Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
zaterdag, december 30, 2006
Gatwick
De laatste keren vanuit Gatwick gevlogen voor een lange periode. Zal vanaf nu voornamelijk vanaf Glasgow vliegen.
Afgelopen donderdag Gatwick-Milaan Malpensa. Malpensa zat helemaal dicht in de mist, dus uiteraard hadden we een slot...
Om de stand niet bezet te houden en de mensen op de grond in staat stellen naar andere kisten te gaan, zijn we, nadat de passagiers waren ingestapt, getaxied naar een zogenaamde "remote stand". Dat is ergens op een ander apron waar je rustig met je motoren uit kunt wachten en niemand in de weg staat.
Op een gegeven moment eindelijk weg naar Milaan. De RVR (Runway Visual Range) was zo'n 300 meter, dus dat werd een autoland.
Hierna in de mist (je zag echt niks) de weg gevonden naar onze stand.
Het was er erg koud, -3 graden, en met die mist zorgde dat natuurlijk weer voor flink wat ijs op de fan-bladen (motor). Ik was pilot flying terug, dus de captain deed de walk-around. Als ik deze had gedaan had ik er zeker een plaatje van geschoten...
Uiteindelijk konden alle (vertraagde) passagiers erin en pushback & taxi naar de de-icing stand gevraagd.
Toen opeens tijdens de push back: - KLAK!! -. Opeens echt álles uit! Álle lampjes, displays etc. Uiteraard was ook de cabine helemaal donker...
Wat bleek, de APU was uitgevallen... de énige bron van stroom en lucht op dat moment... hoogst waarschijnlijk was deze vol ijs komen zitten in deze omstandigheden...
Uiteraard heb je ook nog je battery's, dus een beetje stroom heb je wel nog. In dit geval alléén maar voor de VHF 1 (aan de kant van de captain) en de intercom...
Ons terug laten trekken naar de stand, clearance ge-cancelled en de ground power unit gevraagd om weer electriciteit te hebben. Het blijft Zuid-Europa, waar zo'n apparaat niet meteen beschikbaar is, dus na een tijdje in het donker te hebben gezeten, dat ding aangesloten en we hadden weer stroom...
Nu hadden we ook nog een externe bron nodig die ons van lucht (onder hoge druk) kon voorzien om de motoren te starten. Normaal gebruik je daar de lucht van de APU voor (zie hier de reden dat de airco uit gaat bij het starten van de motoren). Had die nou 30 seconden langer laten doorgaan, hadden we in ieder geval één motor aan het draaien gehad en haden we dan daar de lucht wel van kunnen gebruiken om de andere motor te starten, mocht de APU ná het starten van die motor zijn uitgevallen...
Maar ja, je hebt te maken met Italianen, en als je een external pneumatic power unit wil hebben, heb je die na 3 keer vragen pas na anderhalf uur! Echt belachelijk. Je maakt mij niet wijs dat dat niet sneller kan, op een veld als Malpensa...
Uiteindelijk konden we na in totaal 2,5 uur vertraging, d.m.v. de motoren met wat speciale procedures te starten, op weg naar de de icing plaats.
Tijdens het taxiën raakt die gast in de toren overigens helemaal in de stress als er ergens één kist gewoon de weg vraagt... Laat me weer denken aan mijn vliegtijd in Portugal, waar men ook vaak niet met non-standard situaties kon omgaan...
Bij de de-icing stand aangekomen beginnen die Italianen weer te klooien... Het duurt 10 minuten voordat de wagens eens in beweging komen om ons de de-icen. Dán staan die figuren wat voor zich uit te staren alsof ze niet weten wat ze moeten doen...
Na wat gebaren vanuit de cockpit nog steeds geen actie. Alsof je met een zak hooi probeert te communiceren... Normaal sta je in contact met iemand op de grond, die je vraagt of je klaar bent, wat voor type vloeistof ze hebben gebruikt etc... Maar nu niks en niemand!
Dan komt die gast uit de toren op de frequentie "are you ready for de-icing?"
Ja, g*dv*r, tuurlijk man! We staan hier al 10 minuten te wachten tot er wat gebeurt! (is wat we beiden dachten, maar uiteraard niet hebben gezegd)
En dan moet je natuurlijk wel nog weten wat voor spul ze hebben gebruikt, zodat je je "hold over time" weet (hoe lang dat spul in deze omstandigheden de kist vrij van ijs houdt).
Aangezien er niemand op de grond staat, maar aan de toren gevraagd wat ze nu hebben gebruikt. Één non-standard vraag en hij weet het allemaal niet meer "uhm EZY... uh, standby".
Na 5 minuten (wat van de hold-over time af gaat!!!) komt ie eindelijk terug met Kilforst type -nog wat-, een type wat helemaal niet bestaat!!!... Weer gevraagd en hij bleef maar herhalen. Wij maar onze chacks gedaan en opeens kwam ie terug: "Easy... type used is ....." -Zucht-
Onze hold over tijd was 20 minuten met dat spul. Nu nog maar 15 dus... Snel alle checks afgemaakt en na een run-up op de runway (zat weer wat ijs op de fan-bladen en uiteraard kunnen ze geen de-icing spul in de motoren spuiten) eidenlijk weg van dat veld...
Slecht hoor, voor een vliegveld als Milaan. Slechte communicatie en slecht geregeld allemaal. En dat met Low Visibility Procedures...
De dag erna was het helaas weer Groundhog Day. Weer naar Milaan, weer een slot etc etc...
Deze keer in ieder geval van tevoren een ground power unit aangevraagd zodat we op onze stand de APU uit konden zetten tot het starten van de motoren en deze niet vol ijs zou komen.
Maar ja, het de-icen was weer even slecht geregeld. Precies het zelfde gezeur als de dag ervoor. Één kist konden ze al nauwelijks aan. Stel je voor dat er 3 kisten tegelijk de-iced moeten worden. Dat wordt één grote puinhoop daar...
Gisteren naar Faro ging alles een stuk soepeler...
Ik vloog met een Limburgse captain, dus eindelijk weer eens lekker Limburgs lullen in de cockpit!
Een lange vlucht, dus je moet wel eens naar de WC dan... en als de captain naar de wc is, is het voor mij deze keer foto-time! 
Zo ziet het er dan naast me uit op 12 kilometer hoogte ergens boven Brest:
Instruments:
Heb ook maar eens geprobeerd een foto van mezelf te nemen, door middel van de timer van de camera. Ik moet zeggen dat ik hem zelf best goed gelukt vind.
Zogenaamd "monitoring the instruments":
Wat ook heel leuk was deze vlucht, er zaten best wat families met kleine kinderen achterin, en één jochie had een tekening voor ons gemaakt.
Weet niet waarom, maar ik vond het echt leuk dat we die tekening kregen. Nog nooit gehad tot nu toe.
Na de vlucht natuurlijk maar even uitgenodigd in de cockpit en die ogen van hem, echt leuk om te zien hoe hij met grote ogen naar alle instrumenten en naar ons keek. Heel leuk!
