Bekijk deze site in een resolutie hoger dan 1024 x 768 voor een goede lay-out.
Klik op een foto voor een groter formaat!
woensdag, december 23, 2009
Eindelijk
15 September de laatste?? Wist niet dat het weer zo lang geleden was! Ik ben in de tussentijd dan wel erg druk geweest met de verhuizing naar Madrid, maar dan nog...
Anyway, net op tijd voor wat leesvoer voor de kerstdagen... waar was ik gebleven...
Tijdens de laatste update was ik nog volop aan het vliegen in Glasgow. Ondertussen heb ik alweer anderhalve maand in Madrid erop zitten.
Ik zal maar beginnen met waar ik de vorige keer gebleven ben. Glasgow.
Een van de laatste vluchten nog iets 'aparts' meegemaakt tijdens een vlucht van Londen Stansted naar Glasgow, en dat was dat we tijdens de daling naar Glasgow te horen kregen dat alle lichten uit waren gegaan (op de landings -en taxibaan). Dus werden we de holding in gestuurd op een punt ten zuiden van Glasgow (boven het plaatsje Lanark).
Tijdens het rondjes vliegen werd het probleem opgelost en konden we landen. Niks aan de hand. Maar de sensatiezoekende media dacht er anders over en schreef een heel overdreven bericht in de krant de dag erna. Een exacte kopie van het originele artikel:
Airport scare as planes are forced to circle while runway lights are fixed
FOUR planes were forced to abandon landing after lights failed on an airport runway.
A blackout at Glasgow airport meant aircraft had to circle as engineers rushed to try to fix the fault.
Airport bosses are now investigating the scares, which also halted outbound flights.
Airport owners BAA said they had no idea what caused the fault, which also affected the guide lights across the whole of the airport's sprawling tarmac.
The drama happened around 9pm on Monday.
An airport spokesman said: "Air traffic control switched the lights on, they went on full boom, then they dimmed and went out.
"As a result of that, our engineers switched to a manual system in line with our contingency plans.
"During this time, there were four arriving aircraft which were held in the air for a short time."
BAA said the runway lights were back on at 9.25pm. The lights on the taxi-way were off until 9.40pm.
The spokesman added: "We are carrying out an investigation.
"At no stage, were there any aircraft at risk.
"If they were unable to fix the lighting system, the aircraft would have been diverted to another airport, probably Edinburgh."
One of the flights affected was an easyJet service from Stansted to Glasgow, which was due in at 10.10pm. A passenger said: "We were due to arrive early when the captain came on the Tannoy and said there was a problem with the runway lights at Glasgow.
"We were then held in a holding pattern over Lanark for about 30 minutes.
"Everyone was worried on the flight. No one had ever heard of the runway lights failing before.
"The weather was really bad. It was a very bumpy ride into the airport."
Flight records show eight planes landed late at Glasgow on Monday following the fault.
Tja, bij gebrek aan andere sensatie, dan maar zo'n bericht met woorden als "scare" en "drama". En dan uiteraard een passagier met vliegangst aan het woord laten, die volgens het artikel aan alle 150 passagiers heeft gevraagd of ze ook "worried" waren en het daarna (op een heel rustige avond) een "bumpy ride" vond. De meeste mensen hebben waarschijnlijk door alles heen geslapen.
Een van de laatste vluchten was dat. Mijn allerlaatste vlucht was niet zo sensationeel. Tenminste voor de passagiers. Zelf vond ik het toch een beetje vreemd om voor de allerlaatste keer de crew parking op te komen rijden, naar het vliegveld te lopen en voor de 'laatste' keer te landen in Glasgow.
Wat wel leuk was was dat de purser bij het aankomen aan de gate nog een korte mededeling deed dat het mijn laatste vlucht was vanuit Glasgow en dat ik na 3 en een half jaar naar Madrid ging verhuizen. Dit werd gevolg door een groot applaus (en gefluit) door iedereen en dat was dat. Inpakken en wegwezen. Op weg naar Madrid. Een nieuw hoofdstuk.
Maar uiteraard niet zonder het organiseren van een 'leaving night', waar we een erg lange laatste stapnacht met collega's hebben doorgebracht;
De weg naar Madrid heb ik gereden met een busje uit Nederland, samen met mijn vader. Van Glasgow naar zuid engeland gereden en daar de boot gepakt naar Santander. Onderweg nog gestopt bij de Stonehenge. Iets wat ik al langer had willen zien en waar we nu ongeveer langs reden:
En nu dus in Spanje. Wat zijn mijn eerste indrukken (geweest)?
