Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
zaterdag, augustus 22, 2009
Update 1 van 2
Zo, eindelijk weer een update... Had er de laatste tijd weinig zin in, maar nu wordt het toch weer tijd om wat te schrijven. Alleen is de vraag, waar te beginnen?
Ik ben maar eens gaan kijken in mijn foto-map van de afgelopen periode. Bij de eerste foto's hoort een kort verhaal bij, op een vlucht naar Londen Stansted. Het was het eind van een warme dag en er waren flink wat onweerswolken rond het vliegveld. Het was goed druk op de radio met flink wat 'weather avoidances' aan de gang (ook door ons). We zaten ten noorden van het veld in een zuidelijke richting te vliegen en de weerradar gaf 1 grote muur van CB's (onweerswolken) aan. Enige mogelijkheid was ten westen ervan eromheen te vliegen. Deze request er net nog tussen gekregen door al het drukke radioverkeer en zodoende gingen we langs de 'rode muur' af. Totdat er opeens iemand een geweer naast m'n hoofd afschoot... Tenminste, zo leek het. Een keiharde knal en een flinke lichtflits... Blikseminslag dus.
Normaal geen probleem voor het vliegtuig (behalve als je boven de Atlantische Oceaan vliegt), maar voor de passagiers was het niet zo prettig. Tegelijk met de inslag was er flink wat turbulentie. Waarschijnlijk toch nog eens stukje onweerswolk meegepikt wat niet als zodanig op de weerradar werd aangegeven.
Achterin was het chaos. Een paar mensen hadden vanuit het niks in 1 keer over gegeven zonder tijd te hebben om een zakje te pakken. Er was zelfs 1 vrouw die dacht dat ze het wel tegen kon houden door haar hand op d'r mond te houden. Dat lukt dus niet. De druk van haar maag bleek te groot te zijn en daardoor ging het langs haar hand heen, over d'r haren en kleren. Letterlijk van top tot teen zat ze onder. Er was zelfs iemand flauwgevallen door de schrik van de klap en die moest dus aan het zuurstof.
Na om nog een paar wolken hebben heengevlogen, eindelijk geland en op onze plek werden we door een ambulance en de technische dienst opgewacht. Deze moet na elke blikseminslag het vliegtuig controleren.
Nadat eerst de vrouw was afgevoerd ben ik samen met de man van de TD rondom het vliegtuig gaan kijken. Ik begon voor en hij begon achter en al snel zag ik de plek van de inslag (of exit van de bliksem).
De witte verf op de zwarte plekken was er helemaal af... Uiteindelijk na 3 uren inspecties, grote schoonmaak en telefoontjes zijn we weer op weg kunnen gaan...
Verder was eergisteren Glasgow in het nieuws, met vertrek van de 'Lockerbie bomber'. Hij vertrok vlak voor onze vlucht naar Belfast. Dit zorgde voor de nodige vertragingen op het vliegveld en op een gegeven moment kregen we zelfs een bericht binnen via Acars "We can see you on TV. When do you expect your departure?". Bleek dat iemand van Operations ons met het live TV-verslag kon zien, waarschijnlijk vanuit deze heli die ik toen zag;
Handig systeem. Ons vliegplan bleek niet lang meer geldig te zijn dus meteen teruggetypt dat we over 10 minuten weg konden en of ze effe een nieuw vliegplan wilden indienen. Zo gevraagd, zo gedaan...
Dit was de kist van Abdelbaset al-Megrahi voor vertrek:
En dit dus toen hij de Schotse grond verliet op weg terug naar Libië:
Voor de rest in de afgelopen maanden redelijk wat bird strikes gehad. Vorige week tijdens vertrek van Stansted op zo'n 1500 voet een redelijk grote vogel tegen het raam. Geen idee wat het was, maar hij had wel goed gegeten aangezien buiten bloed, veren en tranen ook zijn hele maaginhoud (vooral groen) over het raam zat verspreid. Was aan het twijfelen of het een foto waard was. Maar de vlek was eigenlijk te groot en te smerig, dus ik heb het maar gelaten voor wat het was.
Een paar weken daarvoor zelfs een dual birdstrike gehad. In beide motoren een vogel. Tijdens takeoff in Glasgow zagen we van de linkerkant 2 vogels aan komen vliegen, met de voorste een meter of 10 voor de achterste. De voorste ging de rechtermotor in en de achterste de linker. Ze waren te klein om voor grote problemen ze zorgen, maar ze hadden 2 goede rode vlekken achter gelaten.
En last but not least, mijn transfer naar Madrid is ook eindelijk zo ver. Vanaf november zit ik in Madrid. Na de 3 natste Schotse zomers uit de geschiedenis te hebben meegemaakt heb ik het ook wel weer gezien hier...