Dit was de tekening:
En hiermee wens ik iedereen een goede jaarwisseling!
Afgelopen donderdag Gatwick-Milaan Malpensa. Malpensa zat helemaal dicht in de mist, dus uiteraard hadden we een slot...
Om de stand niet bezet te houden en de mensen op de grond in staat stellen naar andere kisten te gaan, zijn we, nadat de passagiers waren ingestapt, getaxied naar een zogenaamde "remote stand". Dat is ergens op een ander apron waar je rustig met je motoren uit kunt wachten en niemand in de weg staat.
Op een gegeven moment eindelijk weg naar Milaan. De RVR (Runway Visual Range) was zo'n 300 meter, dus dat werd een autoland.
Hierna in de mist (je zag echt niks) de weg gevonden naar onze stand.
Het was er erg koud, -3 graden, en met die mist zorgde dat natuurlijk weer voor flink wat ijs op de fan-bladen (motor). Ik was pilot flying terug, dus de captain deed de walk-around. Als ik deze had gedaan had ik er zeker een plaatje van geschoten...
Uiteindelijk konden alle (vertraagde) passagiers erin en pushback & taxi naar de de-icing stand gevraagd.
Toen opeens tijdens de push back: - KLAK!! -. Opeens echt álles uit! Álle lampjes, displays etc. Uiteraard was ook de cabine helemaal donker...
Wat bleek, de APU was uitgevallen... de énige bron van stroom en lucht op dat moment... hoogst waarschijnlijk was deze vol ijs komen zitten in deze omstandigheden...
Uiteraard heb je ook nog je battery's, dus een beetje stroom heb je wel nog. In dit geval alléén maar voor de VHF 1 (aan de kant van de captain) en de intercom...
Ons terug laten trekken naar de stand, clearance ge-cancelled en de ground power unit gevraagd om weer electriciteit te hebben. Het blijft Zuid-Europa, waar zo'n apparaat niet meteen beschikbaar is, dus na een tijdje in het donker te hebben gezeten, dat ding aangesloten en we hadden weer stroom...
Nu hadden we ook nog een externe bron nodig die ons van lucht (onder hoge druk) kon voorzien om de motoren te starten. Normaal gebruik je daar de lucht van de APU voor (zie hier de reden dat de airco uit gaat bij het starten van de motoren). Had die nou 30 seconden langer laten doorgaan, hadden we in ieder geval één motor aan het draaien gehad en haden we dan daar de lucht wel van kunnen gebruiken om de andere motor te starten, mocht de APU ná het starten van die motor zijn uitgevallen...
Maar ja, je hebt te maken met Italianen, en als je een external pneumatic power unit wil hebben, heb je die na 3 keer vragen pas na anderhalf uur! Echt belachelijk. Je maakt mij niet wijs dat dat niet sneller kan, op een veld als Malpensa...
Uiteindelijk konden we na in totaal 2,5 uur vertraging, d.m.v. de motoren met wat speciale procedures te starten, op weg naar de de icing plaats.
Tijdens het taxiën raakt die gast in de toren overigens helemaal in de stress als er ergens één kist gewoon de weg vraagt... Laat me weer denken aan mijn vliegtijd in Portugal, waar men ook vaak niet met non-standard situaties kon omgaan...
Bij de de-icing stand aangekomen beginnen die Italianen weer te klooien... Het duurt 10 minuten voordat de wagens eens in beweging komen om ons de de-icen. Dán staan die figuren wat voor zich uit te staren alsof ze niet weten wat ze moeten doen...
Na wat gebaren vanuit de cockpit nog steeds geen actie. Alsof je met een zak hooi probeert te communiceren... Normaal sta je in contact met iemand op de grond, die je vraagt of je klaar bent, wat voor type vloeistof ze hebben gebruikt etc... Maar nu niks en niemand!
Dan komt die gast uit de toren op de frequentie "are you ready for de-icing?"
Ja, g*dv*r, tuurlijk man! We staan hier al 10 minuten te wachten tot er wat gebeurt! (is wat we beiden dachten, maar uiteraard niet hebben gezegd)
En dan moet je natuurlijk wel nog weten wat voor spul ze hebben gebruikt, zodat je je "hold over time" weet (hoe lang dat spul in deze omstandigheden de kist vrij van ijs houdt).
Aangezien er niemand op de grond staat, maar aan de toren gevraagd wat ze nu hebben gebruikt. Één non-standard vraag en hij weet het allemaal niet meer "uhm EZY... uh, standby".
Na 5 minuten (wat van de hold-over time af gaat!!!) komt ie eindelijk terug met Kilforst type -nog wat-, een type wat helemaal niet bestaat!!!... Weer gevraagd en hij bleef maar herhalen. Wij maar onze chacks gedaan en opeens kwam ie terug: "Easy... type used is ....." -Zucht-
Onze hold over tijd was 20 minuten met dat spul. Nu nog maar 15 dus... Snel alle checks afgemaakt en na een run-up op de runway (zat weer wat ijs op de fan-bladen en uiteraard kunnen ze geen de-icing spul in de motoren spuiten) eidenlijk weg van dat veld...
Slecht hoor, voor een vliegveld als Milaan. Slechte communicatie en slecht geregeld allemaal. En dat met Low Visibility Procedures...
De dag erna was het helaas weer Groundhog Day. Weer naar Milaan, weer een slot etc etc...
Deze keer in ieder geval van tevoren een ground power unit aangevraagd zodat we op onze stand de APU uit konden zetten tot het starten van de motoren en deze niet vol ijs zou komen.
Maar ja, het de-icen was weer even slecht geregeld. Precies het zelfde gezeur als de dag ervoor. Één kist konden ze al nauwelijks aan. Stel je voor dat er 3 kisten tegelijk de-iced moeten worden. Dat wordt één grote puinhoop daar...
Gisteren naar Faro ging alles een stuk soepeler...
Ik vloog met een Limburgse captain, dus eindelijk weer eens lekker Limburgs lullen in de cockpit!
Een lange vlucht, dus je moet wel eens naar de WC dan... en als de captain naar de wc is, is het voor mij deze keer foto-time!
Zo ziet het er dan naast me uit op 12 kilometer hoogte ergens boven Brest:
Instruments:
Heb ook maar eens geprobeerd een foto van mezelf te nemen, door middel van de timer van de camera. Ik moet zeggen dat ik hem zelf best goed gelukt vind.
Zogenaamd "monitoring the instruments":
Wat ook heel leuk was deze vlucht, er zaten best wat families met kleine kinderen achterin, en één jochie had een tekening voor ons gemaakt.
Weet niet waarom, maar ik vond het echt leuk dat we die tekening kregen. Nog nooit gehad tot nu toe.
Na de vlucht natuurlijk maar even uitgenodigd in de cockpit en die ogen van hem, echt leuk om te zien hoe hij met grote ogen naar alle instrumenten en naar ons keek. Heel leuk!