Ten eerste dat het hier nog steeds volop zomer was in november met temperaturen rond de 26 graden.
Buiten het betere weer dan in Schotland moet ik er nog steeds aan wennen dat men hier 's avonds altijd erg laat eet. De meeste restaurants gaan pas om 8 uur open. Toen we hier laat in de avond aankwamen en we in een restaurant gingen eten om een uur of half 11 dachten we dat het wel elk moment zou sluiten. Het tegenovergestelde was niet minder waar; toen we weg gingen waren er meerdere mensen aangeschoven en om een uur of 11 zat het vol!
Hiermee gekoppeld is het nachtleven ook veel later. Rond een uur of 1 snachts begint het pas een beetje vol te lopen in de meeste uitgaansgelegenheden en gaat het overal makkelijk tot in de vroege ochtend-uren door...
En dan, waar je elke dag tegenaan loopt: Niemand spreek hier Engels. In winkels, restaurants etc; allemaal alleen Spaans. Tenzij je uiteraard in het toeristengebied naar een restaurant gaat, maar daar wil je ook niet echt eten (tenminste ik niet meer). Je betaald er het dubbele dan de plekken waar de toeristen niet komen, wat vaak al 2 of 3 straten verderop kan zijn. En de kwaliteit is in de echte Spaanse tentjes ook veel beter. Vooral van de tapas!
Voor de rest leeft men hier heel veel buiten, is het niet op straat/terrasjes, dan is het wel in een tapas bar. Het is hier overigens niet normaal om mensen thuis uit te nodigen voor een koffie/etentje (behalve met dagen zoals kerst etc). Men spreekt bijna altijd buitenshuis af in een tapas bar of koffietent, wat zich vertaald in de over het algemeen veel kleinere huiskamers. Ik ben naar 6 appartementen gaan kijken voordat ik mijn beslissing had laten vallen en alle huiskamers waren stuk voor stuk veel kleiner dan in Schotland/Nederland.
En last maar zeker not least, de bureaucratie hier... Hoeveel handtekeningen ik hier nu al heb moeten zetten... zoveel heb ik in Schotland in 3 jaar niet gezet. Pakken papier getekend voor contracten, sofi nummer, belastingen, inschrijvingen etc... Over inschrijvingen gesproken. Om je hier in te schrijven in de gemeente moet je een afspraak maken via een online formulier op hun website. Alles is uiteraard in het Spaans. Ondertussen kan ik me wel redelijk redden, maar het zoeken naar het juiste formulier op die site ging niet zo makkelijk. Dan maar er naartoe gelopen voor een afspraak te maken.
Kom je binnen in een lege ruimte, met een paar mensen achter wat tafels die allemaal een beetje naar hun beeldscherm aan het staren zijn zonder echt ergens mee bezig te zijn.
Meteen naar de balie. Bleek dat ik eerst een nummer moest trekken... Een nummer? Ik ben de enige! Dan toch maar gedaan en, niet helemaal vreemd, meteen daarna wordt mijn nummer geroepen en moet ik naar diezelfde balie. Ik dus uitgelegd dat ik een zogenaamd 'certificado de empadronamiento' moest hebben. "Daar moet je eerst een afspraak voor maken" werd me verteld. Nog maar eens gekeken naar de ambtenaren die in de tussentijd niet hadden bewogen... Ik ging er dus vanuit dat je weer een heel pak papier moest tekenen aangezien er eerst een afspraak gemaakt moest worden.
Opeens ontwaakte een ambtenaar uit haar coma en zei; "Certificado de empadronamiento?" en wees dat ik wel naar haar kon komen. Moest om te beginnen mijn paspoort afgeven en een kopie van mijn huurcontract. Na een paar tikken op haar toetsenbord en een druk op de 'print'-knop gaf ze me het certificado in drievoud, en klaar. Dat was het! Binnen 2 minuten klaar!
Moest ik daarvoor een nummertje trekken in een lege zaal en een afspraak maken met een stelletje zombies?
Het volgende wat me opvalt in Spanje is dat alle huizen 'lek' zijn. Als het hier een beetje waait voel je door de ramen en deuren de wind naar binnen komen. In het begin dacht ik dat het alleen mijn appartement was die dat had, maar bijna alle collega's hebben hetzelfde. Je hebt dubbelglas in de ramen, maar de randen van de ramen zijn zo slecht geïsoleerd dat daar alsnog alle kou naar binnen komt. Dus met andere woorden, in de winter de verwarming aan hebben werkt prima. Alleen zodra je hem uitzet koelt het heel snel af met een graad of 3 per uur...
