Rob 0405

Weer een blok van 5 vroege diensten erop zitten. 2 dagen naar Londen, 2 dagen naar Malaga en gisteren naar Alicante.

De eerste dag Malaga niks bijzonders over te melden. Wel nog een foto van de heenweg over de pyreneën... ook daar lgt weinig sneeuw:


Meteen na het parkeren komt buiten de refueler e.d. ook een auto met goedkope drank en sigaretten:


De tweede Malaga heb ik nu dus een keer mijn camera laten meelopen, tot aan het parkeren (met een stukje spaanse muziek). Niet de allerbeste kwaliteit (volgens mij had de camera zich op de cockpitruit scherp gesteld) maar ook niet slecht...
Op final nog een kleine storing in het beeld (weet niet of dit aan de camera lag of aan het bewerken van het filmpje), maar opzich een mooie, eerste opgenomen approach geworden.

Approach Malaga

Ik krijg altijd een ontzettend vakantie-gevoel als ik op zo'n veld sta met dat goede weer. De hele tijd foto's schieten is het resultaat...

Kort na vertrek van Malaga; Grenada, het alternate airport. Je kunt ook de baan zien liggen als je op de foto klikt en heel goed kijkt.

Kort daarna nog een of andere berg, waar ik geen idee van heb welke het is... Ligt wel een beetje sneeuw op:

Gisteren naar Alicante was ik weer van plan de camera mee te laten lopen (werkt best verslavend). Uiteindelijk is het er niet van gekomen aangezien ik werd "afgeleid" door andere dingen.
Boven Frankrijk kregen we namelijk van de purser te horen dat er een passagier was gevallen in het gangpad en met zijn hoofd op de trolley terecht was gekomen...

Scheen best wel een flinke snee op zijn hoofd te hebben, maar wilde persee niet geholpen worden. Hij was nog 100% bij en wilde gewoon door naar Malaga, om daar wel naar een dokter te gaan...
Voor de zekerheid wel alvast de hele uitwijkroute naar in dit geval Toulouse geprogrammeerd voor het geval hij niet goed zou worden. Ook meteen wat "weertjes" uitgeprint. Kun je tenminste "rustig" uitwijken...

Ik vond het op zich wel spannend aangezien ik nog nooit heb uitgeweken. Maar achteraf was er niks aan de hand.
Wel via de Acars het hoofdkantoor in Londen geïnformeerd hierover en of ze een ambulance konden regelen bij aankomst... deze stond er toen ook en zo hebben wij in ieder geval onze plicht gedaan.

Door al het gedoe en het feit dat we vroeg werden geklaard voor de daling, heb ik de camera niet meer uit de tas gehaald... Op zich wel jammer dat deze niet mee liep. Was een mooie approach, langs Benidorm, offset over zee komen aanvliegen op de VORDME approach, zodat je nog effe goed alle hotels kon zien... en dan met een korte bocht naar links, gevolgd door een bocht naar rechts de kist op Spaanse grond neerzetten...
Maar ja, komende zomer zal ik er nog vaak genoeg naar toe vliegen. Dan komt dat filmpje ook wel...

Adiós

De vorige log was nummer 100! Helemaal niet in de gaten gehad dat ik al zo "veel" geschreven had.
De bezoekersaantallen blijven ook maar stijgen. Tot op de dag van vandaag al ruim 16.500 bezoekers gehad, en met gemiddeld 50 bezoekers per dag zal dat nog wel effe doorgaan. Tenminste, als ik nog wat interessants te schrijven heb!
Het meest interessante van vorige week (buiten operationele dingen die ik niet op internet zet) is dat ik op één dag 3 non precision approaches heb gevlogen...
De Captain moest deze week weer eens de sim in en wilde weer eens wat non precision approaches in het echt vliegen (in de sim krijg je ze altijd, én single engine).
We moesten naar Luton en Belfast. In Luton in het meestal te druk om dat aan te vragen (we vliegen die approaches hier "stabilised", wat wil zeggen in full configuration en approach speed op je Final Approach Fix), maar in Glasgow en Belfast moet dat meestal wel lukken.
Ik in Luton de ILS gevlogen, hij terug naar Glasgow, de NDB-DME approach gedaan, daarna vloog hij naar Belfast en daar de VOR-DME gedaan, en toen vloog ik weer terug naar Glasgow en heb ik daar zelf ook maar een NDB-DME approach gevlogen voor de afwisseling. Was wel leuk om te doen.
Stom eigenlijk dat een non precision approach nu iets heel raars lijkt aangezien je alleen maar ILS'en vliegt, terwijl ik tijdens de vliegopleiding niet veel anders deed dan non precision approaches vliegen...