Dit was de tekening:
En hiermee wens ik iedereen een goede jaarwisseling!
dinsdag, december 26, 2006
Druk
Ja, daar ben ik weer.
Goed druk gehad sinds mijn laatste log. Veel gevlogen, line-check gehad, verhuisd enz...
Ik woon nu in een nieuw appartementen complex, een paar straten verder van waar ik eerst woonde. Een beste vooruitgang moet ik zeggen. Lekker rustig, moderne badkamer en keuken (met eindelijk een vaatwasser!), parkeergarage etc...
Ook heb ik besloten een Engelse auto te kopen hier. Het is toch best lastig als je hier elke dag moet rijden en je zit aan de "verkeerde" kant. Je kunt bijvoorbeeld niet inhalen als je achter een vrachtwagen of bestelbus zit (je ziet niks voor je) en het meest lastige is nog de parkeerplaats op het vliegveld. Je moet dan smorgens door een slagboom, waarbij je je ID-pas door een apparaatje moet halen wat natuurlijk aan de rechterkant zit. Uitstappen heeft geen zin, want dat ding gaat weer dicht op het moment dat je weer je auto instapt (daar ben ik zelf achter gekomen met 5 wachtende auto's achter mij). Dus dat was elke keer over de handrem klimmen, raam open maken en snel terug voordat ie dicht ging. Niet echt prettig om elke dag te doen...
Dit is hem geworden, maar dan in een een soort licht groen-grjze kleur:
Een Nissan Primera Activ. Best een leuke auto... uiteraard tweedehands en uit 2001, 1.8 liter motor erin, dus dat rijdt best wel. Ben ik weer 10 jaar op vooruitgegaan vergeleken met mijn ouwe Ford Sierra uit 1991...
Over het vliegen, het was een beste non-standaard week afgelopen week. Mede door alle mist die hier (vooral in Londen) was, zoals vast ook wel in Nederland op het nieuws zal zijn geweest.
Waar zal ik beginnen...
Vorige week woensdag: Gatwick-Toulouse-Gatwick-Marseille-Gatwick
Door de mist in Londen een vertraging van een uur gehad, maar toch een leuke dag. Heb altijd al eens naar Toulouse willen gaan in de hoop wat nieuwe en aparte airbussen te zien. Today was my lucky day!
Had mijn camera meegenomen en wat plaatjes geschoten daar in Toulouse...
Klik op de foto voor een groter formaat...
Foto 1. De Beluga... blijft een raar model...
Vanuit de cockpit. Een echt airbus-veld!
We hadden hier ook weer een slot gekregen waardoor we een uur aan de grond stonden, dus maar wat fotootjes geschoten... niks bijzonders, maar het kleurt dit weblog toch wat op
Van binnen:
And last but definately not least. De 380. Deze was natuurlijk ook aanwezig in Toulouse. Hij ging net in Take-off toen wij er stonden te wachten.
Was nog net op tijd om hem ook op een kort filmpje te zetten. Kort stukje vanaf de lift-off:
A380 Take-off Toulouse
Eerst vond ik hem lelijk, maar hoe vaker je ernaar kijkt, hoe mooier die wordt. Wie weet wat ik over 20 jaar vlieg...
Verder buiten alle vertraging niks bijzonders die dag. Was een lange dag geworden. Begonnen om 6 uur smorgens en klaar met de de-briefing om 7 uur 's avonds. Dat is inderdaad meer als de officieel toegestane tijd, maar als je nog fit bent (en dat was ik) en de Captain staat het toe, mag je over die tijd heen gaan. Marseille was ook erg mooi om naar toe te vliegen. Langs de kust en dan op Final laag over een heuvel die daar ligt. Moet in de toekomst maar wat vaker mijn camera meenemen. Maar tijdens de line-training voel ik me ook zo'n toerist om dan de hele tijd te lopen filmen. Doe ik liever erna...
Over de line training gesproken, die was vorige week vrijdag. Van Stansted naar Alicante... Een aparte en totaal non-standard dag...
Het was nog steeds erg mistig en de temperatuur was -2 graden. In de kist waarmee we gingen vliegen bleek de generator van de rechter motor niet te werken. Helemaal geen probleem natuurlijk, want je hebt er toch drie (de andere motor en de APU).
Maar prettig is het ook niet echt nadat ik vlak daarvoor dit bericht had gelezen (was overigens een andere kist als deze)... http://aviation-safety.net/news/newsitem.php?id=1742
En dit mét het feit erbij dat de dagen daarvoor van een aantal kisten de APU ermee was gestopt door ijs-aanzetting... Met zoveel vocht in de lucht en die temperaturen krijgt je dat...
Anyway, we hadden natuurlijk een slot en na het de-icen was het wachten op de passagiers. Natuurlijk heb je op zo'n moment weer van die personen die het vertikken om gewoon op tijd bij de gate te zijn. Die passagiers niet meenemen kan ook weer consequenties hebben, want hun koffers moeten er dan ook uit en daar moet weer naar gezocht worden...
Uiteindelijk kregen we te horen dat de missende passagiers onderweg waren, dus besloten we maar om te wachten. Nou, om één of andere reden waren ze er nog steeds niet op tijd en misten we ons slot... Nieuw slot gekregen, een uur wachten...
Daarna eindelijk weg gegaan. Zoals ik al zei, met deze mist en temperaturen krijg je redelijk was ijs-aanzetting op het vliegtuig. We waren anti-iced, maar dat spul spuiten ze uiteraard niet in de motoren. Tijdens het taxiën kon je op de instrumenten zien dat één motor een stuk meer vibratie had dan de andere. Hoogstwaarschijnlijk zat er dus wat ijs op de fan-bladen. Dus voordat we in take-off gingen nog effe (op een vooraf aangevraagde positie) de motoren naar 70% N1 gezet voor 30 seconden en de motoren waren nu ook ijs-vrij...
De hele vlucht daarna op FL 330 (33000 voet) gebleven, aangezien we de hele vlucht de APU moesten aanlaten om als 2e generator te dienen. Dit is de maximale hoogte om de APU aan te hebben...
In Alicante van vliegtuig gewisseld. Zou goed kunnen dat dit was om die kist met 1 generator terug te laten vliegen naar een bestemming waar deze gerepareerd kon worden.
Is maar goed ook dat we met een andere kist terug moesten, want we zaten vol, en zouden niet genoeg brandstof kunnen meenemen om ook terug weer op FL330 te kunnen vliegen. Buiten dit feit ben je met maar 1 werkende generator ook downgraded m.b.t. je approach. Je kunt dan alleen nog maar een CAT IIIA vliegen, met hogere minima's. Niet iets wat je wil hebben in een zeer mistig Londen...
Maar ja, we vlogen terug met een goede kist en nog steeds konden we niet zomaar weg. Als je op je bestemming een CAT II of CAT III approach doet, moet je alternate minimaal CAT I zijn (RVR)... Het zat overal dicht, en na lang zoeken en het weer van vliegvelden in de buurt uitprinten (m.b.v. ACARS), bleek Schiphol het meest dichtbij te zijn...