Het positieve is dan wel dat het hier maar erg kort koud weer is. Momenteel is het net zoals in Nederland best koud (maar wel zonnig).
Over een weekje is het jaar weer voorbij. Ik heb helaas geen vrij met oud en nieuw, maar ik pak wel nog een beetje mee van het hele gebeuren in Nederland aangezien ik die avond naar Schiphol vlieg (en helaas ook weer terug).
Dat is trouwens wel het leuke van Madrid in vergelijking met Glasgow. Veel nieuwe bestemmingen waaronder ook 2 keer per dag Schiphol, de route die 6 weken geleden is geopend.
Een paar dagen terug nog naar Schiphol gevlogen. Na ruim 2 jaar alleen maar in het Engels de passagiers te hebben verteld hoe het weer etc op de bestemming was, kon het nu ook eens in het Nederlands doen. Lekker makkelijk dacht ik... Niet dus!
Ik was meer mijn aangewende Engelse toespraken direct in het Nederlands aan het vertalen, dan puur vanuit het Nederlands aan het spreken. Raar maar waar. Mijn Engelse praatje ging er snel en vlekkeloos doorheen en toen het in het Nederlands moest klonk ik als één of andere allochtoon met een spraakgebrek...
Nog maar effe oefenen dan.
Over andere bestemmingen gesproken, de meeste voor mij nieuwe routes gaan direct van Madrid naar de Canarische eilanden, Marokko en Italië. Buiten dat hebben we elke dag (en nacht) 2 crews in Lissabon. In de ochtend vlieg je van hier naar Lissabon en vervolgens een retourtje van daar naar Madeira (yes, Funchal, erg gaaf). Daarna heb je de hele dag vrij, gevolgd door een nacht in het hotel en de ochtend erna naar Madrid en vanaf daar een ander retourtje.
De avond crew doet hetzelfde, maar dan op andere tijden.
Iedere maand ga ik dus wel een paar keer naar Madeira en uiteraard gaat mijn camera dan ook mee.
Een tijdje terug een mooie opname gemaakt van de approach op baan 23. Die procedure is net zoals baan 05 best apart. Je kunt niet rechttoe rechtaan op de baan afvliegen omdat er een hoge klif naast de aanvliegroute ligt. Je moet dus in een hoek komen aanvliegen en rond 700 voet draai je pas richting de baan.
De baan zelf is niet zo lang en is ooit verlengd geweest richting het water. Vandaar dat een groot gedeelte ervan op palen is gebouwd. Omdat de baan niet zo lang is moet je voor de laatste witte blokken op de baan staan. Zo niet moet je de go-around in en mag je het nog eens doen. Vaak is het overigens best lastig omdat de wind er rare dingen kan doen met die heuvel direct naast de baan. Op het filmpje zie je we 'net' voor de laatste blokken staan. Maar met de auto-brake op medium en full reverse sta je heel snel stil...
Madeira Rwy 23
Een foto van na de landing;
Vandaag ook nog naar Madeira geweest. Alhoewel, we hebben het gezien uit het raam, maar zijn uiteindelijk niet geland. Het weer was precies het tegenovergestelde van het weer uit het filmpje. Storm, regen en windstoten van 30 tot 50 knopen.
Afhankelijk van uit welke richting de wind komt, mag je uit bepaalde richtingen maar maximaal 20 of 25 knopen hebben.
Vandaag kwam de wind uit variabele richting, maar vooral uit richting 240 graden (zuidwest). Van ongeveer 180 tot 230 is je windlimiet 25 knopen, dus met de windstoten van vandaag zou dat buiten de limieten zijn.
We wisten voor vertrek dat er een kans zou zijn dat we niet konden landen, dus als eerste maar de company gebeld, kijken waar ze ons heen wilden laten uitwijken. Dat zou in dit geval terugkeren naar Lissabon worden. Normaal is de alternate Porto Santo (uit het filmpje), maar daar wil je de mensen ook niet vast laten zitten. De boten tussen de twee eilanden varen niet met dit weer en dan wordt het erg lastig om in Madeira te komen. Tussen Lissabon en Madeira zijn veel vluchten iedere dag dus de kans om er uiteindelijk te komen voor kerst zou vanaf Lissabon veel groter zijn.
Buiten dat, om het vliegtuig op Porto Santo neer te zetten zou de rest van de dag vertraging opleveren voor alle andere vluchten met een andere crew, dus dat schiet ook niet op.
Met dat dus in gedachten, genoeg brandstof getankt om ook weer terug te vliegen. Veel reserve hadden we nog niet, aangezien we met de terugvlucht en een beetje extra al tegen ons maximaal takeoff gewicht zaten.
