Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
dinsdag, september 15, 2009
Update 2 van 2
De tweede update van de twee updates, met allemaal dingen die ik nog op mijn pc had staan.
Ik begin maar met iets wat niks met luchtvaart heeft te maken, maar wel iets wat ik al 3 jaar lang heb willen doen, maar waar het weer nooit goed genoeg voor is geweest, en dat is het beklimmen van de Ben Nevis, de hoogste berg in Schotland.
Aangezien het weer slechts letterlijk een paar dagen per jaar goed genoeg is om de berg op te gaan is het er tot nu toe nooit van gekomen. Tot deze keer, toen de voorspellingen voor de afwisseling een keer goed waren.
Onderweg wel nog wat wolken, wat wel een mooie foto opleverde:
De dag erna in het hostel bij de berg. Op de kamer sliep ook Chris, iemand uit Engeland, die er ook was om de Ben Nevis te beklimmen. Meteen dus maar afgesproken om dat met elkaar te doen. Bleek later dat hij brandweerman bleek te zijn en tevens een paar weken eerder in Nepal was om daar bergen te beklimmen, inclusief Mount Everest base camp...
Dat was allemaal goed te merken de dag erna. Om 7 uur smorgens op en om 8 uur stonden we aan de voet van de berg.
Het was een klim van 5 uur, waarin we slechts 1 keer 10 minuten zijn gestopt. Het was te merken dat Chris meer gewend was als ik.
Chris, op ongeveer een derde van de klim;
Hier zijn we ongeveer op de helft:
Bijna bovenop. Nog een half uur klimmen te gaan:
Dit was nog niet de top... die lag verderop in de wolken. Wel apart, beneden was het 25 graden en zonnig en hier sta je opeens in de sneeuw, met een ijskoude wind...
De top. Waar je moet uitkijken dat je niet eraf valt (of waait) of te dicht bij de rand loopt...
Op de top nog een filmpje gemaakt, waar goed te zien is hoe het weer er is. Een keiharde wind, waarbij je echt moet opletten dat die je niet omblaast. Ook is er goed te zien hoe het er van een blauwe hemel in een paar seconden weer grijs kan zijn;
Top of Mount Everest... uhm ik bedoel, Ben Nevis
De 5 uren klimmen en bijna 4 uren omlaag hadden er goed ingehakt. 5 dagen lang kon ik daarna niet meer lopen. Het zag er gewoon niet uit. Alsof ik 2 houten benen had én het in mijn broek had gedaan...
Nu wist ik ook waarom het hostel waar ik zat, het enige nog beschikbare hostel was. Het lag bovenop een heuvel die ik bijna niet meer af kon lopen de dag erna...
Eenmaal thuis, onderweg naar de supermarkt werd ik zelfs nog ingehaald door een man van in de 80...
Voor de rest ook nog met een vriend op vakantie geweest in Krakow. Weer eens wat anders als een strandvakantie.
Alhoewel, het enigie verschil is dat je geen zand hebt...
Op het dak van ons hotel;
Er zijn weinig foto's die ik op deze site wil zetten, aangezien we de lokale brouwerijen erg goed hebben gesponsord, maar op deze zie ik er nog een beetje fatsoenlijk uit. Het stappen was er in ieder geval best goed en erg goedkoop!
Smile!
Buiten Krakow zelf en het stappen ligt er ook genoeg in de buurt om te zien, waaronder Auschwitz. Een heel indrukwekkende dag waar je soms echt met je mond vol standen staat als je hoort en ziet wat zich er daar allemaal heeft afgespeeld.
Hieronder de schietmuur van Auschwitz. Wordt je wel effe stil van als je je bedenkt hoeveel mensen hier tegenaan hebben gestaan. Meteen ernaast waren de cellen van andere gevangenen die dus elke keer de schoten goed konden horen...
Op de foto hieronder is de plek te zien waar de kamp gestapo zich bevond. Mensen die verdacht waren verzetslid te zijn of van plan waren te ontsnappen werden hier ondervraagd en gemarteld.
In 1947 is de eerste commandant van Auschwitz hier veroordeeld en opgehangen. Bewust in zijn eigen kamp, uitkijkend op de barakken.