.
We zaten al goed vol en om een legaal vliegplan te hebben met de juiste brandstof, zaten we tegen ons maximaal take-off gewicht aan. Maar we konden nu in ieder geval legaal weer vertrekken vanuit Alicante.
Best handig zo'n ACARS trouwens. Met een druk op de knop krijg je het huidige weer en de voorspelling van elk veld wat je wil.
Stel deze vlucht werd 30 jaar geleden, of nog langer geleden uitgevoerd... wordt het best lastig als je aankomt in Engeland...
Boven Londen werden we al snel vertraagd en moesten we (zoals verwacht) de holding in. Zo snel mogelijk dus naar best economy speed gegaan om zoveel mogelijk brandstof te besparen. We kregen te horen dat onze expected approach time pas over een uur was... met Amsterdam als alternate konden we maximaal 12 minuten holden...
Het meest vervelende was, Gatwick lag helemaal open. Alles zat helemaal dicht, maar precies rondom Gatwick was de mist weg.
Het probleem was, dat in de NOTAM's stond dat we dat niet als alternate mochten gebruiken. Geen idee waarom, maar het stond er...
Toen we dicht bij de 12 minuten kwamen in de holding toch maar even aan ATC gevraagd of we Gatwick als alternate mochten gebruiken. Gelukkig mocht het nu opeens wel. En meteen konden we een uur langer in de holding blijven.
Autoland gemaakt en de check was daarna overigens in de zak!
De dag erna stond ik op standby vanaf half 10 's ochtends. Om 9:31 ging de telefoon, of ik de taxi wilde pakken naar Liverpool om daar een retourtje Malage te vliegen!
Hmmm, das 3,5 uur in de taxi, dan een lange vlucht en dan weer 3,5 uur terug...
Okee, in de taxi gestapt, kom je daar natuurlijk niet meer helemaal fit aan na 3,5 uur in die taxi, maar een bakje koffie en je bent weer de oude... Bleek dat de kist al een uur vertraging had...
We zaten deze keer met alle passagiers iets boven ons max take-off weight. Om vlak voor kerst een paar koffers achter te laten, daar maak je ook niet echt mensen gelukkig mee, dus na wat snelle tikken op de calculator hebben we besloten om wat "bars" van de cabine achter te laten. Daardoor zaten we uiteindelijk 48 kilo onder ons max takeoff weight, dus mochten we weg...
Na nog wat problemen met koffers konden we uiteindelijk anderhalf uur later vertrekken!
Aangekomen op Malaga, bleken er buiten onze 75 passagiers naar Liverpool, 80 passagiers te zijn die naar East Midlands moesten. Om één of andere reden was hun vliegtuig niet meer kunnen vertrekken en zij "moesten" met ons mee. Best lullig om ze voor kerst-avond op Malaga airport te laten slapen. Geen probleem om ze mee te nemen, maar dit zorgde toch weer ervoor dat we nog eens een half uur vertraging erbij kregen...
Terug naar Liverpool nog een klein non-standaard feitje... Boven de Pyreneeën werden we van Madrid Control over gezet naar Brest. Nu hoorde ik op de heenweg Madrid ook al niet al te best, maar het was nu nog slechter te verstaan. De frequentie van Brest erin gezet, maar geen reactie. Terug naar Madrid, maar ook daar geen reactie meer... waarschijnlijk dus de verkeerde frequentie van Brest erin gezet en te ver weg om Madrid nog goed te kunnen verstaan (en andersom)...
Oplossing
: Op VHF 2 heb ik altijd de "guard"-frequentie 121.5 erin staan. Deze frequentie wordt als het goed is door alle controllers uitgeluisterd. Daar maar effe Brest op opgeroepen en gelukkig kregen we daar wel antwoord op. Bleek de frequentie die ik van Madrid gekregen had, zoals verwacht, niet goed te hebben gehoord. Maar nu konden we weer rustig verder. Wel apart trouwens om dan op deze tijdstippen allemaal mega "direct-to" klaringen te krijgen. Van Noord-Spanje een "direct to" ergens bij Normandië...
Ook apart, en die dag voor het eerst op zo'n lange vlucht, als de Captain naar het toilet gaat en je opeens helemaal alleen in de cockpit zit. Best effe raar dan om met een volle bak mensen achterin helemaal alleen achter de controls van zo'n Airbus te zitten...
Toch in mijn achterhoofd snel even de rapid-decompression procedure herhaald, want stél dat het zeer onwaarschijnlijke geval zich juist dán voor doet, zit je er helemaal alleen tot FL100...
Al met al landden we om half 1 's nachts op Liverpool en mocht ik weer lekker in de taxi terug naar Glasgow, waar ik om half 5 's ochtends aan kwam...
Met kerst vrij gehad, de internet-verbinding hier opgezet en morgen mag ik weer naar Gatwick om naar Milaan Malpensa te vliegen (en ook de dag erna). Vrijdag naar Faro (heb ik erg zin in!) en dan ga ik alleen maar van Glasgow vliegen.
Ben ik best blij mee, want ik heb het nu ook wel gehad met alleen maar in hotels zitten. Het zijn mooie en luxe hotels, maar als je er zo vaak zit, is het niet meer zo mooi en luxe en wil je toch liever na het werk thuis komen waar je je eigen eten kunt maken en niet vast zit op een kamertje...
Tot de volgende keer!
Goed druk gehad sinds mijn laatste log. Veel gevlogen, line-check gehad, verhuisd enz...
Ik woon nu in een nieuw appartementen complex, een paar straten verder van waar ik eerst woonde. Een beste vooruitgang moet ik zeggen. Lekker rustig, moderne badkamer en keuken (met eindelijk een vaatwasser!), parkeergarage etc...
Ook heb ik besloten een Engelse auto te kopen hier. Het is toch best lastig als je hier elke dag moet rijden en je zit aan de "verkeerde" kant. Je kunt bijvoorbeeld niet inhalen als je achter een vrachtwagen of bestelbus zit (je ziet niks voor je) en het meest lastige is nog de parkeerplaats op het vliegveld. Je moet dan smorgens door een slagboom, waarbij je je ID-pas door een apparaatje moet halen wat natuurlijk aan de rechterkant zit. Uitstappen heeft geen zin, want dat ding gaat weer dicht op het moment dat je weer je auto instapt (daar ben ik zelf achter gekomen met 5 wachtende auto's achter mij). Dus dat was elke keer over de handrem klimmen, raam open maken en snel terug voordat ie dicht ging. Niet echt prettig om elke dag te doen...
Dit is hem geworden, maar dan in een een soort licht groen-grjze kleur:
Een Nissan Primera Activ. Best een leuke auto... uiteraard tweedehands en uit 2001, 1.8 liter motor erin, dus dat rijdt best wel. Ben ik weer 10 jaar op vooruitgegaan vergeleken met mijn ouwe Ford Sierra uit 1991...
Over het vliegen, het was een beste non-standaard week afgelopen week. Mede door alle mist die hier (vooral in Londen) was, zoals vast ook wel in Nederland op het nieuws zal zijn geweest.