Uiteindelijk gegaan met de hoop en ook wel de verwachting dat de wind uit een ongelimiteerde hoek zou komen in de periode dat we er waren.
Onderweg de hele tijd de ATIS (het lokale weer) blijven volgen en toen we bij Madeira aankwamen was de wind niet meer de limiet, maar trok er een enorme regenbui over... Nu was het zicht de limiet geworden. We moesten minimaal 7000 meter hebben bij deze visual/circling approach, maar het zicht was nu rond de 4000 meter. Dan maar in de holding gegaan en wat rondjes gaan vliegen (met het relatief beetje extra brandstof wat we daarvoor hadden). Voor ons (of eigenlijk onder ons) zat een kist van TAP in de holding. Opeens klaarde het een beetje op en was de TAP een approach begonnen. Maar op een gegeven moment is hij de go around in gegaan omdat hij windshear had met snelheidsvariaties van 30 tot 40 knopen...
Ondertussen waren we ook net aan de approach begonnen, maar na het horen van dit, het zien van een nieuwe grote regenbui in de verte en wind met gusts tot 50 knopen wilden we er niet verder mee gaan. Dat zou gekkenwerk worden en niet bepaald veilig zijn.
Het weer zou de rest van de dag alleen maar slechter worden en dus hebben we ons omgedraaid en zijn we teruggevlogen naar Lissabon, waar ik nu dus weer een nachtje zit.
Morgenvroeg naar Madrid, gevolgd door een retourtje Basel en dan hopelijk op tijd terug voor mijn vlucht naar Schiphol, zodat ik met kerst een paar dagen in Nederland kan zijn.
Hopelijk zijn ondertussen alle problemen met de sneeuw weer voorbij.
Ook in Madrid hadden we er goed last van. Twee dagen geleden was dit het beeld bij het binnengaan van de cockpit in de vroege ochtend:
En zo was het buiten:
Madrid kan niet echt met sneeuw omgaan en uiteindelijk zijn we ook nergens heengegaan. De luchthaven was gesloten tot 11 uur 's ochtends en aangezien we een lange vlucht naar Boekarest te gaan hadden (4 uur heen, 4 uur terug) kon een andere crew het komen doen.
Gisteren overigens wel nog naar Boekarest geweest. Heenvlucht duurde 3 uur en de terugvlucht meer dan 4 en een half. De reden was een wind van 280 kilometer per uur in de rug op de heenweg. En dan gaat het natuurlijk erg snel. Probleem is dan dat je op de terugweg tegen die wind in moet vechten, en dan gaat het erg langzaam.
Een foto van mijn 'snelheidsrecord' in de lucht;
En dat was trouwens slechts met 'best turbulence speed' Mach .76 aangezien het in zo'n jetstream redelijk 'bumpy'is...
Ik ga morgen wel op weg naar de kerst in Nederland, maar ben nog helemaal niet in kerststemming moet ik eerlijk zeggen. Zelfs niet met alle sneeuw. Veel te druk geweest met werk etc. De dagen zijn hier een stuk langer dan in Glasgow en ook ben ik tot nu toe voor elke standby dienst opgeroepen, wat hier normaal schijnt te zijn.
Laatst wel nog wat tijd gehad voor een kerstfeestje van het werk, wat altijd leuk is. Vooral om de nieuwe collega's beter te leren kennen, en dat gaat natuurlijk het best onder het genot van een wijntje of biertje;
Ik en Bart (meer dan de helft van de collega piloten is Nederlands)
En wat andere collega's;
Als laatst nog een paar foto's van een vakantie naar (alweer) Dubai. Het blijft een interessante plek om te zien. Interessant vooral door alle dingen die in die woestijn worden gebouwd. Alleen de fantasie is de limiet hier...
Het hoogste gebouw ter wereld, de Burj Dubai, wat bijna af is:
Panorama van een woestijntocht (zoals altijd elke foto, klik erop voor groter formaat);
The Atlantis
In één van de waterparken. Hier hoef je overigens nooit in een rij te staan. Je kunt bijvoorbeeld in een band zitten en dan wordt je via een waterbaan omhooggestuwd naar je glijbaan naar keuze. Gewoon de bordjes volgen liggend in je band naar welke baan je wil...
Je kunt ook naar een glijbaan die een groot aquarium in gaat waar je dan in je band doorheen kunt dobberen omgeven door haaien etc...
Hier iets 'simpelers'. Bodyboarding;
In het Basta'art café... Aparte naam.