Een gaskamer die nog intact was (de meeste gaskamers hebben de Nazi's opgeblazen om bewijsmateriaal te vernietigen). Binnenin bevond zich een grote ruimte waarin men werd vergast en in kamer ernaast waren de ovens (onder die pijp). 1 ingang en geen uitgang.
Het hek waar stroom op stond, rondom het kamp.
Hieronder de bekende poort van Auschwitz, met daaronder een of ander blond huppelk*tje wat volgens mij totaal het hele idee van het bezoek heeft gemist, of waarschijnlijk gewoon niet begrijpt. Voor haar was denk ik het belangrijkste van de dag om met een zogenaamd 'leuk' jurkje en een 'leuke' lach op de foto te staan... Die grote smile van haar onder dit bord kan ik echt niet begrijpen.
Vlak naast Auschwitz ligt Birkenau. De foto's met dit spoor zullen de meeste mensen bekender voorkomen dan de foto's van Auschwitz zelf.
En zo zag het er vroeger uit. Men kwam hier uit de trein, moesten in een rij staan en een of andere officier stuurde je dan naar links of naar rechts, afhankelijk van hoe fit je was. Links was naar het werkkamp en rechts direct naar de gaskamers. De vrouw beneden op de foto werd met haar kind direct naar de gaskamers gestuurd.
De slaapzalen, waar men meestal met 2 of 3 man op een bed lag:
Het gebouw met de 'toiletten'. Hier mocht men per man 10 seconden op zitten en dan moest de volgende. Aangezien de meeste mensen erg ziek waren en ook aan de diarree, kun je je voorstellen wat zich hier heeft afgespeeld.
Hier kwamen alle treinen aan. Meteen achter de hekken had men in die tijd zelfs sportvelden aangelegd, om de mensen die uit de treinen kwamen de valse indruk te geven dat men hier een 'normaal' leven kon leiden. Puur om geen panieksituaties te krijgen bij het uitstappen...
Overigens is het hier op de fotos allemaal groen, maar in die tijd was er geen gras en bijna geen bomen (zodat men niet makkelijk kon ontsnappen). Het was 1 grote kale vlakte.
Zo zag het er vroeger uit:
Linksaf of rechtsaf?
Dit bordje spreekt voor zich:
Een zeer indrukwekkende dag...
Het heeft niks met Auschwitz te maken, maar de dag erna was ik goed ziek. Heeft waarschijnlijk meer met mijn sponsoringen van de dagen ervoor te maken gehad, wat mijn afweersysteem goed heeft aangetast.
Na een zware vliegreis terug had ik op een gegeven moment zelfs het idee dat ik swineflu (mexicaanse griep/varkensgriep) had opgelopen. Ik was de dagen na thuiskomst goed ziek. En dan ga je zoeken naar een thermometer om te kijken of je koorts hebt (wat bij de varkensgriep hoort). Aangezien ik precies in het epicentrum van de varkensgriep woon (de meeste gevallen waren in dit gebied en de meeste doden in het ziekenhuis een paar straten verder) kon ik nergens een thermometer vinden. 5 drogisten/kruideniers afgegaan en overal was alles uitverkocht... Dan maar thuis zitten en afwachten. Aangezien ik nog leef en het snel daarna weer goed ging zal het wel wat anders zijn geweest.
Terug naar het vliegen dan maar.
Een tijd geleden weer naar Faro geweest. Altijd wel een leuk tripje waar je langs de plekken komt waar ik tijdens de vliegopleiding heb gevlogen.
Tevens weer een filmpje geschoten van de approach:
Faro approach RWY 10
Na takeoff terug naar Glasgow (toen was baan 28 in gebruik). Het eerste stuk vlieg je langs de kust en dan is het altijd leuk (of frustrerend) om te zien hoe iedereen op het strand ligt te genieten van de zon.
Big Brother is watching you!
Even verderop de militaire basis Beja, waar we tijdens onze vliegopleiding ook vaak kwamen om wat approaches te schieten.
Niet lang daarna langs Evora. Hier het vliegveldje;
En de plaats zelf. Altijd leuk om weer effe te zien. Je hebt er toch een jaar lang geleefd met de halve school.
Laatst ook weer eens in Parijs (Charles de Gaulle) geweest waar het goed druk was. Iedereen op de foto (tel ze maar eens) was voor ons, evenals een Cathay 747 die rechts buiten de foto stond...