Waar zal ik beginnen...
Vorige week woensdag: Gatwick-Toulouse-Gatwick-Marseille-Gatwick
Door de mist in Londen een vertraging van een uur gehad, maar toch een leuke dag. Heb altijd al eens naar Toulouse willen gaan in de hoop wat nieuwe en aparte airbussen te zien. Today was my lucky day!
Had mijn camera meegenomen en wat plaatjes geschoten daar in Toulouse...
Klik op de foto voor een groter formaat...
Foto 1. De Beluga... blijft een raar model...
Vanuit de cockpit. Een echt airbus-veld!
We hadden hier ook weer een slot gekregen waardoor we een uur aan de grond stonden, dus maar wat fotootjes geschoten... niks bijzonders, maar het kleurt dit weblog toch wat op
Van binnen:
And last but definately not least. De 380. Deze was natuurlijk ook aanwezig in Toulouse. Hij ging net in Take-off toen wij er stonden te wachten.
Was nog net op tijd om hem ook op een kort filmpje te zetten. Kort stukje vanaf de lift-off:
Eerst vond ik hem lelijk, maar hoe vaker je ernaar kijkt, hoe mooier die wordt. Wie weet wat ik over 20 jaar vlieg...
Verder buiten alle vertraging niks bijzonders die dag. Was een lange dag geworden. Begonnen om 6 uur smorgens en klaar met de de-briefing om 7 uur 's avonds. Dat is inderdaad meer als de officieel toegestane tijd, maar als je nog fit bent (en dat was ik) en de Captain staat het toe, mag je over die tijd heen gaan. Marseille was ook erg mooi om naar toe te vliegen. Langs de kust en dan op Final laag over een heuvel die daar ligt. Moet in de toekomst maar wat vaker mijn camera meenemen.
Maar tijdens de line-training voel ik me ook zo'n toerist om dan de hele tijd te lopen filmen. Doe ik liever erna...Over de line training gesproken, die was vorige week vrijdag. Van Stansted naar Alicante... Een aparte en totaal non-standard dag...
Het was nog steeds erg mistig en de temperatuur was -2 graden. In de kist waarmee we gingen vliegen bleek de generator van de rechter motor niet te werken. Helemaal geen probleem natuurlijk, want je hebt er toch drie (de andere motor en de APU).
Maar prettig is het ook niet echt nadat ik vlak daarvoor dit bericht had gelezen (was overigens een andere kist als deze)... http://aviation-safety.net/news/newsitem.php?id=1742
En dit mét het feit erbij dat de dagen daarvoor van een aantal kisten de APU ermee was gestopt door ijs-aanzetting... Met zoveel vocht in de lucht en die temperaturen krijgt je dat...
Anyway, we hadden natuurlijk een slot en na het de-icen was het wachten op de passagiers. Natuurlijk heb je op zo'n moment weer van die personen die het vertikken om gewoon op tijd bij de gate te zijn. Die passagiers niet meenemen kan ook weer consequenties hebben, want hun koffers moeten er dan ook uit en daar moet weer naar gezocht worden...
Uiteindelijk kregen we te horen dat de missende passagiers onderweg waren, dus besloten we maar om te wachten. Nou, om één of andere reden waren ze er nog steeds niet op tijd en misten we ons slot... Nieuw slot gekregen, een uur wachten...
Daarna eindelijk weg gegaan. Zoals ik al zei, met deze mist en temperaturen krijg je redelijk was ijs-aanzetting op het vliegtuig. We waren anti-iced, maar dat spul spuiten ze uiteraard niet in de motoren. Tijdens het taxiën kon je op de instrumenten zien dat één motor een stuk meer vibratie had dan de andere. Hoogstwaarschijnlijk zat er dus wat ijs op de fan-bladen. Dus voordat we in take-off gingen nog effe (op een vooraf aangevraagde positie) de motoren naar 70% N1 gezet voor 30 seconden en de motoren waren nu ook ijs-vrij...
De hele vlucht daarna op FL 330 (33000 voet) gebleven, aangezien we de hele vlucht de APU moesten aanlaten om als 2e generator te dienen. Dit is de maximale hoogte om de APU aan te hebben...
In Alicante van vliegtuig gewisseld. Zou goed kunnen dat dit was om die kist met 1 generator terug te laten vliegen naar een bestemming waar deze gerepareerd kon worden.
Is maar goed ook dat we met een andere kist terug moesten, want we zaten vol, en zouden niet genoeg brandstof kunnen meenemen om ook terug weer op FL330 te kunnen vliegen. Buiten dit feit ben je met maar 1 werkende generator ook downgraded m.b.t. je approach. Je kunt dan alleen nog maar een CAT IIIA vliegen, met hogere minima's. Niet iets wat je wil hebben in een zeer mistig Londen...
Maar ja, we vlogen terug met een goede kist en nog steeds konden we niet zomaar weg. Als je op je bestemming een CAT II of CAT III approach doet, moet je alternate minimaal CAT I zijn (RVR)... Het zat overal dicht, en na lang zoeken en het weer van vliegvelden in de buurt uitprinten (m.b.v. ACARS), bleek Schiphol het meest dichtbij te zijn...
.We zaten al goed vol en om een legaal vliegplan te hebben met de juiste brandstof, zaten we tegen ons maximaal take-off gewicht aan. Maar we konden nu in ieder geval legaal weer vertrekken vanuit Alicante.
Best handig zo'n ACARS trouwens. Met een druk op de knop krijg je het huidige weer en de voorspelling van elk veld wat je wil.
Stel deze vlucht werd 30 jaar geleden, of nog langer geleden uitgevoerd... wordt het best lastig als je aankomt in Engeland...
Boven Londen werden we al snel vertraagd en moesten we (zoals verwacht) de holding in. Zo snel mogelijk dus naar best economy speed gegaan om zoveel mogelijk brandstof te besparen. We kregen te horen dat onze expected approach time pas over een uur was... met Amsterdam als alternate konden we maximaal 12 minuten holden...
Het meest vervelende was, Gatwick lag helemaal open. Alles zat helemaal dicht, maar precies rondom Gatwick was de mist weg.
Het probleem was, dat in de NOTAM's stond dat we dat niet als alternate mochten gebruiken. Geen idee waarom, maar het stond er...
Toen we dicht bij de 12 minuten kwamen in de holding toch maar even aan ATC gevraagd of we Gatwick als alternate mochten gebruiken. Gelukkig mocht het nu opeens wel. En meteen konden we een uur langer in de holding blijven.
Autoland gemaakt en de check was daarna overigens in de zak!
De dag erna stond ik op standby vanaf half 10 's ochtends. Om 9:31 ging de telefoon, of ik de taxi wilde pakken naar Liverpool om daar een retourtje Malage te vliegen!
Hmmm, das 3,5 uur in de taxi, dan een lange vlucht en dan weer 3,5 uur terug...