Dubai at night, met de Burj al Arab
Een outdoor disco, met het zakencentrum op de achtergrond;
Dat was alles voor nu. Ik wens alle lezers een Feliz Navidad en een goede jaarwisseling!
Anyway, net op tijd voor wat leesvoer voor de kerstdagen... waar was ik gebleven...
Tijdens de laatste update was ik nog volop aan het vliegen in Glasgow. Ondertussen heb ik alweer anderhalve maand in Madrid erop zitten.
Ik zal maar beginnen met waar ik de vorige keer gebleven ben. Glasgow.
Een van de laatste vluchten nog iets 'aparts' meegemaakt tijdens een vlucht van Londen Stansted naar Glasgow, en dat was dat we tijdens de daling naar Glasgow te horen kregen dat alle lichten uit waren gegaan (op de landings -en taxibaan). Dus werden we de holding in gestuurd op een punt ten zuiden van Glasgow (boven het plaatsje Lanark).
Tijdens het rondjes vliegen werd het probleem opgelost en konden we landen. Niks aan de hand. Maar de sensatiezoekende media dacht er anders over en schreef een heel overdreven bericht in de krant de dag erna. Een exacte kopie van het originele artikel:
Airport scare as planes are forced to circle while runway lights are fixed
FOUR planes were forced to abandon landing after lights failed on an airport runway.
A blackout at Glasgow airport meant aircraft had to circle as engineers rushed to try to fix the fault.
Airport bosses are now investigating the scares, which also halted outbound flights.
Airport owners BAA said they had no idea what caused the fault, which also affected the guide lights across the whole of the airport's sprawling tarmac.
The drama happened around 9pm on Monday.
An airport spokesman said: "Air traffic control switched the lights on, they went on full boom, then they dimmed and went out.
"As a result of that, our engineers switched to a manual system in line with our contingency plans.
"During this time, there were four arriving aircraft which were held in the air for a short time."
BAA said the runway lights were back on at 9.25pm. The lights on the taxi-way were off until 9.40pm.
The spokesman added: "We are carrying out an investigation.
"At no stage, were there any aircraft at risk.
"If they were unable to fix the lighting system, the aircraft would have been diverted to another airport, probably Edinburgh."
One of the flights affected was an easyJet service from Stansted to Glasgow, which was due in at 10.10pm. A passenger said: "We were due to arrive early when the captain came on the Tannoy and said there was a problem with the runway lights at Glasgow.
"We were then held in a holding pattern over Lanark for about 30 minutes.
"Everyone was worried on the flight. No one had ever heard of the runway lights failing before.
"The weather was really bad. It was a very bumpy ride into the airport."
Flight records show eight planes landed late at Glasgow on Monday following the fault.
Tja, bij gebrek aan andere sensatie, dan maar zo'n bericht met woorden als "scare" en "drama". En dan uiteraard een passagier met vliegangst aan het woord laten, die volgens het artikel aan alle 150 passagiers heeft gevraagd of ze ook "worried" waren en het daarna (op een heel rustige avond) een "bumpy ride" vond. De meeste mensen hebben waarschijnlijk door alles heen geslapen.
Een van de laatste vluchten was dat. Mijn allerlaatste vlucht was niet zo sensationeel. Tenminste voor de passagiers. Zelf vond ik het toch een beetje vreemd om voor de allerlaatste keer de crew parking op te komen rijden, naar het vliegveld te lopen en voor de 'laatste' keer te landen in Glasgow.
Wat wel leuk was was dat de purser bij het aankomen aan de gate nog een korte mededeling deed dat het mijn laatste vlucht was vanuit Glasgow en dat ik na 3 en een half jaar naar Madrid ging verhuizen. Dit werd gevolg door een groot applaus (en gefluit) door iedereen en dat was dat. Inpakken en wegwezen. Op weg naar Madrid. Een nieuw hoofdstuk.
Maar uiteraard niet zonder het organiseren van een 'leaving night', waar we een erg lange laatste stapnacht met collega's hebben doorgebracht;
De weg naar Madrid heb ik gereden met een busje uit Nederland, samen met mijn vader. Van Glasgow naar zuid engeland gereden en daar de boot gepakt naar Santander. Onderweg nog gestopt bij de Stonehenge. Iets wat ik al langer had willen zien en waar we nu ongeveer langs reden:
En nu dus in Spanje. Wat zijn mijn eerste indrukken (geweest)?
Ten eerste dat het hier nog steeds volop zomer was in november met temperaturen rond de 26 graden.
