus lekker rustig in de lucht en op de frequentie.
Het was een erg mooie vlucht. Lekker even alleen, met de opgaande zon en wat wolken, wat samen een mooi plaatje opleverde;
25 Oktober heb ik mijn IF check (Instrument Flying) en 27 oktober mijn CPL examen. Buiten was VFR uurtjes maken en veel theorie leren zal er dus niet meer zoveel te vertellen zijn de komende week...
Met deze site is de afgelopen week ook iets misgegaan. Alle reacties op logs zijn helaas verdwenen, dus ben ik (met hulp van DDM) nog even mee bezig om ze terug proberen te halen.
Edit; alles werkt weer. Thanx Daan
maandag, oktober 03, 2005
Weekend Salema
Dit hele weekend stond min of meer in het teken van:
Inleiding op het verhaal:
O Barco is dus het restaurant in Salema waar we altijd gaan eten als we in het dorpje zijn. Ze hebben er ontzettend lekkere steaks, erg aardig personeel, en het loopt altijd uit op een feestje.
Pieter komt er nu al ongeveer elk weekend (hij heeft er een huisje gehuurd) en besloot dus iets terug te doen voor het restaurant...
Hier een foto-samenvatting;
Ontbijten op zaterdag-ochtend:
De verrassing die Pieter had voor het restaurant, was een raclame-banner laten slepen over de stranden tussen Portimao en Salema en dan vooral nog 5 minuten boven Salema rondjes draaien met dat ding.
De banner:
De eigenaar van O Barco die in Salema was en om 5 uur 's middags "naar buiten moest kijken":
Hij werd meteen door het halve dorp gebeld:
De rest van de middag, had Pieter voor ons een Cessna gehuurd, die hij zelf vloog en waarmee we ook de kust tot Salema konden bekijken vanuit de lucht.
Lagos;
Het toch wel schone water in deze streek:
Het plaatsje Salema:
Wat dorpsbewoners:
Het terras van O Barco, wat 's middags nog rustig was,
Maar 's avonds niet meer. Na het eten van steaks etc., werd er genoeg drank geschonken door de eigenaar;
En achteraf hoefden we de hele rekening niet te betalen... echt geweldig van die mensen. Iedereen had een top-avond. En het mooie was, de mensen die in het restaurant werken zelf ook. Dat is altijd het mooie van O Barco.
De dag erna werd een strand-dag, waar Klaas en Jeffrey weer aparte ideeën hadden;
Oftewel, om een gedeelte van het strand onder te laten lopen, door een dam te bouwen zodat het water niet meer terug kan... De mensen op onderstaande foto, hadden ook niet veel later weg moeten gaan:
De rest van het strand zag er wel normaal uit:
De eerste mensen kwamen kijken wat er aan de hand was:
Samengevat weer een 100% geslaagd weekend.
Het vliegen is vrijdag helaas niet doorgegaan omdat de kist niet beschikbaar was, en vandaag ook weer niet (ik moest solo) omdat er 18 knopen crosswind stond... Maar wel nog een uurtje in de simulator gezeten.
Morgen ga ik weer met een instructeur via Faro naar Sevilla, dus weer flink wat uren maken.
Voor de rest heb ik in de week tussen 24 en 28 october mijn IF en CPL examen. Gaat nu opeens snel allemaal...
Inleiding op het verhaal:
O Barco is dus het restaurant in Salema waar we altijd gaan eten als we in het dorpje zijn. Ze hebben er ontzettend lekkere steaks, erg aardig personeel, en het loopt altijd uit op een feestje.
Pieter komt er nu al ongeveer elk weekend (hij heeft er een huisje gehuurd) en besloot dus iets terug te doen voor het restaurant...
Hier een foto-samenvatting;
Ontbijten op zaterdag-ochtend:
De verrassing die Pieter had voor het restaurant, was een raclame-banner laten slepen over de stranden tussen Portimao en Salema en dan vooral nog 5 minuten boven Salema rondjes draaien met dat ding.
De banner:
De eigenaar van O Barco die in Salema was en om 5 uur 's middags "naar buiten moest kijken":
Hij werd meteen door het halve dorp gebeld:
De rest van de middag, had Pieter voor ons een Cessna gehuurd, die hij zelf vloog en waarmee we ook de kust tot Salema konden bekijken vanuit de lucht.
Lagos;
Het toch wel schone water in deze streek:
Het plaatsje Salema:
Wat dorpsbewoners:
Het terras van O Barco, wat 's middags nog rustig was,
Maar 's avonds niet meer. Na het eten van steaks etc., werd er genoeg drank geschonken door de eigenaar;
En achteraf hoefden we de hele rekening niet te betalen... echt geweldig van die mensen. Iedereen had een top-avond. En het mooie was, de mensen die in het restaurant werken zelf ook. Dat is altijd het mooie van O Barco.
De dag erna werd een strand-dag, waar Klaas en Jeffrey weer aparte ideeën hadden;
Oftewel, om een gedeelte van het strand onder te laten lopen, door een dam te bouwen zodat het water niet meer terug kan... De mensen op onderstaande foto, hadden ook niet veel later weg moeten gaan:
De rest van het strand zag er wel normaal uit:
De eerste mensen kwamen kijken wat er aan de hand was:
Samengevat weer een 100% geslaagd weekend.
Het vliegen is vrijdag helaas niet doorgegaan omdat de kist niet beschikbaar was, en vandaag ook weer niet (ik moest solo) omdat er 18 knopen crosswind stond... Maar wel nog een uurtje in de simulator gezeten.
Morgen ga ik weer met een instructeur via Faro naar Sevilla, dus weer flink wat uren maken.
Voor de rest heb ik in de week tussen 24 en 28 october mijn IF en CPL examen. Gaat nu opeens snel allemaal...