Over een week schrijf ik wel een tweede log met de rest van wat ik nog in mijn fotomap heb zitten en tevens met weer een movie van een approach in Faro.
Adiós!
Ik ben maar eens gaan kijken in mijn foto-map van de afgelopen periode. Bij de eerste foto's hoort een kort verhaal bij, op een vlucht naar Londen Stansted. Het was het eind van een warme dag en er waren flink wat onweerswolken rond het vliegveld. Het was goed druk op de radio met flink wat 'weather avoidances' aan de gang (ook door ons). We zaten ten noorden van het veld in een zuidelijke richting te vliegen en de weerradar gaf 1 grote muur van CB's (onweerswolken) aan. Enige mogelijkheid was ten westen ervan eromheen te vliegen. Deze request er net nog tussen gekregen door al het drukke radioverkeer en zodoende gingen we langs de 'rode muur' af. Totdat er opeens iemand een geweer naast m'n hoofd afschoot... Tenminste, zo leek het. Een keiharde knal en een flinke lichtflits... Blikseminslag dus.
Normaal geen probleem voor het vliegtuig (behalve als je boven de Atlantische Oceaan vliegt), maar voor de passagiers was het niet zo prettig. Tegelijk met de inslag was er flink wat turbulentie. Waarschijnlijk toch nog eens stukje onweerswolk meegepikt wat niet als zodanig op de weerradar werd aangegeven.
Achterin was het chaos. Een paar mensen hadden vanuit het niks in 1 keer over gegeven zonder tijd te hebben om een zakje te pakken. Er was zelfs 1 vrouw die dacht dat ze het wel tegen kon houden door haar hand op d'r mond te houden. Dat lukt dus niet. De druk van haar maag bleek te groot te zijn en daardoor ging het langs haar hand heen, over d'r haren en kleren. Letterlijk van top tot teen zat ze onder. Er was zelfs iemand flauwgevallen door de schrik van de klap en die moest dus aan het zuurstof.
Na om nog een paar wolken hebben heengevlogen, eindelijk geland en op onze plek werden we door een ambulance en de technische dienst opgewacht. Deze moet na elke blikseminslag het vliegtuig controleren.
Nadat eerst de vrouw was afgevoerd ben ik samen met de man van de TD rondom het vliegtuig gaan kijken. Ik begon voor en hij begon achter en al snel zag ik de plek van de inslag (of exit van de bliksem).
De witte verf op de zwarte plekken was er helemaal af... Uiteindelijk na 3 uren inspecties, grote schoonmaak en telefoontjes zijn we weer op weg kunnen gaan...
Verder was eergisteren Glasgow in het nieuws, met vertrek van de 'Lockerbie bomber'. Hij vertrok vlak voor onze vlucht naar Belfast. Dit zorgde voor de nodige vertragingen op het vliegveld en op een gegeven moment kregen we zelfs een bericht binnen via Acars "We can see you on TV. When do you expect your departure?". Bleek dat iemand van Operations ons met het live TV-verslag kon zien, waarschijnlijk vanuit deze heli die ik toen zag;
Handig systeem. Ons vliegplan bleek niet lang meer geldig te zijn dus meteen teruggetypt dat we over 10 minuten weg konden en of ze effe een nieuw vliegplan wilden indienen. Zo gevraagd, zo gedaan...
Dit was de kist van Abdelbaset al-Megrahi voor vertrek:
En dit dus toen hij de Schotse grond verliet op weg terug naar Libië:
Voor de rest in de afgelopen maanden redelijk wat bird strikes gehad. Vorige week tijdens vertrek van Stansted op zo'n 1500 voet een redelijk grote vogel tegen het raam. Geen idee wat het was, maar hij had wel goed gegeten aangezien buiten bloed, veren en tranen ook zijn hele maaginhoud (vooral groen) over het raam zat verspreid. Was aan het twijfelen of het een foto waard was. Maar de vlek was eigenlijk te groot en te smerig, dus ik heb het maar gelaten voor wat het was.
Een paar weken daarvoor zelfs een dual birdstrike gehad. In beide motoren een vogel. Tijdens takeoff in Glasgow zagen we van de linkerkant 2 vogels aan komen vliegen, met de voorste een meter of 10 voor de achterste. De voorste ging de rechtermotor in en de achterste de linker. Ze waren te klein om voor grote problemen ze zorgen, maar ze hadden 2 goede rode vlekken achter gelaten.
En last but not least, mijn transfer naar Madrid is ook eindelijk zo ver. Vanaf november zit ik in Madrid. Na de 3 natste Schotse zomers uit de geschiedenis te hebben meegemaakt heb ik het ook wel weer gezien hier...
Over een week schrijf ik wel een tweede log met de rest van wat ik nog in mijn fotomap heb zitten en tevens met weer een movie van een approach in Faro.
Adiós!