Buiten het betere weer dan in Schotland moet ik er nog steeds aan wennen dat men hier 's avonds altijd erg laat eet. De meeste restaurants gaan pas om 8 uur open. Toen we hier laat in de avond aankwamen en we in een restaurant gingen eten om een uur of half 11 dachten we dat het wel elk moment zou sluiten. Het tegenovergestelde was niet minder waar; toen we weg gingen waren er meerdere mensen aangeschoven en om een uur of 11 zat het vol!
Hiermee gekoppeld is het nachtleven ook veel later. Rond een uur of 1 snachts begint het pas een beetje vol te lopen in de meeste uitgaansgelegenheden en gaat het overal makkelijk tot in de vroege ochtend-uren door...
En dan, waar je elke dag tegenaan loopt: Niemand spreek hier Engels. In winkels, restaurants etc; allemaal alleen Spaans. Tenzij je uiteraard in het toeristengebied naar een restaurant gaat, maar daar wil je ook niet echt eten (tenminste ik niet meer). Je betaald er het dubbele dan de plekken waar de toeristen niet komen, wat vaak al 2 of 3 straten verderop kan zijn. En de kwaliteit is in de echte Spaanse tentjes ook veel beter. Vooral van de tapas!
Voor de rest leeft men hier heel veel buiten, is het niet op straat/terrasjes, dan is het wel in een tapas bar. Het is hier overigens niet normaal om mensen thuis uit te nodigen voor een koffie/etentje (behalve met dagen zoals kerst etc). Men spreekt bijna altijd buitenshuis af in een tapas bar of koffietent, wat zich vertaald in de over het algemeen veel kleinere huiskamers. Ik ben naar 6 appartementen gaan kijken voordat ik mijn beslissing had laten vallen en alle huiskamers waren stuk voor stuk veel kleiner dan in Schotland/Nederland.
En last maar zeker not least, de bureaucratie hier... Hoeveel handtekeningen ik hier nu al heb moeten zetten... zoveel heb ik in Schotland in 3 jaar niet gezet. Pakken papier getekend voor contracten, sofi nummer, belastingen, inschrijvingen etc... Over inschrijvingen gesproken. Om je hier in te schrijven in de gemeente moet je een afspraak maken via een online formulier op hun website. Alles is uiteraard in het Spaans. Ondertussen kan ik me wel redelijk redden, maar het zoeken naar het juiste formulier op die site ging niet zo makkelijk. Dan maar er naartoe gelopen voor een afspraak te maken.
Kom je binnen in een lege ruimte, met een paar mensen achter wat tafels die allemaal een beetje naar hun beeldscherm aan het staren zijn zonder echt ergens mee bezig te zijn.
Meteen naar de balie. Bleek dat ik eerst een nummer moest trekken... Een nummer? Ik ben de enige! Dan toch maar gedaan en, niet helemaal vreemd, meteen daarna wordt mijn nummer geroepen en moet ik naar diezelfde balie. Ik dus uitgelegd dat ik een zogenaamd 'certificado de empadronamiento' moest hebben. "Daar moet je eerst een afspraak voor maken" werd me verteld. Nog maar eens gekeken naar de ambtenaren die in de tussentijd niet hadden bewogen... Ik ging er dus vanuit dat je weer een heel pak papier moest tekenen aangezien er eerst een afspraak gemaakt moest worden.
Opeens ontwaakte een ambtenaar uit haar coma en zei; "Certificado de empadronamiento?" en wees dat ik wel naar haar kon komen. Moest om te beginnen mijn paspoort afgeven en een kopie van mijn huurcontract. Na een paar tikken op haar toetsenbord en een druk op de 'print'-knop gaf ze me het certificado in drievoud, en klaar. Dat was het! Binnen 2 minuten klaar!
Moest ik daarvoor een nummertje trekken in een lege zaal en een afspraak maken met een stelletje zombies?
Het volgende wat me opvalt in Spanje is dat alle huizen 'lek' zijn. Als het hier een beetje waait voel je door de ramen en deuren de wind naar binnen komen. In het begin dacht ik dat het alleen mijn appartement was die dat had, maar bijna alle collega's hebben hetzelfde. Je hebt dubbelglas in de ramen, maar de randen van de ramen zijn zo slecht geïsoleerd dat daar alsnog alle kou naar binnen komt. Dus met andere woorden, in de winter de verwarming aan hebben werkt prima. Alleen zodra je hem uitzet koelt het heel snel af met een graad of 3 per uur...
Het positieve is dan wel dat het hier maar erg kort koud weer is. Momenteel is het net zoals in Nederland best koud (maar wel zonnig).