Over brandstofbesparing/milieu gesproken... zou er geen systeem zijn waar vliegtuigen pas hun pushback en taxi klaring krijgen als ze dan ook daadwerkelijk kunnen vertrekken? In plaats van met z'n allen voor niks honderden kilos te verstoken...
Vorige week naar Malaga geweest. Buiten het feit dat het altijd veel te lange en veel te vroege vluchten zijn, is het wel weer leuk om er te vliegen. Vooral als baan 31 in gebruik is en je over de bergen komt vliegen, met daarachter de toeristenplaatsen Torremolinos en Benalmadena, om dan vervolgens over de zee te vliegen en in te draaien naar baan 31.
Ook hier heb ik een film van, op verzoek genomen vanaf de jumpseat (over de schouder meekijkend dus).
De rode lijn hieronder laat zien hoe we vlogen (Vulpe 1B arrival).
Dit kaartje hoort er ook nog bij.
Uiteindelijk hebben we een visual approach gevlogen om tijd en geld te besparen.
En als je je afvraagt waar het in het laatste stuk over gaat, kan ik niet helemaal zeggen, maar we waren een beetje de 'follow-me' gast voor de gek aan het houden.
Malaga visual approach RWY 31
Op de weg terug ook maar de camera aangezet aangezien ik nog wat ruimte over had. Ik Glasgow stond weer een redelijk sterke wind. Je kunt de gusts soms horen. Een soort fluitend geluid, wat je bijvoorbeeld ook in het filmpje tijdens de flare hoort.
Glasgow visual approach RWY 23
Een paar dagen terug naar Berlijn geweest waar ik bijna de zoveelste birdstrike heb gehad. Op 'final' recht door een groep duiven gevlogen, die wonder boven wonder het vliegtuig niet hadden geraakt. Het waren er vier. Eentje ging linksonder langs de cockpit, de ander linksboven, en de andere twee rechtsboven -en onder...
Stel dat was ook een birdstrike geworden, zou het al mijn vierde zijn in een relatief korte periode. Heel ver boven het gemiddelde, wat 1 keer per 400 vluchten zou moeten zijn...
Wat wel zo is, is dat tussen mei en oktober (met mei en oktober zelf als pieken) de meeste birdstrikes voorkomen. In mei komen veel vogels hierheen en in oktober gaan er weer veel weg.
Maar gelukkig was het allemaal niet zo erg als die A320 boven New York, die een groep ganzen in vloog, of de Ryanair 737 in Rome die een groep spreeuwen invloog tijdens een go around (200 spreeuwen hadden het vliegtuig geraakt), of in 2004 een 737 van KLM die in Schiphol een buizerd tegen het neuswiel kreeg en bij de approach in Barcelona merkte dat het neuswiel naar 1 kant toe geblokkeerd was en vervolgens van de baan af ging. Alle drie de kisten zijn afgeschreven.
In de eerste twee voorbeelden hielden de motoren ermee op. Ter info, een motor is gecertificeerd om minimaal 25 procent vermogen te leveren nadat er óf 5 kleine, óf 1 gemiddeld grote vogel erin vliegt. De motor kan/mag er alleen mee stoppen nadat er een grote vogel is ingevlogen, zoals een gans (of een stuk of 50 spreeuwen).
Meer luchtvaartnieuws... In het laatste Airbus Safety Magazine heb ik nog wat interessante artikelen gelezen van allemaal nieuwe dingen die in ontwikkeling zijn, zoals bijvoorbeeld ROPS (Runway Overrun Prevention System) wat weer een verdere ontwikkeling is van het Brake-to-Vacate (BTV) system.
Met het BTV system kun je van een bepaalde baan aangeven welke runway exit je wil nemen. Samen met het ingevoerde weer etc., berekend en zorgt het autobrake systeem dat de decelleratie precies zodanig is om voor de geselecteerde afslag op taxi snelheid te zijn. Voordelen hiervan zijn passenger comfort (1 constante decelleratie), minder rem slijtage, reverse gebruik en runway bezettings-tijd.
Overigens, mocht de afstand kritiek worden past de autobrake automatisch het remvermogen aan om niet van de baan te gaan.
