Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
zaterdag, juni 20, 2009
Aerobatics
Zooo, eindelijk, na voor de vierde keer te hebben afgesproken om aerobatics te gaan doen met een oud NLS klasgenoot van me, ging het eindelijk door. Drie keer is het niet door kunnen gaan door het weer en deze keer leek het er even op dat het weer niet ging lukken, maar uiteindelijk viel het allemaal mee en met wat wolken hier en daar werd het uiteindelijk een erg leuke dag. Verslag hiervan en filmpje volgen later.
Eerst een paar foto's van een heel leuke vakantie in Egypte. Met Marianne easyJet 'staff travel' gevlogen naar Sharm El Sheikh vanaf Gatwick in een A321 (ja die heeft easyJet ook) en samen met een erg goed hotel met alles erop en eraan voor iets van 12 euro per man per dag was het heel goed te doen om er 'slechts' 5 dagen heen te gaan.
Het kanaal over;
Na een vlucht van ruim 5 uren waren we eindelijk in Sharm El Sheikh, maar nog niet in ons hotel. Ik had van tevoren uiteraard in de Lonely Planet reisgids gekeken hoe je van het vliegveld naar het hotel kon gaan en hoeveel het zou kosten. In het algemeen is het er erg goedkoop en zou de ruim 20 minuten durende taxirit volgens de reisgids rond de 30 Egyptische pond (4 euro)moeten kosten. Je wordt bij het verlaten van het vliegveld uiteraard meteen bestormd door allemaal Mohammeds die "Hello, taxi!" schreeuwen (waar komt me dat bekend van voor?), maar wij zijn doorgelopen naar de taxi-standplaats en daar begon het eerste handelen.
Men begon ons 200 pond te vragen voor de taxirit. En aangezien we nu wisten dat dat veeeel te veel was waren we dit echt niet van plan. Dat is een weeksalaris voor de gemiddelde Egyptenaar... Om je de beschrijving van een half uur onderhandelen te besparen besloten we het uiteindelijk voor 100 pond te doen, wat nog steeds veel te veel was. Maar ja, we hadden maar 5 dagen en we hadden weinig zin om die 5 dagen met een stand-off op het vliegveld door te brengen...
Na al deze 'stress' aangekomen in het hotel, wat er tot onze verassing allemaal prima uit zag. Voor die prijs hadden we heel wat anders verwacht.
De rest van de dagen alleen maar liggen relaxen... en dan proberen vooral niet te denken aan de aanslagen die in de afgelopen jaren hier zijn gepleegd. Veel is hiervan niet meer te merken. Behalve dat men niet meer met auto's in het stadcentrum mag komen (tenzij je je registreert bij een politiepost) en dat er redelijk wat politie over de straten loopt.
We hebben 's avonds veelgezeten in een erg relaxte lounge bar waar je een shisha (waterpijp) kon roken...
Hier werd ie alvast voor ons aangemaakt;
En daarna de rest van de avond hier een beetje gehangen. Heerlijk.
Ook zijn we een van de dagen naar de zogenaamde 'Old Market' geweest van Sharm el Sheikh. Hier kon je zoals de naam zegt goed shoppen, maar ook goed zitten en drinken. Zo heeft men hier in een rotswand wat 'verdiepingen' uitgekapt waar je vervolgens kunt zitten, met mooie uitzichten over het stadje en de shows die er beneden worden gedaan;
En uiteraard weer een lekkere fruitcocktail.
Endan 'savonds weer bij het zwembad van het hotel nog effe wat drinken;
Overdag hebben we meestal aan het strand gelegen, waar je kunt snorkelen en direct aan het strand allemaal tropische vissen en koralen kunt bekijken. Echt mooi. Ik heb een duikbrevet, maar je kon aan het strand met het snorkelen al zoveel mooie dingen zien dat ik heb besloten geen dag en geld te gaan besteden aan een duiktrip. De onderwaterfoto's volgen nog.
Je zou bijna vergeten dat je in de woestijn zit;
Kort samengevat, een heel geslaagde vakantie.
Zoals gezegd ben ik afgelopen week eindelijk aerobatics gaan doen vanaf Rotterdam Airport.
Van het uur vliegen (toen had mijn maag er echt genoeg van en was mijn beeld vaak genoeg zwart geworden) heb ik een samenvatting gemaakt wat ik heb ingekort tot een filmpje van rond de 10 minuten. Als je niet van Rock muziek houdt moet je het geluid maar effe uitzetten. Ik hou er ook niet van, maar hier hoort het gewoon bij om je in de stemming te brengen.