Over een weekje is het jaar weer voorbij. Ik heb helaas geen vrij met oud en nieuw, maar ik pak wel nog een beetje mee van het hele gebeuren in Nederland aangezien ik die avond naar Schiphol vlieg (en helaas ook weer terug).
Dat is trouwens wel het leuke van Madrid in vergelijking met Glasgow. Veel nieuwe bestemmingen waaronder ook 2 keer per dag Schiphol, de route die 6 weken geleden is geopend.
Een paar dagen terug nog naar Schiphol gevlogen. Na ruim 2 jaar alleen maar in het Engels de passagiers te hebben verteld hoe het weer etc op de bestemming was, kon het nu ook eens in het Nederlands doen. Lekker makkelijk dacht ik... Niet dus!
Ik was meer mijn aangewende Engelse toespraken direct in het Nederlands aan het vertalen, dan puur vanuit het Nederlands aan het spreken. Raar maar waar. Mijn Engelse praatje ging er snel en vlekkeloos doorheen en toen het in het Nederlands moest klonk ik als één of andere allochtoon met een spraakgebrek...
Nog maar effe oefenen dan.
Over andere bestemmingen gesproken, de meeste voor mij nieuwe routes gaan direct van Madrid naar de Canarische eilanden, Marokko en Italië. Buiten dat hebben we elke dag (en nacht) 2 crews in Lissabon. In de ochtend vlieg je van hier naar Lissabon en vervolgens een retourtje van daar naar Madeira (yes, Funchal, erg gaaf). Daarna heb je de hele dag vrij, gevolgd door een nacht in het hotel en de ochtend erna naar Madrid en vanaf daar een ander retourtje.
De avond crew doet hetzelfde, maar dan op andere tijden.
Iedere maand ga ik dus wel een paar keer naar Madeira en uiteraard gaat mijn camera dan ook mee.
Een tijdje terug een mooie opname gemaakt van de approach op baan 23. Die procedure is net zoals baan 05 best apart. Je kunt niet rechttoe rechtaan op de baan afvliegen omdat er een hoge klif naast de aanvliegroute ligt. Je moet dus in een hoek komen aanvliegen en rond 700 voet draai je pas richting de baan.
De baan zelf is niet zo lang en is ooit verlengd geweest richting het water. Vandaar dat een groot gedeelte ervan op palen is gebouwd. Omdat de baan niet zo lang is moet je voor de laatste witte blokken op de baan staan. Zo niet moet je de go-around in en mag je het nog eens doen. Vaak is het overigens best lastig omdat de wind er rare dingen kan doen met die heuvel direct naast de baan. Op het filmpje zie je we 'net' voor de laatste blokken staan. Maar met de auto-brake op medium en full reverse sta je heel snel stil...
Madeira Rwy 23
Een foto van na de landing;
Vandaag ook nog naar Madeira geweest. Alhoewel, we hebben het gezien uit het raam, maar zijn uiteindelijk niet geland. Het weer was precies het tegenovergestelde van het weer uit het filmpje. Storm, regen en windstoten van 30 tot 50 knopen.
Afhankelijk van uit welke richting de wind komt, mag je uit bepaalde richtingen maar maximaal 20 of 25 knopen hebben.
Vandaag kwam de wind uit variabele richting, maar vooral uit richting 240 graden (zuidwest). Van ongeveer 180 tot 230 is je windlimiet 25 knopen, dus met de windstoten van vandaag zou dat buiten de limieten zijn.
We wisten voor vertrek dat er een kans zou zijn dat we niet konden landen, dus als eerste maar de company gebeld, kijken waar ze ons heen wilden laten uitwijken. Dat zou in dit geval terugkeren naar Lissabon worden. Normaal is de alternate Porto Santo (uit het filmpje), maar daar wil je de mensen ook niet vast laten zitten. De boten tussen de twee eilanden varen niet met dit weer en dan wordt het erg lastig om in Madeira te komen. Tussen Lissabon en Madeira zijn veel vluchten iedere dag dus de kans om er uiteindelijk te komen voor kerst zou vanaf Lissabon veel groter zijn.
Buiten dat, om het vliegtuig op Porto Santo neer te zetten zou de rest van de dag vertraging opleveren voor alle andere vluchten met een andere crew, dus dat schiet ook niet op.
Met dat dus in gedachten, genoeg brandstof getankt om ook weer terug te vliegen. Veel reserve hadden we nog niet, aangezien we met de terugvlucht en een beetje extra al tegen ons maximaal takeoff gewicht zaten.
Uiteindelijk gegaan met de hoop en ook wel de verwachting dat de wind uit een ongelimiteerde hoek zou komen in de periode dat we er waren.