Okee, in de taxi gestapt, kom je daar natuurlijk niet meer helemaal fit aan na 3,5 uur in die taxi, maar een bakje koffie en je bent weer de oude... Bleek dat de kist al een uur vertraging had...
We zaten deze keer met alle passagiers iets boven ons max take-off weight. Om vlak voor kerst een paar koffers achter te laten, daar maak je ook niet echt mensen gelukkig mee, dus na wat snelle tikken op de calculator hebben we besloten om wat "bars" van de cabine achter te laten. Daardoor zaten we uiteindelijk 48 kilo onder ons max takeoff weight, dus mochten we weg...
Na nog wat problemen met koffers konden we uiteindelijk anderhalf uur later vertrekken!
Aangekomen op Malaga, bleken er buiten onze 75 passagiers naar Liverpool, 80 passagiers te zijn die naar East Midlands moesten. Om één of andere reden was hun vliegtuig niet meer kunnen vertrekken en zij "moesten" met ons mee. Best lullig om ze voor kerst-avond op Malaga airport te laten slapen. Geen probleem om ze mee te nemen, maar dit zorgde toch weer ervoor dat we nog eens een half uur vertraging erbij kregen...
Terug naar Liverpool nog een klein non-standaard feitje... Boven de Pyreneeën werden we van Madrid Control over gezet naar Brest. Nu hoorde ik op de heenweg Madrid ook al niet al te best, maar het was nu nog slechter te verstaan. De frequentie van Brest erin gezet, maar geen reactie. Terug naar Madrid, maar ook daar geen reactie meer... waarschijnlijk dus de verkeerde frequentie van Brest erin gezet en te ver weg om Madrid nog goed te kunnen verstaan (en andersom)...
Oplossing
: Op VHF 2 heb ik altijd de "guard"-frequentie 121.5 erin staan. Deze frequentie wordt als het goed is door alle controllers uitgeluisterd. Daar maar effe Brest op opgeroepen en gelukkig kregen we daar wel antwoord op. Bleek de frequentie die ik van Madrid gekregen had, zoals verwacht, niet goed te hebben gehoord. Maar nu konden we weer rustig verder. Wel apart trouwens om dan op deze tijdstippen allemaal mega "direct-to" klaringen te krijgen. Van Noord-Spanje een "direct to" ergens bij Normandië... Ook apart, en die dag voor het eerst op zo'n lange vlucht, als de Captain naar het toilet gaat en je opeens helemaal alleen in de cockpit zit. Best effe raar dan om met een volle bak mensen achterin helemaal alleen achter de controls van zo'n Airbus te zitten...
Toch in mijn achterhoofd snel even de rapid-decompression procedure herhaald, want stél dat het zeer onwaarschijnlijke geval zich juist dán voor doet, zit je er helemaal alleen tot FL100...
Al met al landden we om half 1 's nachts op Liverpool en mocht ik weer lekker in de taxi terug naar Glasgow, waar ik om half 5 's ochtends aan kwam...
Met kerst vrij gehad, de internet-verbinding hier opgezet en morgen mag ik weer naar Gatwick om naar Milaan Malpensa te vliegen (en ook de dag erna). Vrijdag naar Faro (heb ik erg zin in!) en dan ga ik alleen maar van Glasgow vliegen.
Ben ik best blij mee, want ik heb het nu ook wel gehad met alleen maar in hotels zitten. Het zijn mooie en luxe hotels, maar als je er zo vaak zit, is het niet meer zo mooi en luxe en wil je toch liever na het werk thuis komen waar je je eigen eten kunt maken en niet vast zit op een kamertje...
Tot de volgende keer!
zaterdag, december 09, 2006
Fliegen
Zo, weer een x aantal vlieguren verder nu.
Afgelopen week vanuit Dortmund "geflogen". Ik moet zeggen, daar heb ik de leukste vluchten tot nu toe gehad. Ik vloog alle dagen met dezelfde Nederlandse captain (75% is daar Belgisch óf Nederlands). Hij was ergens begin 30 en had exact dezelfde humor als ik, wat al vroeg op dag 1 duidelijk was. Echt flink gelachen de afgelopen dagen!
Dag 1 was een lange dag. Eerst naar Barcelona en dan weer via Dortmund naar Milaan. In Barcelona was het 20 graden. Erg lekker om dan de walkaround te doen, in de zon. Toch heel even een beetje vakantiegevoel...
Daarna naar Milaan. Op de heenweg (het was avond) zag je de toppen van de Alpen door het wolkendek heen steken. Samen met een volle maan, was dat erg mooi om te zien. Helaas geen tijd gehad om foto's te maken, ik was bezig met mijn briefing en meteen daarna zijn we aan de daling begonnen.
Het was erg druk op Milaan. 's Middags was er veel mist en het begon nu pas op te klaren. Veel vertraagde (en misschien uitgeweken) kisten begonnen nu allemaal binnen te komen. We werden in een rij ge-vectored van zo'n 15 mijl lang. Wel mooi om te zien, zo'n lange rij vliegtuigen voor je.
Dag twee was naar Boedapest en Luton. Weinig over te melden, behalve dat als je van Dortmund naar Luton vliegt, je altijd een bepaalde "departure" vliegt over Dortmund heen. Niet lang na take-off zei mijn collega: "Kijk daar, het voetbalstadion van Dortmund". Vlak daarna was aan mijn kant de kerstmarkt van Dortmund goed te zien, met een mega grote kerstboom op een plein. Dus ik zeg tegen hem "O, kijk daar, de kerstmarkt. Je kunt zelfs die grote kerstboom zien". Hij was er al een tijd niet geweest, dus nadat ik hem uitlegde wat er allemaal te zien was zei hij "Ik moet echt eens wat vaker de stad in".
Kent u de film Groundhog Day? Dan kom ik verderop nog terug op bovenstaand stukje.
De dag erna Rome en weer Luton. In Rome een VOR-DME approach gedaan, wat in een Airbus trouwens bijna hetzelfde is als een ILS... Je kunt hem zelf de inbound course laten intercepten en volgen en het descent path wordt aangegeven met een vierkantje, daar waar normaal ook je Glideslope van een ILS staat. Je sleutelt gewoon het aantal graden erin (meestal 3 graden) en 0,3 mijl voor je Final Approach Point activeer je dat ie die 3 graden moet volgen en dan zit je als het goed is er precies op. Zo niet, dan kun je altijd een paar tiende-graden erbij of eraf doen... Én mijn zachtste landing tot nu toe was trouwens daarna ook een feit. Dat was het begin van een landingswedstrijd de rest van de dag .
Terug op Dortmund was mijn collega Pilot Flying, en hij probeerde zoveel om hem zacht neer te zetten, dat het uiteindelijk een best harde landing was, haha! Ik daarna naar Luton, m'n kans om te winnen voor die dag.
Na vertrek van Dortmund:
"Kijk daar, het voetbalstadion van Dortmund"
"O, kijk daar, de kerstmarkt. Je kunt zelfs die grote kerstboom zien"
"Ik moet echt eens wat vaker de stad in"
Hahaha, ik kwam niet meer bij! En hij ook niet! Gelukkig dat we geen call van ATC kregen, want niemand was in staat geweest om te antwoorden!