Aerobatics
Voor de rest van het 'normale' vliegen van mezelf ook nog wat te vertellen... Wat vanochtend een standaard retourtje naar Malaga had moeten worden was uiteindelijk allemaal best 'apart' geworden.
Het begon al toen we onze descent klaring kregen. Nu al de tweede keer in een paar maanden dat men ons heeft laten dalen tot een verkeerd flight level. Een maand of 3 geleden was dat al tijdens een vlucht naar Alicante waar men ons van FL390 naar FL310 had geklaard en er effe later pas achter kwam dat een kist onder ons zat op FL 330 op dezelfde airway... Gelukkig hebben we TCAS.
Nu weer hetzelfde. Geklaard van FL390 naar FL290. Zakkend door de FL330 kregen we te horen 'Easy... stop descent FL330'. Uiteindelijk 300 voet moeten klimmen en niet veel later kwam er een kist onder ons door op FL320 van rechts naar links...
Welcome in Spain...
Het was een mooie heldere dag, zonder wolken. Dat konden we buiten zien en dat stond op de ATIS. Op een gegeven moment tijdens de approach, zo'n 25 mijl van de baan: "LVP's are now in force in Malaga". LVP's zijn Low Visibility Procedures, die van kracht worden als het zicht minder wordt dan 550 meter.
Bleek dat er vanuit het niets een hele wolk/mist vanuit zee het veld binnen was komen drijven.
Allebei met stomheid geslagen, maar okee, Jeppesen erbij gepakt om te kijken wat de CAT3 minima zijn. Malaga stond er niet in, dus met andere woorden, geen CAT3 approach (met een automatische landing) mogelijk. Dat betekend dus dat je een zogenaamde CAT1 landing moet maken: 550 meter zicht nodig hebt en op 200 voet boven de grond de baan moet zien.
Het zicht was opeens weer meer dan 550 meter, maar toen we op 2000 voet de wolken in vlogen en op 500 voet nog steeds helemaal niks zagen ging het krap worden. Op het moment dat we allebei dachten dat we een go-around moesten maken zagen we uiteindelijk precies op 200 voet, tijdens de 'minimums' callout de baan...
Gelandt en naar de gate getaxied. Passagiers eruit en meteen maar weer alles programmeren voor de terugvlucht. We waren benieuwd wat het weer nu precies deed, maar de ATIS was net zo van slag door de LVP's als ons;
Malaga ATIS
Daar schoten we dus ook niks mee op.
Aangezien met de mist iedereen slots aan het krijgen was besloten we maar onze clearance naar Glasgow te vragen en te zien wat ons slot zou zijn. Bleek men helemaal geen vliegplan van ons te hebben...
Gebeld met het hoofdkantoor en bleek dat er dus ergens iets fout was gegaan en het vliegplan nooit is ingediend. Zijn ze in Londen meteen mee aan de slag gegaan en na een paar minuten kregen we ons vliegplan binnen via ACARS. Mooi systeem. Meteen uitprinten en klaar.
Probleem was nu wel dat we helemaal achter in de rij kwamen te staan met slots. We kregen een slot anderhalf uur later dan onze geplande vertrektijd...
Toch maar alle passagiers erin en toen we klaar waren een zogenaamd 'ready-message' gestuurd en dan maar hopen dat het slot naar voren komt. En dat gebeurde gelukkig ook. Uiteindelijk 'slechts' 3 kwartier te laat vertrokken. En toen we vertrokken was het weer helemaal opgeklaard...
In en rondom Glasgow was het druk (voor schotse begrippen). Er zaten 4 anderen voor ons en er stonden tevens 6 kisten te wachten om te vertrekken.
Toen we 5 mijl voor de baan zaten moest er nog iemand die net geland was van de baan af taxien, dus het zag er allemaal prima uit. Geen idee waarom maar op datzelfde moment besloot dee gast in de toren nog effe een Virgin 747 te laten oplijnen... Die dingen zijn relatief traag met taxien dus we zagen de bui al hangen. Die kist die van de baan af moest had zijn afslag gemist en had totaal geen haast om dan maar de volgende te pakken, dus op 2 mijl hadden we nog iemand op de baan die eraf moest en een 747 die nog moest vertrekken. Lukt niet echt, dus go-around...
Klein rondje gevlogen op 3000 voet en aangezien het goed weer was en er niemand anders op de approach zat een visual approach aangevraagd en een klein circuitje handmatig gevlogen. Ten eerste omdat het tijd en brandstof scheelt en ten tweede omdat ik het altijd leuk vind om een rondje op de hand te vliegen (ik vloog de sector Malaga-Glasgow).
Proberen deze approach niet te verkl**ten want de brandstof wordt er met dit alles ook niet meer op.