Als toevoeging, berekend ROPS hierbij vanaf 500 voet in realtime of je Landing Distance Available genoeg is, m.b.v. actueel gemeten weer, wind en gegevens over de baan zelf (upslope/downslope, friction coefficient etc...):
Als de Landing Distance Available droog wel, maar nat niet lang genoeg is zie je dit:
Als de LDA droog én nat niet lang genoeg is, zie je dit en tevens hoor je ook de "Runway too short!" callout;
Mocht je toch landen of mocht je erg ver zijn geflared en de landing hebben doorgezet en de baanlengte dan niet genoeg blijkt zijn (A340 Toronto), krijg je nog op je ND en tevens ook als callout "Max reverse!". Als bij 80 knopen nog steeds wordt berekend dat je het niet haalt zie en hoor je vervolgens "Keep max reverse!" Bij reverse komen overigens altijd de spoilers uit, of ze 'ge-armed' zijn of niet.
Wordt er berekend dat je toch net genoeg landing distance over zal houden, komt het BTV system weer in werking en zal het autobrake systeem je laten stoppen bij de (waarschijnlijk laatste) exit, of gewoon het eind van de baan.
Leuk systeem, wat op de 380 al allemaal in werking schijnt te zijn. Over 2 jaar is het plan om het in te voeren in de 320 (en 330/340) familie. Ook zal het een standaard item zijn in de 350.
Een ander iets van de vele dingen die in ontwikkeling zijn (waarschijnlijk na de 'bekende' Emirates A340 tailstrike in Melbourne) is de Take-off Securing functie (TOS), wat zelf nakijkt of de ingevoerde V-speeds of gewichten wel realistisch zijn en of de ingevoerde take-off snelheden wel haalbaar zijn op de geselecteerde baan. Maar ja, de details zal ik het niet over hebben, want dat wordt veel te technisch (en saai).
Dat systeem zorgt overigens ook ervoor dat je niet snel op een taxiway in takeoff kunt gaan;
Wat voor de rest nog te melden? Ik ben een tijd geleden nog naar U2 geweest in Amsterdam, wat ik heb gecombineerd met een last minute mini trip naar Washington met mijn ouders, en wie liep ik daar tegen het lijf?
Twee dagen geleden overigens de laatste 'trend' zelf meegemaakt, namelijk het met een laserpen schijnen op een vliegtuig...
Het schijnt 'in' te zijn om met een sterke laserpen de cockpit in te schijnen van een vliegtuig wat met de landing bezig is. Door heel europa zijn er al redelijk wat meldingen bekend.
Als piloot zijnde is de kans op oogbeschadiging heel klein, aangezien het licht gebroken wordt door de dikke ruit, maar aangezien het uiteraard in het donker gebeurt kan zo'n licht in de cockpit wel (tijdelijk) verblindend werken.
Het gebeurde ons boven Glasgow. Als het je gebeurt is het normaal de bedoeling dat je het doorgeeft aan de verkeersleiding die vervolgens de politie (meestal per helikopter) die kant uit stuurt. Buiten het uitzetten van de landingslichten (zodat je een minder makkelijk doel bent) hebben we dat ook gedaan.
In dit geval vlogen er al 2 politiehelicopters boven Glasgow en eentje daarvan is een kijkje gaan nemen, in de hoop dat ze vervolgens de helicopter zelf beschijnen, zodat ze meteen gelokaliseerd kunnen worden.
Men heeft ze op deze manier al vaker gevonden (zie onderstaande foto) en er staan dan uiteraard ook hoge straffen op.
Voor de rest druk bezig geweest met de laatste dingen regelen in Glasgow voordat ik ga verhuizen. Abonnementen opzeggen, soort van SOFI nummers aanvragen voor Spanje, een laatste goede tandartsbeurt bij een engels sprekende tandarts etc.
Ook in Madrid zelf ben ik nu twee keer geweest voor het zoeken naar een appartement. De tweede keer (vorige week) heb ik een mooi appartement gevonden wat ik nu eindelijk heb vast kunnen leggen. Nu nog (helaas) weer een keer op en neer voor een bankrekening te openen, dat schijnt niet gewoon te regelen te zijn via internet.