In Luton stond een flinke wind (zoals in het nieuws was geweest). De baan daar is best kort, waar op 2/3 van de baan de "exit" is, die je wel wil halen om niet te hoeven "backtracken". De baan was ook nog eens nat, dus ik had weinig keuze. Niet lang klooien, maar stáán. En dat deed ie ook!
Terug naar Dortmund maakte m'n collega een zachte landing, dus we stonden weer gelijk...
Dag 4, de dag van de versprekingen, weer naar Boedapest en Luton. Naar Boedapest stonden we op een gegeven moment al een tijdje in contact met Bratislava Radar. Het was mijn beurt om een PA (passagiers-praatje) te doen. Dus ik mooi vertellen "Ladies and gentlemen, from the flightdeck, your First Officer with some flight information. We are now cruising at 38000 feet on our way to Bratislava. The weather at Bratislava is... bla bla bla... en zo ging het maar door. Ik zag aan het gezicht van m'n collega dat er iets mis was en het duurde niet lang voordat ik het doorhad. We gingen uiteraard naar Boedapest! Hahaha! Wat zullen de passagiers gedacht hebben... Op het laatst nog wel effe gerustgesteld dat we toch wel naar Boedapest gingen en niét naar Bratislava.
Op Boedapest maakte mijn collega ook een spreekfout. Het waaide flink op Dortmund, dus hij in zijn PA ".... in Dortmund it's very wimpy"... hij keek me aan en we kwamen beiden niet meer bij, Hahaha! Men zal wel gedacht hebben, wie zitten er nu weer voorin? Hoe hij Wimpy zei op z'n Hollands, klonkt echt grappig!
Voor de rest een standaardvlucht gehad naar Dortmund. Daarna weer naar Luton, weer onderdeel van Groundhog Day:
"Kijk daar, het voetbalstadion van Dortmund"
"O, kijk daar, de kerstmarkt. Je kunt zelfs die grote kerstboom zien"
"Ik moet echt eens wat vaker de stad in"
Haha! Hij blijft goed, vooral als je eigenlijk serieus "moet" zijn, dan is het nog het grappigst!
Alsof de duivel ermee speelde, versprak ik me weer op de vlucht van Luton naar Dortmund. We zaten bij Amsterdam Radar en we kregen "direct to Pampus" (een punt naast Amsterdam). Ik versprak me en las terug "direct Poempus, E hah ZY 49 hahaha ". Ik weet niet waarom, maar we waren al 4 dagen in een melige bui, dus het klonk zo raar, ik zag hem lachen en we kwamen beiden niet meer bij. Die controller hoorde dat dus ook en buiten hemzelf kwamen ook nog andere kisten met leuke opmerkingen daarop, maar we hadden ze helaas allemaal niet gehoord door het lachen. Echt mooi zoiets. Op een gegeven moment moest m'n collega even de radio doen, want je weet hoe het gaat, als je eenmaal erin zit, blijf je lachen.
Daarna geland in Dortmund. Moet trouwens wel zeggen, natuurlijk gaat het er bloedserieus aan toe op momenten dat het moet, en is alles uiteraard prima, veilig en volgens alle procedures verlopen. Maar als je met z'n tweeën in de cockpit zit is er niks mis mee om soms effe flink te ouwehoeren, toch!?
Wat nog leuk is in Dortmund is dat ze een café hebben boven de aankomst/vertrek-hal. Als je van de baan afkomt is het "normaal" om effe flink met je lichten naarbinnen te knipperen om te laten weten dat je eraan komt om nog een biertje te drinken, haha! Lachen man, echt een leuk, klein veld daar.
Een top week gehad daar in Duitsland. Trouwens, ben in Dortmund nog iemand tegen het lijf gelopen. Iemand die ik alweer bijna 2 jaar niet had gezien/gesproken, namelijk Claudia (zie hier). Die ben ik in 2002/2003 in Nieuw Zeeland tegen gekomen en een half jaar mee verder gereisd. Echt een kleine wereld. Was leuk om weer goed bij te praten!
Maandag naar Gatwick om nog een Belfast en Praag te doen, gevolgd door mijn line-check de dag erna, een retourtje naar Alicante.
Dan terug naar Glasgow, om daar een dag van 6 vluchten te doen! Glasgow-Luton-Glasgow-Stansted-Glasgow-Belfast-Glasgow
Gelukkig heb ik daarna 4 dagen vrij, waarna ik o.a. weer eens naar Schiphol mag!
Zat laatst mijn logboek eens in te vullen en ben tot nu toe toch best al op leuke bestemmingen geweest:
Glasgow
Londen Stansted
Londen Luton
Belfast
Kopenhagen
Bilbao
Amsterdam
Praag
Geneve
Dortmund
Barcelona
Milaan Malpensa
Budapest
Rome Ciampino
De komende 2 weken kan er nog aan worden toegevoegd:
Alicante
Edinburgh
Basel
München
Faro
Nu even een weekend relaxen en een lekker helemaal niks doen. Moet zeggen dat ik de afgelopen weken toch veel in de boeken heb gezeten voor alle dingen die je behoort te weten (en die tijdens de line-training worden gevraagd).
De groeten!
Afgelopen week vanuit Dortmund "geflogen". Ik moet zeggen, daar heb ik de leukste vluchten tot nu toe gehad. Ik vloog alle dagen met dezelfde Nederlandse captain (75% is daar Belgisch óf Nederlands). Hij was ergens begin 30 en had exact dezelfde humor als ik, wat al vroeg op dag 1 duidelijk was. Echt flink gelachen de afgelopen dagen!
Dag 1 was een lange dag. Eerst naar Barcelona en dan weer via Dortmund naar Milaan. In Barcelona was het 20 graden. Erg lekker om dan de walkaround te doen, in de zon. Toch heel even een beetje vakantiegevoel...
Daarna naar Milaan. Op de heenweg (het was avond) zag je de toppen van de Alpen door het wolkendek heen steken. Samen met een volle maan, was dat erg mooi om te zien. Helaas geen tijd gehad om foto's te maken, ik was bezig met mijn briefing en meteen daarna zijn we aan de daling begonnen.
Het was erg druk op Milaan. 's Middags was er veel mist en het begon nu pas op te klaren. Veel vertraagde (en misschien uitgeweken) kisten begonnen nu allemaal binnen te komen. We werden in een rij ge-vectored van zo'n 15 mijl lang. Wel mooi om te zien, zo'n lange rij vliegtuigen voor je.
Dag twee was naar Boedapest en Luton. Weinig over te melden, behalve dat als je van Dortmund naar Luton vliegt, je altijd een bepaalde "departure" vliegt over Dortmund heen. Niet lang na take-off zei mijn collega: "Kijk daar, het voetbalstadion van Dortmund". Vlak daarna was aan mijn kant de kerstmarkt van Dortmund goed te zien, met een mega grote kerstboom op een plein. Dus ik zeg tegen hem "O, kijk daar, de kerstmarkt. Je kunt zelfs die grote kerstboom zien". Hij was er al een tijd niet geweest, dus nadat ik hem uitlegde wat er allemaal te zien was zei hij "Ik moet echt eens wat vaker de stad in".