Na een mooie landing (al zeg ik het zelf) terug naar de gate. Ik moest naar de wc dus meteen de cockpit uit om 'de hond uit te laten'. En daar was het wel grappig om te horen dat een paar oudere mensen met een grote smile het allemaal geweldig hadden gevonden.
Eensgelijks
Eerst een paar foto's van een heel leuke vakantie in Egypte. Met Marianne easyJet 'staff travel' gevlogen naar Sharm El Sheikh vanaf Gatwick in een A321 (ja die heeft easyJet ook) en samen met een erg goed hotel met alles erop en eraan voor iets van 12 euro per man per dag was het heel goed te doen om er 'slechts' 5 dagen heen te gaan.
Het kanaal over;
Na een vlucht van ruim 5 uren waren we eindelijk in Sharm El Sheikh, maar nog niet in ons hotel. Ik had van tevoren uiteraard in de Lonely Planet reisgids gekeken hoe je van het vliegveld naar het hotel kon gaan en hoeveel het zou kosten. In het algemeen is het er erg goedkoop en zou de ruim 20 minuten durende taxirit volgens de reisgids rond de 30 Egyptische pond (4 euro)moeten kosten. Je wordt bij het verlaten van het vliegveld uiteraard meteen bestormd door allemaal Mohammeds die "Hello, taxi!" schreeuwen (waar komt me dat bekend van voor?), maar wij zijn doorgelopen naar de taxi-standplaats en daar begon het eerste handelen.
Men begon ons 200 pond te vragen voor de taxirit. En aangezien we nu wisten dat dat veeeel te veel was waren we dit echt niet van plan. Dat is een weeksalaris voor de gemiddelde Egyptenaar... Om je de beschrijving van een half uur onderhandelen te besparen besloten we het uiteindelijk voor 100 pond te doen, wat nog steeds veel te veel was. Maar ja, we hadden maar 5 dagen en we hadden weinig zin om die 5 dagen met een stand-off op het vliegveld door te brengen...
Na al deze 'stress' aangekomen in het hotel, wat er tot onze verassing allemaal prima uit zag. Voor die prijs hadden we heel wat anders verwacht.
De rest van de dagen alleen maar liggen relaxen... en dan proberen vooral niet te denken aan de aanslagen die in de afgelopen jaren hier zijn gepleegd. Veel is hiervan niet meer te merken. Behalve dat men niet meer met auto's in het stadcentrum mag komen (tenzij je je registreert bij een politiepost) en dat er redelijk wat politie over de straten loopt.
We hebben 's avonds veelgezeten in een erg relaxte lounge bar waar je een shisha (waterpijp) kon roken...
Hier werd ie alvast voor ons aangemaakt;
En daarna de rest van de avond hier een beetje gehangen. Heerlijk.
Ook zijn we een van de dagen naar de zogenaamde 'Old Market' geweest van Sharm el Sheikh. Hier kon je zoals de naam zegt goed shoppen, maar ook goed zitten en drinken. Zo heeft men hier in een rotswand wat 'verdiepingen' uitgekapt waar je vervolgens kunt zitten, met mooie uitzichten over het stadje en de shows die er beneden worden gedaan;
En uiteraard weer een lekkere fruitcocktail.
Endan 'savonds weer bij het zwembad van het hotel nog effe wat drinken;
Overdag hebben we meestal aan het strand gelegen, waar je kunt snorkelen en direct aan het strand allemaal tropische vissen en koralen kunt bekijken. Echt mooi. Ik heb een duikbrevet, maar je kon aan het strand met het snorkelen al zoveel mooie dingen zien dat ik heb besloten geen dag en geld te gaan besteden aan een duiktrip. De onderwaterfoto's volgen nog.
Je zou bijna vergeten dat je in de woestijn zit;
Kort samengevat, een heel geslaagde vakantie.
Zoals gezegd ben ik afgelopen week eindelijk aerobatics gaan doen vanaf Rotterdam Airport.
Van het uur vliegen (toen had mijn maag er echt genoeg van en was mijn beeld vaak genoeg zwart geworden) heb ik een samenvatting gemaakt wat ik heb ingekort tot een filmpje van rond de 10 minuten. Als je niet van Rock muziek houdt moet je het geluid maar effe uitzetten. Ik hou er ook niet van, maar hier hoort het gewoon bij om je in de stemming te brengen.
Aerobatics
Voor de rest van het 'normale' vliegen van mezelf ook nog wat te vertellen... Wat vanochtend een standaard retourtje naar Malaga had moeten worden was uiteindelijk allemaal best 'apart' geworden.