Het is weer een lang weblog geworden voor de afwisseling, dus hier hou ik het effe bij...
Adiós!
Ik begin maar met iets wat niks met luchtvaart heeft te maken, maar wel iets wat ik al 3 jaar lang heb willen doen, maar waar het weer nooit goed genoeg voor is geweest, en dat is het beklimmen van de Ben Nevis, de hoogste berg in Schotland.
Aangezien het weer slechts letterlijk een paar dagen per jaar goed genoeg is om de berg op te gaan is het er tot nu toe nooit van gekomen. Tot deze keer, toen de voorspellingen voor de afwisseling een keer goed waren.
Onderweg wel nog wat wolken, wat wel een mooie foto opleverde:
De dag erna in het hostel bij de berg. Op de kamer sliep ook Chris, iemand uit Engeland, die er ook was om de Ben Nevis te beklimmen. Meteen dus maar afgesproken om dat met elkaar te doen. Bleek later dat hij brandweerman bleek te zijn en tevens een paar weken eerder in Nepal was om daar bergen te beklimmen, inclusief Mount Everest base camp...
Dat was allemaal goed te merken de dag erna. Om 7 uur smorgens op en om 8 uur stonden we aan de voet van de berg.
Het was een klim van 5 uur, waarin we slechts 1 keer 10 minuten zijn gestopt. Het was te merken dat Chris meer gewend was als ik.
Chris, op ongeveer een derde van de klim;
Hier zijn we ongeveer op de helft:
Bijna bovenop. Nog een half uur klimmen te gaan:
Dit was nog niet de top... die lag verderop in de wolken. Wel apart, beneden was het 25 graden en zonnig en hier sta je opeens in de sneeuw, met een ijskoude wind...
De top. Waar je moet uitkijken dat je niet eraf valt (of waait) of te dicht bij de rand loopt...
Op de top nog een filmpje gemaakt, waar goed te zien is hoe het weer er is. Een keiharde wind, waarbij je echt moet opletten dat die je niet omblaast. Ook is er goed te zien hoe het er van een blauwe hemel in een paar seconden weer grijs kan zijn;
Top of Mount Everest... uhm ik bedoel, Ben Nevis
De 5 uren klimmen en bijna 4 uren omlaag hadden er goed ingehakt. 5 dagen lang kon ik daarna niet meer lopen. Het zag er gewoon niet uit. Alsof ik 2 houten benen had én het in mijn broek had gedaan...
Nu wist ik ook waarom het hostel waar ik zat, het enige nog beschikbare hostel was. Het lag bovenop een heuvel die ik bijna niet meer af kon lopen de dag erna...
Eenmaal thuis, onderweg naar de supermarkt werd ik zelfs nog ingehaald door een man van in de 80...
Voor de rest ook nog met een vriend op vakantie geweest in Krakow. Weer eens wat anders als een strandvakantie.
Alhoewel, het enigie verschil is dat je geen zand hebt...
Op het dak van ons hotel;
Er zijn weinig foto's die ik op deze site wil zetten, aangezien we de lokale brouwerijen erg goed hebben gesponsord, maar op deze zie ik er nog een beetje fatsoenlijk uit. Het stappen was er in ieder geval best goed en erg goedkoop!
Smile!
Buiten Krakow zelf en het stappen ligt er ook genoeg in de buurt om te zien, waaronder Auschwitz. Een heel indrukwekkende dag waar je soms echt met je mond vol standen staat als je hoort en ziet wat zich er daar allemaal heeft afgespeeld.
Hieronder de schietmuur van Auschwitz. Wordt je wel effe stil van als je je bedenkt hoeveel mensen hier tegenaan hebben gestaan. Meteen ernaast waren de cellen van andere gevangenen die dus elke keer de schoten goed konden horen...
Op de foto hieronder is de plek te zien waar de kamp gestapo zich bevond. Mensen die verdacht waren verzetslid te zijn of van plan waren te ontsnappen werden hier ondervraagd en gemarteld.
In 1947 is de eerste commandant van Auschwitz hier veroordeeld en opgehangen. Bewust in zijn eigen kamp, uitkijkend op de barakken.