Voor de rest alleen maar standaard vluchtjes gehad. De komende 5 dagen 2 keer naar Malaga, een dag naar Alicante en 2 dagen naar Stansted. Misschien dat ik daarna iets beters te schrijven heb.

Ben wel van plan om de komende tijd mijn camera in de cockpit mee te nemen en wat approaches te filmen, als ik de camera op een fatsoenlijke plaats kwijt kan...

Het schema voor volgende maand is trouwens ook weer binnen. Ik ga voor de afwisseling een dag vanuit Bristol vliegen (naar Grenoble) en 2 dagen vanuit Liverpool (naar Malaga, Alicante en Schiphol!). Vooral dat laatste heb ik weer zin in. Effe naar Schiphol... altijd leuk...

Daarna 3 weken vrij waarbij ik een weekend 6 vrienden uit Nederland op bezoek krijg, ik de week daarna zelf naar Nederland ga en de week daarna naar Mallorca op vakantie ga. Lang leve het staff-travel!

Tot de volgende...

Dat was afgelopen donderdag en had best voor wat "overlast" gezorgd.
Bij mij ging op die dag om 4 uur de wekker, naar het vliegveld gegaan, vlucht voorbereid en de cockpit helemaal opgezet.
Toen we om 6 uur onze clearance vroegen, kregen we meteen te horen dat het vliegveld gesloten was door hevige sneeuwval. Ze zouden waarschijnlijk om 8 uur weer open gaan. Dat werd dus lang wachten... Ondertussen wilde ook meteen wat passagiers uitstappen, aangezien deze voor vergaderingen e.d. naar Londen gingen en ze deze nu sowieso niet meer haalden. Aangezien we toch nog lang aan de grond zouden staan, was dit geen probleem. Er was tijd genoeg om hun baggage te vinden... als ze die überhaupt hadden... meestal zitten in deze vroege Londen vluhten alleen maar zakenreizigers die dezelfde dag weer terug vliegen en die hebben alleen maar handbaggage bij zich...

Zo zag het er in Luton uit op dat moment:


De weersvoorspelling (TAF) zag er ook niet al te best uit en het zou flink sneeuwen tot 1 uur smiddags. Dus al zou het veld open gaan, was de vraag of we wel willen vertrekken. Als je net in de lucht hangt en het begint er weer flink te sneeuwen en ze sluiten het veld weer, kun je gaan uitwijken, en dat wil niemand...
De passagiers wilden we niet uren in een vliegtuigstoel laten wachten dus die hadden we ondertussen weer terug de "lounge" in laten gaan, waar je wat beter kun zitten, een koffiebar hebt en internetmogelijkheden... en ik kon nu eindelijk eens op mijn gemak ontbijten en koffie drinken...

Openingstijd van 8 uur werd 10 uur en op een gegeven moment werd de hele vlucht geannuleerd. Het vliegveld ging uiteindelijk pas om 2 uur smiddags weer open.

Relatief kort dagje dus, maar ik had er niet zo'n problemen mee. Het was dag 4 van de 5 dat ik zo vroeg op moest, dus kon weer lekker vroeg het bed in.

De dag erna mocht ik dezelfde vlucht weer doen (2 keer) en toen was het wel beter weer. Het was er nog flink mistig (zicht was 300 meter), dus dat zorgde wel voor wat vertragingen én go-arounds van vliegtuigen die een hogere zicht-waaarde nodig hadden om te mogen landen.
Genoeg brandstof mee in ieder geval, zodat je in geval van een flinke vertraging in ieder geval "King of the holding" bent...
Ben blij dat ik de Airbus vloog. We hadden maar 75 meter zich nodig om te mogen landen (wat uiteraard een automatische landing ging worden).
Was grappig om te horen toen de zichtwaarden minder werden en de controllers gingen rondvragen wat men zoal nodig had. De meesten konden niet meer landen en toen ze het ons vroegen en we met het antwoord 75 meter terug kwamen, moest de controller wel even lachen... wij óók!