Het begon al toen we onze descent klaring kregen. Nu al de tweede keer in een paar maanden dat men ons heeft laten dalen tot een verkeerd flight level. Een maand of 3 geleden was dat al tijdens een vlucht naar Alicante waar men ons van FL390 naar FL310 had geklaard en er effe later pas achter kwam dat een kist onder ons zat op FL 330 op dezelfde airway... Gelukkig hebben we TCAS.
Nu weer hetzelfde. Geklaard van FL390 naar FL290. Zakkend door de FL330 kregen we te horen 'Easy... stop descent FL330'. Uiteindelijk 300 voet moeten klimmen en niet veel later kwam er een kist onder ons door op FL320 van rechts naar links...
Welcome in Spain...
Het was een mooie heldere dag, zonder wolken. Dat konden we buiten zien en dat stond op de ATIS. Op een gegeven moment tijdens de approach, zo'n 25 mijl van de baan: "LVP's are now in force in Malaga". LVP's zijn Low Visibility Procedures, die van kracht worden als het zicht minder wordt dan 550 meter.
Bleek dat er vanuit het niets een hele wolk/mist vanuit zee het veld binnen was komen drijven.
Allebei met stomheid geslagen, maar okee, Jeppesen erbij gepakt om te kijken wat de CAT3 minima zijn. Malaga stond er niet in, dus met andere woorden, geen CAT3 approach (met een automatische landing) mogelijk. Dat betekend dus dat je een zogenaamde CAT1 landing moet maken: 550 meter zicht nodig hebt en op 200 voet boven de grond de baan moet zien.
Het zicht was opeens weer meer dan 550 meter, maar toen we op 2000 voet de wolken in vlogen en op 500 voet nog steeds helemaal niks zagen ging het krap worden. Op het moment dat we allebei dachten dat we een go-around moesten maken zagen we uiteindelijk precies op 200 voet, tijdens de 'minimums' callout de baan...
Gelandt en naar de gate getaxied. Passagiers eruit en meteen maar weer alles programmeren voor de terugvlucht. We waren benieuwd wat het weer nu precies deed, maar de ATIS was net zo van slag door de LVP's als ons;
Malaga ATIS
Daar schoten we dus ook niks mee op.
Aangezien met de mist iedereen slots aan het krijgen was besloten we maar onze clearance naar Glasgow te vragen en te zien wat ons slot zou zijn. Bleek men helemaal geen vliegplan van ons te hebben...
Gebeld met het hoofdkantoor en bleek dat er dus ergens iets fout was gegaan en het vliegplan nooit is ingediend. Zijn ze in Londen meteen mee aan de slag gegaan en na een paar minuten kregen we ons vliegplan binnen via ACARS. Mooi systeem. Meteen uitprinten en klaar.
Probleem was nu wel dat we helemaal achter in de rij kwamen te staan met slots. We kregen een slot anderhalf uur later dan onze geplande vertrektijd...
Toch maar alle passagiers erin en toen we klaar waren een zogenaamd 'ready-message' gestuurd en dan maar hopen dat het slot naar voren komt. En dat gebeurde gelukkig ook. Uiteindelijk 'slechts' 3 kwartier te laat vertrokken. En toen we vertrokken was het weer helemaal opgeklaard...
In en rondom Glasgow was het druk (voor schotse begrippen). Er zaten 4 anderen voor ons en er stonden tevens 6 kisten te wachten om te vertrekken.
Toen we 5 mijl voor de baan zaten moest er nog iemand die net geland was van de baan af taxien, dus het zag er allemaal prima uit. Geen idee waarom maar op datzelfde moment besloot dee gast in de toren nog effe een Virgin 747 te laten oplijnen... Die dingen zijn relatief traag met taxien dus we zagen de bui al hangen. Die kist die van de baan af moest had zijn afslag gemist en had totaal geen haast om dan maar de volgende te pakken, dus op 2 mijl hadden we nog iemand op de baan die eraf moest en een 747 die nog moest vertrekken. Lukt niet echt, dus go-around...
Klein rondje gevlogen op 3000 voet en aangezien het goed weer was en er niemand anders op de approach zat een visual approach aangevraagd en een klein circuitje handmatig gevlogen. Ten eerste omdat het tijd en brandstof scheelt en ten tweede omdat ik het altijd leuk vind om een rondje op de hand te vliegen (ik vloog de sector Malaga-Glasgow).
Proberen deze approach niet te verkl**ten want de brandstof wordt er met dit alles ook niet meer op.
Na een mooie landing (al zeg ik het zelf) terug naar de gate. Ik moest naar de wc dus meteen de cockpit uit om 'de hond uit te laten'. En daar was het wel grappig om te horen dat een paar oudere mensen met een grote smile het allemaal geweldig hadden gevonden.
Eensgelijks