Een gaskamer die nog intact was (de meeste gaskamers hebben de Nazi's opgeblazen om bewijsmateriaal te vernietigen). Binnenin bevond zich een grote ruimte waarin men werd vergast en in kamer ernaast waren de ovens (onder die pijp). 1 ingang en geen uitgang.
Het hek waar stroom op stond, rondom het kamp.
Hieronder de bekende poort van Auschwitz, met daaronder een of ander blond huppelk*tje wat volgens mij totaal het hele idee van het bezoek heeft gemist, of waarschijnlijk gewoon niet begrijpt. Voor haar was denk ik het belangrijkste van de dag om met een zogenaamd 'leuk' jurkje en een 'leuke' lach op de foto te staan... Die grote smile van haar onder dit bord kan ik echt niet begrijpen.
Vlak naast Auschwitz ligt Birkenau. De foto's met dit spoor zullen de meeste mensen bekender voorkomen dan de foto's van Auschwitz zelf.
En zo zag het er vroeger uit. Men kwam hier uit de trein, moesten in een rij staan en een of andere officier stuurde je dan naar links of naar rechts, afhankelijk van hoe fit je was. Links was naar het werkkamp en rechts direct naar de gaskamers. De vrouw beneden op de foto werd met haar kind direct naar de gaskamers gestuurd.
De slaapzalen, waar men meestal met 2 of 3 man op een bed lag:
Het gebouw met de 'toiletten'. Hier mocht men per man 10 seconden op zitten en dan moest de volgende. Aangezien de meeste mensen erg ziek waren en ook aan de diarree, kun je je voorstellen wat zich hier heeft afgespeeld.
Hier kwamen alle treinen aan. Meteen achter de hekken had men in die tijd zelfs sportvelden aangelegd, om de mensen die uit de treinen kwamen de valse indruk te geven dat men hier een 'normaal' leven kon leiden. Puur om geen panieksituaties te krijgen bij het uitstappen...
Overigens is het hier op de fotos allemaal groen, maar in die tijd was er geen gras en bijna geen bomen (zodat men niet makkelijk kon ontsnappen). Het was 1 grote kale vlakte.
Zo zag het er vroeger uit:
Linksaf of rechtsaf?
Dit bordje spreekt voor zich:
Een zeer indrukwekkende dag...
Het heeft niks met Auschwitz te maken, maar de dag erna was ik goed ziek. Heeft waarschijnlijk meer met mijn sponsoringen van de dagen ervoor te maken gehad, wat mijn afweersysteem goed heeft aangetast.
Na een zware vliegreis terug had ik op een gegeven moment zelfs het idee dat ik swineflu (mexicaanse griep/varkensgriep) had opgelopen. Ik was de dagen na thuiskomst goed ziek. En dan ga je zoeken naar een thermometer om te kijken of je koorts hebt (wat bij de varkensgriep hoort). Aangezien ik precies in het epicentrum van de varkensgriep woon (de meeste gevallen waren in dit gebied en de meeste doden in het ziekenhuis een paar straten verder) kon ik nergens een thermometer vinden. 5 drogisten/kruideniers afgegaan en overal was alles uitverkocht... Dan maar thuis zitten en afwachten. Aangezien ik nog leef en het snel daarna weer goed ging zal het wel wat anders zijn geweest.
Terug naar het vliegen dan maar.
Een tijd geleden weer naar Faro geweest. Altijd wel een leuk tripje waar je langs de plekken komt waar ik tijdens de vliegopleiding heb gevlogen.
Tevens weer een filmpje geschoten van de approach:
Faro approach RWY 10
Na takeoff terug naar Glasgow (toen was baan 28 in gebruik). Het eerste stuk vlieg je langs de kust en dan is het altijd leuk (of frustrerend) om te zien hoe iedereen op het strand ligt te genieten van de zon.
Big Brother is watching you!
Even verderop de militaire basis Beja, waar we tijdens onze vliegopleiding ook vaak kwamen om wat approaches te schieten.
Niet lang daarna langs Evora. Hier het vliegveldje;
En de plaats zelf. Altijd leuk om weer effe te zien. Je hebt er toch een jaar lang geleefd met de halve school.
Laatst ook weer eens in Parijs (Charles de Gaulle) geweest waar het goed druk was. Iedereen op de foto (tel ze maar eens) was voor ons, evenals een Cathay 747 die rechts buiten de foto stond...