Kent u de film Groundhog Day? Dan kom ik verderop nog terug op bovenstaand stukje.
De dag erna Rome en weer Luton. In Rome een VOR-DME approach gedaan, wat in een Airbus trouwens bijna hetzelfde is als een ILS... Je kunt hem zelf de inbound course laten intercepten en volgen en het descent path wordt aangegeven met een vierkantje, daar waar normaal ook je Glideslope van een ILS staat. Je sleutelt gewoon het aantal graden erin (meestal 3 graden) en 0,3 mijl voor je Final Approach Point activeer je dat ie die 3 graden moet volgen en dan zit je als het goed is er precies op. Zo niet, dan kun je altijd een paar tiende-graden erbij of eraf doen... Én mijn zachtste landing tot nu toe was trouwens daarna ook een feit
. Dat was het begin van een landingswedstrijd de rest van de dag .Terug op Dortmund was mijn collega Pilot Flying, en hij probeerde zoveel om hem zacht neer te zetten, dat het uiteindelijk een best harde landing was, haha! Ik daarna naar Luton, m'n kans om te winnen voor die dag.
Na vertrek van Dortmund:
"Kijk daar, het voetbalstadion van Dortmund"
"O, kijk daar, de kerstmarkt. Je kunt zelfs die grote kerstboom zien"
"Ik moet echt eens wat vaker de stad in"
Hahaha, ik kwam niet meer bij! En hij ook niet! Gelukkig dat we geen call van ATC kregen, want niemand was in staat geweest om te antwoorden!
In Luton stond een flinke wind (zoals in het nieuws was geweest). De baan daar is best kort, waar op 2/3 van de baan de "exit" is, die je wel wil halen om niet te hoeven "backtracken". De baan was ook nog eens nat, dus ik had weinig keuze. Niet lang klooien, maar stáán. En dat deed ie ook!
Terug naar Dortmund maakte m'n collega een zachte landing, dus we stonden weer gelijk...
Dag 4, de dag van de versprekingen, weer naar Boedapest en Luton. Naar Boedapest stonden we op een gegeven moment al een tijdje in contact met Bratislava Radar. Het was mijn beurt om een PA (passagiers-praatje) te doen. Dus ik mooi vertellen "Ladies and gentlemen, from the flightdeck, your First Officer with some flight information. We are now cruising at 38000 feet on our way to Bratislava. The weather at Bratislava is... bla bla bla... en zo ging het maar door. Ik zag aan het gezicht van m'n collega dat er iets mis was en het duurde niet lang voordat ik het doorhad. We gingen uiteraard naar Boedapest! Hahaha! Wat zullen de passagiers gedacht hebben... Op het laatst nog wel effe gerustgesteld dat we toch wel naar Boedapest gingen en niét naar Bratislava.
Op Boedapest maakte mijn collega ook een spreekfout. Het waaide flink op Dortmund, dus hij in zijn PA ".... in Dortmund it's very wimpy"... hij keek me aan en we kwamen beiden niet meer bij, Hahaha! Men zal wel gedacht hebben, wie zitten er nu weer voorin? Hoe hij Wimpy zei op z'n Hollands, klonkt echt grappig!
Voor de rest een standaardvlucht gehad naar Dortmund. Daarna weer naar Luton, weer onderdeel van Groundhog Day:
"Kijk daar, het voetbalstadion van Dortmund"
"O, kijk daar, de kerstmarkt. Je kunt zelfs die grote kerstboom zien"
"Ik moet echt eens wat vaker de stad in"
Haha! Hij blijft goed, vooral als je eigenlijk serieus "moet" zijn, dan is het nog het grappigst!
Alsof de duivel ermee speelde, versprak ik me weer op de vlucht van Luton naar Dortmund. We zaten bij Amsterdam Radar en we kregen "direct to Pampus" (een punt naast Amsterdam). Ik versprak me en las terug "direct Poempus, E hah ZY 49 hahaha ". Ik weet niet waarom, maar we waren al 4 dagen in een melige bui, dus het klonk zo raar, ik zag hem lachen en we kwamen beiden niet meer bij. Die controller hoorde dat dus ook en buiten hemzelf kwamen ook nog andere kisten met leuke opmerkingen daarop, maar we hadden ze helaas allemaal niet gehoord door het lachen. Echt mooi zoiets. Op een gegeven moment moest m'n collega even de radio doen, want je weet hoe het gaat, als je eenmaal erin zit, blijf je lachen.
Daarna geland in Dortmund. Moet trouwens wel zeggen, natuurlijk gaat het er bloedserieus aan toe op momenten dat het moet, en is alles uiteraard prima, veilig en volgens alle procedures verlopen. Maar als je met z'n tweeën in de cockpit zit is er niks mis mee om soms effe flink te ouwehoeren, toch!?
Wat nog leuk is in Dortmund is dat ze een café hebben boven de aankomst/vertrek-hal. Als je van de baan afkomt is het "normaal" om effe flink met je lichten naarbinnen te knipperen om te laten weten dat je eraan komt om nog een biertje te drinken, haha! Lachen man, echt een leuk, klein veld daar.
Een top week gehad daar in Duitsland. Trouwens, ben in Dortmund nog iemand tegen het lijf gelopen. Iemand die ik alweer bijna 2 jaar niet had gezien/gesproken, namelijk Claudia (zie hier). Die ben ik in 2002/2003 in Nieuw Zeeland tegen gekomen en een half jaar mee verder gereisd. Echt een kleine wereld. Was leuk om weer goed bij te praten!
Maandag naar Gatwick om nog een Belfast en Praag te doen, gevolgd door mijn line-check de dag erna, een retourtje naar Alicante.
Dan terug naar Glasgow, om daar een dag van 6 vluchten te doen! Glasgow-Luton-Glasgow-Stansted-Glasgow-Belfast-Glasgow
Gelukkig heb ik daarna 4 dagen vrij, waarna ik o.a. weer eens naar Schiphol mag!
Zat laatst mijn logboek eens in te vullen en ben tot nu toe toch best al op leuke bestemmingen geweest:
Glasgow
Londen Stansted
Londen Luton
Belfast
Kopenhagen
Bilbao
Amsterdam
Praag
Geneve
Dortmund
Barcelona
Milaan Malpensa
Budapest
Rome Ciampino
De komende 2 weken kan er nog aan worden toegevoegd:
Alicante
Edinburgh
Basel
München
Faro
Nu even een weekend relaxen en een lekker helemaal niks doen. Moet zeggen dat ik de afgelopen weken toch veel in de boeken heb gezeten voor alle dingen die je behoort te weten (en die tijdens de line-training worden gevraagd).
De groeten!