Onderweg de hele tijd de ATIS (het lokale weer) blijven volgen en toen we bij Madeira aankwamen was de wind niet meer de limiet, maar trok er een enorme regenbui over... Nu was het zicht de limiet geworden. We moesten minimaal 7000 meter hebben bij deze visual/circling approach, maar het zicht was nu rond de 4000 meter. Dan maar in de holding gegaan en wat rondjes gaan vliegen (met het relatief beetje extra brandstof wat we daarvoor hadden). Voor ons (of eigenlijk onder ons) zat een kist van TAP in de holding. Opeens klaarde het een beetje op en was de TAP een approach begonnen. Maar op een gegeven moment is hij de go around in gegaan omdat hij windshear had met snelheidsvariaties van 30 tot 40 knopen...
Ondertussen waren we ook net aan de approach begonnen, maar na het horen van dit, het zien van een nieuwe grote regenbui in de verte en wind met gusts tot 50 knopen wilden we er niet verder mee gaan. Dat zou gekkenwerk worden en niet bepaald veilig zijn.
Het weer zou de rest van de dag alleen maar slechter worden en dus hebben we ons omgedraaid en zijn we teruggevlogen naar Lissabon, waar ik nu dus weer een nachtje zit.
Morgenvroeg naar Madrid, gevolgd door een retourtje Basel en dan hopelijk op tijd terug voor mijn vlucht naar Schiphol, zodat ik met kerst een paar dagen in Nederland kan zijn.
Hopelijk zijn ondertussen alle problemen met de sneeuw weer voorbij.
Ook in Madrid hadden we er goed last van. Twee dagen geleden was dit het beeld bij het binnengaan van de cockpit in de vroege ochtend:
En zo was het buiten:
Madrid kan niet echt met sneeuw omgaan en uiteindelijk zijn we ook nergens heengegaan. De luchthaven was gesloten tot 11 uur 's ochtends en aangezien we een lange vlucht naar Boekarest te gaan hadden (4 uur heen, 4 uur terug) kon een andere crew het komen doen.
Gisteren overigens wel nog naar Boekarest geweest. Heenvlucht duurde 3 uur en de terugvlucht meer dan 4 en een half. De reden was een wind van 280 kilometer per uur in de rug op de heenweg. En dan gaat het natuurlijk erg snel. Probleem is dan dat je op de terugweg tegen die wind in moet vechten, en dan gaat het erg langzaam.
Een foto van mijn 'snelheidsrecord' in de lucht;
En dat was trouwens slechts met 'best turbulence speed' Mach .76 aangezien het in zo'n jetstream redelijk 'bumpy'is...
Ik ga morgen wel op weg naar de kerst in Nederland, maar ben nog helemaal niet in kerststemming moet ik eerlijk zeggen. Zelfs niet met alle sneeuw. Veel te druk geweest met werk etc. De dagen zijn hier een stuk langer dan in Glasgow en ook ben ik tot nu toe voor elke standby dienst opgeroepen, wat hier normaal schijnt te zijn.
Laatst wel nog wat tijd gehad voor een kerstfeestje van het werk, wat altijd leuk is. Vooral om de nieuwe collega's beter te leren kennen, en dat gaat natuurlijk het best onder het genot van een wijntje of biertje;
Ik en Bart (meer dan de helft van de collega piloten is Nederlands)
En wat andere collega's;
Als laatst nog een paar foto's van een vakantie naar (alweer) Dubai. Het blijft een interessante plek om te zien. Interessant vooral door alle dingen die in die woestijn worden gebouwd. Alleen de fantasie is de limiet hier...
Het hoogste gebouw ter wereld, de Burj Dubai, wat bijna af is:
Panorama van een woestijntocht (zoals altijd elke foto, klik erop voor groter formaat);
The Atlantis
In één van de waterparken. Hier hoef je overigens nooit in een rij te staan. Je kunt bijvoorbeeld in een band zitten en dan wordt je via een waterbaan omhooggestuwd naar je glijbaan naar keuze. Gewoon de bordjes volgen liggend in je band naar welke baan je wil...
Je kunt ook naar een glijbaan die een groot aquarium in gaat waar je dan in je band doorheen kunt dobberen omgeven door haaien etc...
Hier iets 'simpelers'. Bodyboarding;
In het Basta'art café... Aparte naam.
Dubai at night, met de Burj al Arab
Een outdoor disco, met het zakencentrum op de achtergrond;
Dat was alles voor nu. Ik wens alle lezers een Feliz Navidad en een goede jaarwisseling!