Over brandstofbesparing/milieu gesproken... zou er geen systeem zijn waar vliegtuigen pas hun pushback en taxi klaring krijgen als ze dan ook daadwerkelijk kunnen vertrekken? In plaats van met z'n allen voor niks honderden kilos te verstoken...
Vorige week naar Malaga geweest. Buiten het feit dat het altijd veel te lange en veel te vroege vluchten zijn, is het wel weer leuk om er te vliegen. Vooral als baan 31 in gebruik is en je over de bergen komt vliegen, met daarachter de toeristenplaatsen Torremolinos en Benalmadena, om dan vervolgens over de zee te vliegen en in te draaien naar baan 31.
Ook hier heb ik een film van, op verzoek genomen vanaf de jumpseat (over de schouder meekijkend dus).
De rode lijn hieronder laat zien hoe we vlogen (Vulpe 1B arrival).
Dit kaartje hoort er ook nog bij.
Uiteindelijk hebben we een visual approach gevlogen om tijd en geld te besparen.
En als je je afvraagt waar het in het laatste stuk over gaat, kan ik niet helemaal zeggen, maar we waren een beetje de 'follow-me' gast voor de gek aan het houden.
Malaga visual approach RWY 31
Op de weg terug ook maar de camera aangezet aangezien ik nog wat ruimte over had. Ik Glasgow stond weer een redelijk sterke wind. Je kunt de gusts soms horen. Een soort fluitend geluid, wat je bijvoorbeeld ook in het filmpje tijdens de flare hoort.
Glasgow visual approach RWY 23
Een paar dagen terug naar Berlijn geweest waar ik bijna de zoveelste birdstrike heb gehad. Op 'final' recht door een groep duiven gevlogen, die wonder boven wonder het vliegtuig niet hadden geraakt. Het waren er vier. Eentje ging linksonder langs de cockpit, de ander linksboven, en de andere twee rechtsboven -en onder...
Stel dat was ook een birdstrike geworden, zou het al mijn vierde zijn in een relatief korte periode. Heel ver boven het gemiddelde, wat 1 keer per 400 vluchten zou moeten zijn...
Wat wel zo is, is dat tussen mei en oktober (met mei en oktober zelf als pieken) de meeste birdstrikes voorkomen. In mei komen veel vogels hierheen en in oktober gaan er weer veel weg.
Maar gelukkig was het allemaal niet zo erg als die A320 boven New York, die een groep ganzen in vloog, of de Ryanair 737 in Rome die een groep spreeuwen invloog tijdens een go around (200 spreeuwen hadden het vliegtuig geraakt), of in 2004 een 737 van KLM die in Schiphol een buizerd tegen het neuswiel kreeg en bij de approach in Barcelona merkte dat het neuswiel naar 1 kant toe geblokkeerd was en vervolgens van de baan af ging. Alle drie de kisten zijn afgeschreven.
In de eerste twee voorbeelden hielden de motoren ermee op. Ter info, een motor is gecertificeerd om minimaal 25 procent vermogen te leveren nadat er óf 5 kleine, óf 1 gemiddeld grote vogel erin vliegt. De motor kan/mag er alleen mee stoppen nadat er een grote vogel is ingevlogen, zoals een gans (of een stuk of 50 spreeuwen).
Meer luchtvaartnieuws... In het laatste Airbus Safety Magazine heb ik nog wat interessante artikelen gelezen van allemaal nieuwe dingen die in ontwikkeling zijn, zoals bijvoorbeeld ROPS (Runway Overrun Prevention System) wat weer een verdere ontwikkeling is van het Brake-to-Vacate (BTV) system.
Met het BTV system kun je van een bepaalde baan aangeven welke runway exit je wil nemen. Samen met het ingevoerde weer etc., berekend en zorgt het autobrake systeem dat de decelleratie precies zodanig is om voor de geselecteerde afslag op taxi snelheid te zijn. Voordelen hiervan zijn passenger comfort (1 constante decelleratie), minder rem slijtage, reverse gebruik en runway bezettings-tijd.
Overigens, mocht de afstand kritiek worden past de autobrake automatisch het remvermogen aan om niet van de baan te gaan.