Voor de rest (dat meen ik serieus) kom ik er steeds achter dat ik de Engelse vertaling voor mist wat moet oppoetsen. Ik merk het altijd zelf net nadat ik het woord heb gezegd en ik altijd de captain uit een ooghoek zie kijken . Het kan namelijk best raar overkomen als je zegt dat je door f*ck vertraagd bent...

Voor de rest ben ik vorige week nog naar Belfast en Berlijn geweest. Belfast is de kortste vlucht in het hele netwerk en altijd wel leuk om te doen. Duurt maar zo'n 20 minuten...
Na take-off klim je dan tot FL160, luistert de PNF (pilot non flying) het laatste stukje van de klim de ATIS (het weer) uit, doe je snel een briefing en als je die gedaan hebt zit je ongeveer weer op de localiser en sta je effe later weer aan de grond. Terug hetzelfde verhaal, al klim je dan maar tot FL110 (11.000 voet).

Daarna naar Berlijn. Daar was het wat beter weer, alleen best koud... Op de stand aangekomen zagen we tijdens de walk-around dat er wat ijs op de vleugels zat. Op tijd dus gevraagd om te worden de-iced, met de hoop dat je dat meteen kan doen als de deuren dicht zijn, maar er kwam niemand... wachten, wachten en op de grond bleef men maar zeggen dat ze er zo aankwamen. Dat was trouwens ook een heel gedoe. De dispatcher kon best slecht Engels (slechte zaak) en op een gegeven moment moest ik het maar in het Duits doen zodat ze eindelijk alles begreep. Had haar nog moeten uitleggen dat de de-icing gasten eerst effe moesten kijken of er überhaupt nog ijs op zat voordat ze begonnen. Was allemaal geen probleem en ze waren onderweg vertelde ze me.
Grote kans dat ondertussen het ijs zelf al gesmolten was, aangezien we net hadden getankt en die relatief warme brandstof de vleugels ook weer iets doet opwarmen...

Toen maar op de frequentie van de afhandelaar gevraagd hoe lang het nog duurde. Komen ze dan terug met "ja, ze staan al een tijd op jullie te wachten"... Bleken ze ergens op een afgelegen plek op ons te wachten... lang leve de goede communicatie...

Toen daar maar weer heen getaxied en de gast daar op de grond verstond ook nauwelijks Engels, dus ik weer in mijn beste Duits uitgelegd dat ze eerst effe kijken of er nog wel ijs op de vleugels zou zitten... "jaja, alles klar" was het antwoord... Ik keek effe later uit het raam, waren ze vrolijk de hele vleugel aan het onderspuiten met dat spul. Dan maar weer effe gevraagd of ze wel eerst gekeken hadden, kreeg ik helemaal geen antwoord meer...
"Krijgen we hier wel nog een bevestiging op papier van het de-icen?.........Hallo?" Na 3 keer gevraagd te hebben "Nee, die krijgen jullie hier niet...". "Wat voor type hebben jullie gebruikt dan?".... weer een minuut stil... en zo ging het maar door. De hele dag overal een kwartier te vroeg geweest en door dit gedoe met een half uur vertraging weg gegaan. Slecht hoor, helemaal van een veld als Berlijn...

Terug in Glasgow was het wel goed weer en was het weer tijd om een visual approach te doen. Altijd leuk in Glasgow, het is er niet te druk en als het mooi weer is kun je lekker visual (én manual) vliegen. Autopilot en alles uit, vaak vanaf FL100, en dan dalen tot zo'n 2000 voet en over de stad komen aanvliegen...

Morgen begin ik weer aan een nieuwe rij van 5 diensten, waarbij ik morgen en overmorgen 3 retourtjes kan vliegen (Luton, Stansted, Belfast).
Moet wel zeggen, best ideaal zo'n schema. Ik weet nu tot maart 2008 precies welke dagen ik vrij heb en hoe laat ik ongeveer elke dag moet opstaan. We vliegen namelijk altijd volgens eens 5-3-5-4 schema... 5 vroege diensten, gevolgd door 3 dagen vrij, dan 5 late diensten gevolgd door 4 dagen vrij...
Ideaal met vakanties e.d. plannen, waar ik ook weer langzaam mee bezig ben.

C U later!