Als toevoeging, berekend ROPS hierbij vanaf 500 voet in realtime of je Landing Distance Available genoeg is, m.b.v. actueel gemeten weer, wind en gegevens over de baan zelf (upslope/downslope, friction coefficient etc...):
Als de Landing Distance Available droog wel, maar nat niet lang genoeg is zie je dit:
Als de LDA droog én nat niet lang genoeg is, zie je dit en tevens hoor je ook de "Runway too short!" callout;
Mocht je toch landen of mocht je erg ver zijn geflared en de landing hebben doorgezet en de baanlengte dan niet genoeg blijkt zijn (A340 Toronto), krijg je nog op je ND en tevens ook als callout "Max reverse!". Als bij 80 knopen nog steeds wordt berekend dat je het niet haalt zie en hoor je vervolgens "Keep max reverse!" Bij reverse komen overigens altijd de spoilers uit, of ze 'ge-armed' zijn of niet.
Wordt er berekend dat je toch net genoeg landing distance over zal houden, komt het BTV system weer in werking en zal het autobrake systeem je laten stoppen bij de (waarschijnlijk laatste) exit, of gewoon het eind van de baan.
Leuk systeem, wat op de 380 al allemaal in werking schijnt te zijn. Over 2 jaar is het plan om het in te voeren in de 320 (en 330/340) familie. Ook zal het een standaard item zijn in de 350.
Een ander iets van de vele dingen die in ontwikkeling zijn (waarschijnlijk na de 'bekende' Emirates A340 tailstrike in Melbourne) is de Take-off Securing functie (TOS), wat zelf nakijkt of de ingevoerde V-speeds of gewichten wel realistisch zijn en of de ingevoerde take-off snelheden wel haalbaar zijn op de geselecteerde baan. Maar ja, de details zal ik het niet over hebben, want dat wordt veel te technisch (en saai).
Dat systeem zorgt overigens ook ervoor dat je niet snel op een taxiway in takeoff kunt gaan;
Wat voor de rest nog te melden? Ik ben een tijd geleden nog naar U2 geweest in Amsterdam, wat ik heb gecombineerd met een last minute mini trip naar Washington met mijn ouders, en wie liep ik daar tegen het lijf?
Twee dagen geleden overigens de laatste 'trend' zelf meegemaakt, namelijk het met een laserpen schijnen op een vliegtuig...
Het schijnt 'in' te zijn om met een sterke laserpen de cockpit in te schijnen van een vliegtuig wat met de landing bezig is. Door heel europa zijn er al redelijk wat meldingen bekend.
Als piloot zijnde is de kans op oogbeschadiging heel klein, aangezien het licht gebroken wordt door de dikke ruit, maar aangezien het uiteraard in het donker gebeurt kan zo'n licht in de cockpit wel (tijdelijk) verblindend werken.
Het gebeurde ons boven Glasgow. Als het je gebeurt is het normaal de bedoeling dat je het doorgeeft aan de verkeersleiding die vervolgens de politie (meestal per helikopter) die kant uit stuurt. Buiten het uitzetten van de landingslichten (zodat je een minder makkelijk doel bent) hebben we dat ook gedaan.
In dit geval vlogen er al 2 politiehelicopters boven Glasgow en eentje daarvan is een kijkje gaan nemen, in de hoop dat ze vervolgens de helicopter zelf beschijnen, zodat ze meteen gelokaliseerd kunnen worden.
Men heeft ze op deze manier al vaker gevonden (zie onderstaande foto) en er staan dan uiteraard ook hoge straffen op.
Voor de rest druk bezig geweest met de laatste dingen regelen in Glasgow voordat ik ga verhuizen. Abonnementen opzeggen, soort van SOFI nummers aanvragen voor Spanje, een laatste goede tandartsbeurt bij een engels sprekende tandarts etc.
Ook in Madrid zelf ben ik nu twee keer geweest voor het zoeken naar een appartement. De tweede keer (vorige week) heb ik een mooi appartement gevonden wat ik nu eindelijk heb vast kunnen leggen. Nu nog (helaas) weer een keer op en neer voor een bankrekening te openen, dat schijnt niet gewoon te regelen te zijn via internet.
Het is weer een lang weblog geworden voor de afwisseling, dus hier hou ik het effe bij...
Adiós!
